Auteur en AI-expert dringt er bij organisaties op aan om van “mens in de lus” over te stappen op “mens boven de lus”

Jurgen Apello

Auteur, spreker en oprichter

AI hervormt leiderschap en werkprocessen. Ontdek waarom modellen met de “mens boven de lus” beter presteren, hoe je productiviteitstheater voorkomt en wat organisaties echt klaar maakt voor AI.

Key Takeaways

Leiderschapsverschuiving: AI vereist dat leiders zich richten op strategische vragen, en niet alleen op het de slimste persoon in de ruimte zijn.

AI-autonomie: Het model met de mens boven de lus laat AI taken zelfstandig uitvoeren, waardoor de efficiëntie van de organisatie wordt verbeterd.

Integratie van vaardigheden: AI-tools zoals Claude kunnen vaardigheden codificeren en patronen omzetten in geautomatiseerde werkwijzen binnen agents.

Productiviteitstheater: Veel bedrijven passen AI oppervlakkig toe, wat leidt tot inefficiëntie in plaats van echte productiviteitswinst.

Afhankelijkheid van AI: Professionals moeten kritisch blijven denken om te voorkomen dat ze voor besluitvorming te sterk op AI vertrouwen.

Jurgen Appelo is auteur, spreker en oprichter. Zijn meest recente boek, Mens, robot, agent, gaat over leiderschap in het tijdperk van AI. Hij heeft internationaal gesproken over hoe AI organisaties transformeert en hoe je productiviteitstheater voorkomt. Daarnaast runt hij een nieuwsbrief, The Solo Chief, die volledig draait om het orkestreren van mensen en AI-agenten.

We spraken met hem voor een verhelderend gesprek over wat er gebeurt wanneer AI niet langer een modewoord is, maar echt werk begint te doen. Dit is wat hij te zeggen had. 👇

Dartpijltjes gooien naar een organigram

Grafiek van dartpijltjes die naar een organigram worden gegooid

Mijn carrièrepad ziet eruit alsof iemand dartpijltjes naar een organigram heeft gegooid. Ik ben softwareontwikkelaar, teamleider, projectmanager, developmentmanager, CIO, ondernemer en intrapreneur geweest, en nu ben ik de maker van een Substack-nieuwsbrief waarin ik internationaal spreek over wat er met organisaties gebeurt wanneer AI niet langer een onderwerp voor PowerPointpresentaties is, maar werk begint te doen.

Ik heb ook verschillende boeken over management en leiderschap geschreven, waaronder Management 3.0, Managen voor Geluk en meest recent Mens, robot, agent, dat gaat over leiderschap in het tijdperk van AI.

More Articles

Waarom leiderschap niet langer draait om de slimste persoon in de ruimte zijn

Met AI wordt leiderschap tegelijkertijd uitgehold en opnieuw opgebouwd.

Vroeger dacht ik dat leiderschap betekende dat je de slimste persoon in de ruimte was. Maar tegenwoordig is AI op ongeveer 90% van de onderwerpen de slimste entiteit in de ruimte.

Leiderschap draait nu om weten welke vragen je moet stellen, welke beperkingen je moet instellen en wanneer je moet ingrijpen. Dat is moeilijker dan de antwoorden kennen.

Waarom AI moet verschuiven van mens-in-de-lus naar mens-op-de-lus

Ik zet mijn carrière in op agentische organisaties. Ja, dat heb ik publiekelijk gezegd, en ik meen het.

De onderdelen van management die voornamelijk draaien om het beheersen van informatiestromen, het goedkeuren van zaken en het deelnemen aan besluitvormingslussen? Die verdwijnen. AI kan informatie verwerken, opties genereren en werkstromen sneller uitvoeren dan welke manager ook zijn inbox kan doornemen.

Decennialang hebben organisaties alle intelligentie — zowel menselijke als kunstmatige — via menselijke knelpunten geleid. Zelfs tegenwoordig hebben de meeste bedrijven die zich als "AI-aangedreven" presenteren medewerkers die de hele dag ChatGPT van opdrachten voorzien, slimme prompts delen in Slack-kanalen en AI-successen vieren tijdens vergaderingen met het hele bedrijf. Maar elke AI-interactie begint en eindigt nog steeds bij een mens. De AI's praten nooit met elkaar. Ze voeren niets zelfstandig uit.

Dat noemen we mensen-in-de-lus. En het is een enorme beperking. Alles vertraagt tot de snelheid van het traagste knelpunt.

AI-gebaseerde concurrenten werken niet op deze manier. Zij hebben AI-agenten die volledige waardestromen beheren, terwijl mensen zich richten op strategie, ethiek en uitzonderingssituaties. Het verschil in verwerkingscapaciteit is enorm.

De conclusie: managers creëren geen waarde door deel uit te maken van de lus.

De verschuiving die ik bepleit is mensen-op-de-lus. Laat AI-agenten werkstromen autonoom afhandelen, terwijl mensen zich richten op strategische richting, ethiek en de complexe oordeelsvragen die machines niet kunnen beantwoorden. Verschillende soorten intelligentie, verschillende snelheden, verschillende infrastructuur.

Hoe patronen en werkwijzen in AI kunnen leven in plaats van in jou

Laat me vertellen over mijn "AlphaZero"-moment.

Vorige maand had ik acht gesprekken met lezers van mijn Substack. Ik verfijnde mijn Job-to-Be-Done, oftewel de werkelijke problemen waarmee mijn publiek worstelde. Ik downloadde alle transcripties van de gesprekken, sloeg ze op in Google Drive, haalde een JTBD-vaardigheid op uit een openbare marktplaats voor vaardigheden en vroeg Claude om alles te analyseren.

Claude voerde het volledige ritueel uit: functionele behoeften, emotionele behoeften, sociale behoeften, het volledige Christensen-raamwerk. Vervolgens genereerde het een rapport. Ik vroeg het om dat rapport om te zetten in een nieuwe aangepaste vaardigheid die was geoptimaliseerd voor mijn Substack: een JTBD-evaluator die nu toekomstige artikelconcepten kan analyseren en me kan vertellen hoe goed ze aansluiten bij de pijnpunten en voordelen van mijn lezers.

Twintig minuten werk. Misschien minder. En je zou dit met je team of je klanten kunnen doen.

Ik zat daar en besefte: het raamwerk van Clayton Christensen zit niet langer in mijn hoofd, het zit nu in Claude. Ik hoef niet te weten hoe het werkt. Claude voerde de analyse uit op de menselijke manier, met menselijke taal en volgens door mensen ontworpen patronen. Ik was slechts de orkestrator die een agent een taak gaf.

Wanneer patronen en werkwijzen in de agent zitten in plaats van in jou, verschuift er iets fundamenteels. Vaardigheden zijn de nieuwe patronen en werkwijzen. De vraag wordt: "Als de agent het bij het verkeerde eind heeft, merk ik dat dan?"

Waarom productiviteitstheater het potentieel van AI belemmert

De grootste barrière tussen de belofte van AI en daadwerkelijke resultaten? Productiviteitstheater. Punt uit.

Het patroon is overal hetzelfde: leidinggevenden gaan naar een conferentie, knikken tijdens een keynote en zijn plotseling "helemaal voor AI." Ze implementeren Microsoft Copilot of een interne chatbot met een heroïsche naam en een dashboard waar niemand om heeft gevraagd. Ze vertellen teams dat dit een gouden tijdperk van productiviteit zal inluiden.

Wat gebeurt er? Collega's sturen AI-notulisten naar vergaderingen waar ze zelf niet aan deelnemen. Bots genereren samenvattingen die niemand leest. Mensen antwoorden automatisch met wollige alinea's die niets zeggen. Door AI gegenereerde onderzoeksrapporten vermenigvuldigen zich als TikTok-video's. Presentaties bloeien op en sterven in gedeelde schijven. Niemand leest iets. Iedereen vat alleen de vertalingen samen en vertaalt de samenvattingen.

De media heeft het opgemerkt. Koppen als "Meerderheid van CEO's gealarmeerd omdat AI geen financiële opbrengsten oplevert" en "Door AI gegenereerde werkprut vernietigt de productiviteit" stapelen zich het hele jaar al op.

Bedrijven strooien AI over kapotte werkprocessen heen, en dat is te zien.

Waar echte versnelling plaatsvindt — Novartis, dat de selectie van locaties voor klinische onderzoeken terugbrengt van weken naar uren; verzekeringsmaatschappijen die 400.000 claims automatiseren en de doorlooptijd terugbrengen van drie weken naar minuten; zelfstandige ontwikkelaars die in één weekend volledige applicaties opleveren — is het patroon duidelijk. Deze werkprocessen werden niet 10% sneller. Ze stortten volledig in. Jaren werden weken. Weken werden minuten.

Hoe technostress de adoptie van AI en de productiviteit beïnvloedt

Afbeelding over hoe technostress de adoptie van AI en de productiviteit beïnvloedt

Ik ben alleen al op Substack geabonneerd op meer dan 100 AI-nieuwsbrieven. Elke aankondiging van een nieuwe tool leidde tot dezelfde reactie: een kleine angstpiek, gevolgd door de drang om op onderzoek uit te gaan. Vermenigvuldig dat met dertig aankondigingen per week en ik was niet meer aan het leren. Ik was aan het trillen. Ik scrolde doelloos door mijn takenlijst alsof het een LinkedIn-nieuwsfeed was.

Ik was verbaasd over hoe snel mijn zenuwstelsel zich aanpaste aan voortdurende gedeeltelijke activatie en hoe destructief dat was.

Technostress. FOBO — angst om overbodig te worden. Ik liet ChatGPT, Gemini en Claude met elkaar debatteren over hoe ze moesten omgaan met het probleem dat ze zelf hadden veroorzaakt. Eerlijk is eerlijk, toch?

Het contra-intuïtieve inzicht dat ik kreeg, was dat je vervangbaarder wordt naarmate je meer "bij de tijd" bent. Als jouw waarde bestaat uit het kennen van de nieuwste functies van Claude Code, ben je precies zoveel waard als een abonnement van $20 per maand. Niets wordt sneller minder waard dan AI-kennis.

In het tijdperk van AI is kalmte een uniek verkoopargument.

Waarom het beheersen van minder AI-tools een strategisch voordeel is

Het beheersen van tools is het verkeerde spel. Leidinggevenden zouden zich moeten richten op immuniteit voor tools. Je concurrentievoordeel is waarde leveren met minder technologieën dan je angst je laat geloven.

Dat gezegd hebbende, dit is wat ik dagelijks gebruik:

  • Claude (Anthropic) — Mijn primaire AI. Ik gebruik Claude Projects uitgebreid, met aangepaste vaardigheden die zijn gedefinieerd als markdownbestanden. Ik heb een persoonlijke ghostwritersvaardigheid, een JTBD-evaluator, een formatverbeteraar, een SEO-optimalisatievaardigheid en een marketingevaluator gebouwd. Claude is mijn denkpartner, redacteur, analist en soms mijn therapeut wanneer de nieuwste AI-lancering mijn cortisol door het dak jaagt. Beoordeling: het beste redeneermodel voor werk aan lange content. Projects met vaardigheden hebben mijn werkstroom meer veranderd dan welke andere afzonderlijke functie in AI ook.
  • ChatGPT (OpenAI) — Ik gebruik het voor een tweede mening. Wanneer ik een bijzonder belangrijk probleem heb, gebruik ik meerdere modellen en laat ik ze elkaars feedback bekritiseren. ChatGPT is ook goed voor snelle, gestructureerde analyses. Ik organiseer AI-debatten tussen ChatGPT, Gemini en Claude en publiceer de resultaten.
  • Gemini (Google) — De derde stem in mijn debatten met meerdere modellen. Nuttig omdat mijn hele werkruimte zich in Google bevindt, waardoor het native toegang heeft tot mijn documenten en e-mail. Snediger dan de andere twee, wat ik waardeer.
  • Make — De ruggengraat van mijn automatisering. Ik heb werkstromen gebouwd die Claude verbinden met mijn contentpijplijn: conceptartikelen doorlopen opmaakcontroles, SEO-analyses, het genereren van berichten voor sociale media en de verspreiding van nieuwsbrieven. Hier vindt werkstroomcompressie plaats.
  • Nano Banana Pro — Voor het genereren van AI-afbeeldingen. Ik heb geen idee hoe het model die afbeeldingen zo geweldig maakt. Het werkt gewoon.

Hoe Claude Projects mijn werkstroom revolutioneerde

Mijn favoriete hulpmiddel is Claude Projects met aangepaste vaardigheden. Zonder enige twijfel.

Dit is waarom. Een Claude-vaardigheid is een markdownbestand dat Claude leert hoe het een specifieke taak moet uitvoeren. Elke vaardigheid legt mijn voorkeuren, mijn normen en mijn opgebouwde beoordelingsvermogen vast.

Wat maakt dit anders dan gewoon prompten? Persistentie en accumulatie. Elke vaardigheid die ik bouw, maakt de volgende beter. Ze worden een systeem: een onderling verbonden geheel van gecodificeerde expertise dat in de loop van de tijd steeds sterker wordt.

Mijn frameworks leven nu in de agents. Dat is zowel opwindend als beangstigend. Opwindend omdat ik 10 keer sneller ben. Beangstigend omdat ik, als ik stop met het beoefenen van het onderliggende vak, het vermogen verlies om te beoordelen of de agent het goed doet.

Hoe je een agentische adviesraad opricht

Voor strategie en besluitvorming gebruik ik een aanpak met een "agentische adviesraad". Wanneer ik voor een strategische beslissing sta, stel ik dezelfde vraag aan Claude, ChatGPT en Gemini en laat ik ze vervolgens elkaars antwoorden bekritiseren.

Dit levert drie verschillende analytische perspectieven op, plus de wrijving van onenigheid — precies wat een goede adviesraad hoort te bieden. De debatten zijn vaak grondiger dan gesprekken die ik met menselijke adviseurs heb gevoerd.

Waarom de meeste organisaties niet klaar zijn voor AI

Ik besteed veel tijd aan AI-geletterdheid voor mijn lezers en de organisaties die ik adviseer.

Dit is mijn eerlijke mening: de meeste programma's voor AI-geletterdheid zijn waardeloos. Ze leren mensen op welke knoppen ze in ChatGPT moeten klikken en noemen dat "bijscholing". Dat is alsof je iemand leert een hamer te gebruiken en hem vervolgens architect noemt.

Met "klaar voor AI" worden drie dingen bedoeld:

  1. Begrijpen wat AI op conceptueel niveau wel en niet kan — niet het uit het hoofd leren van functies die volgende maand alweer veranderen, maar begrijpen wat patroonherkenning, taalproductie en agentische werkstromen voor je werk betekenen.
  2. Vaststellen welke werkstromen je rond AI moet herontwerpen in plaats van AI er alleen maar overheen te strooien.
  3. Je beoordelingsvermogen gebruiken om te weten wanneer de AI het bij het verkeerde eind heeft. Hiervoor moet je je eigen domeinexpertise onderhouden.

Waarom professionals niet afhankelijk mogen worden van AI

Ik ben bang dat ik op een dag wakker word en niet meer kan schrijven of kritisch kan nadenken, omdat ik mijn cognitieve spieren te lang aan agents heb uitbesteed. De ene nek waaraan je kunt wringen wordt één geatrofieerde spier.

Ik verzet me hier actief tegen. Ik schrijf nog steeds elk artikel zelf. Ik lees nog steeds fysieke boeken. Ik denk nog steeds na voordat ik Claude vraag mijn werk te controleren, niet erna. Maar de aantrekkingskracht van afhankelijkheid is echt en voortdurend.

Ik ben bang dat ik word wat ik anderen waarschuw niet te worden: iemand die productief lijkt, maar stilletjes het vermogen tot origineel denken uitbesteedt. Die angst is nuttig. Ze houdt me aan het oefenen.

En ik zal het niet laten gebeuren.

Waarom leiders wakker moeten worden en de realiteit van AI onder ogen moeten zien

Waarom leiders wakker moeten worden voor de realiteit van AI, afbeelding

Stop met het najagen van tools. Stabiliseer je principes, beperk je uitvoeringsoppervlak en geef je nieuwsgierigheid een vaste tijdslimiet.

Dat is mijn advies in één zin. Hier is de langere versie:

Tijdens de kredietcrisis van 2008 greep ik mijn CEO ooit bij de schouders. Letterlijk. Het bedrijf stevende recht op een financiële muur af. De omzet daalde, de financiële buffer kromp. En hij bevroor als een hert in de koplampen, terwijl hij kalm voorbereidde om door niets te doen het hele bedrijf slaapwandelend van een klif te laten lopen.

Ik zei tegen hem: "Word wakker, in vredesnaam! Onze financiële buffer verdampt. We moeten handelen."

Dat deed hij. Later bedankte hij me.

Ik denk aan dat moment telkens wanneer een bestuurder zegt: "AI levert geen rendement op." Natuurlijk niet, niet op de manier waarop jij het gebruikt. Je behandelt AI als een assistent voor het maken van aantekeningen, terwijl je het zou moeten behandelen als een motor voor het opnieuw uitvinden van werkprocessen. Je stuurt ideeën uit brainstormsessies naar commissies voor goedkeuring, in plaats van mensen toestemming te geven om te experimenteren.

Als je leiderschap van AI-adoptie een ideeënbus en een governanceproces maakt, moet iemand hen wakker schudden voordat ze de organisatie van een klif laten lopen.

Waarom de organisaties die overleven op AI-agents zullen draaien

Wat de toekomst betreft: AI verandert iedere professional in een eenpersoonsoperatie, of ze dat nu willen of niet. De mensen die leren AI-agents te orkestreren, hun eigen beoordelingsvermogen behouden en met minimale overhead echte waarde leveren, zullen floreren.

De organisaties die overleven, zullen op AI-agents gebaseerde systemen zijn — systemen met twee sporen waarin AI de uitvoering op machinesnelheid afhandelt, terwijl mensen zich richten op strategie, ethiek en de werkelijk moeilijke problemen.

De organisaties die alle intelligentie door menselijke knelpunten blijven sturen, zullen waarschijnlijk te laat ontdekken dat hun concurrenten ringwegen aanlegden terwijl zij nog in de file stonden.

Volg hem

Je kunt je abonneren op de gratis nieuwsbrief van Jurgen Appelo, die twee keer per week verschijnt: De solochef. Daarin publiceert hij scherpe, onconventionele essays die door de hype heen prikken. Of volg hem op LinkedIn en lees meer op zijn website.

Er komen nog meer interviews met experts op People Managing People!

You may also like