Gelecek İçin Bir İK Teknoloji Yığını Nasıl Oluşturulur ve Uygulanır

Deşifreyi Okuyun:

Podcast’lerimizin deşifresini bir yazılım programı kullanarak oluşturmaya çalışıyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığı için lütfen yazım hatalarını mazur görün.

David Rice: Günümüzde görünüşte her şey için bir teknoloji çözümü var. Hedeflerinizi ve temel sonuçlarınızı belirleme konusunda yardıma mı ihtiyacınız var? Bunun için birden fazla yazılım çözümü bulunuyor. Yeni bir yetenek yönetimi platformuna mı ihtiyacınız var? Google’ın reklam alanlarında teklif veren ve sizin arayıp kendilerini bulmanızı uman, durmaksızın çoğalan bir teknoloji hizmeti sağlayıcısı akışı var.

Peki kuruluşunuzun özel ihtiyaçlarına hizmet eden bir insan operasyonları işlevleri teknoloji yığını oluşturmaya nasıl başlarsınız? Yapay zekânın teknoloji yeteneklerinize dahil edilmesini nasıl planlarsınız? Yeni bir yazılımı kuruluşunuz için anlamlı olacak şekilde nasıl uygularsınız?

People Managing People podcast’ine hoş geldiniz. Daha iyi bir çalışma dünyası oluşturmak ve mutlu, sağlıklı ve üretken iş yerleri yaratmanıza yardımcı olmak için çalışıyoruz. Ben sunucunuz David Rice.

Bugünkü konuğum Andrew Swiler. Kendisi bir girişimci ve İK, yetenek, performans ve öğrenme yönetimi yazılımı çözümleri geliştiren Lanteria’nın CEO’su. Yazılım, yapay zekâ ve teknoloji uygulamasıyla ilgili her şeyi konuşacağız.

Andrew, hoş geldin.

Andrew Swiler: Teşekkürler David. Burada olmaktan mutluyum. Üzerinde konuştuğumuz fikirleri ele almaktan heyecan duyuyorum.

David Rice: Öncelikle bize biraz kendinden bahset. Yazılım sektörüne nasıl girdin ve Lanteria gibi bir ürünün CEO’su oldun?

Andrew Swiler: Buraya gelişim oldukça dolambaçlı oldu. Kariyerime özel sermayede başladım ve sıkıntılı durumdaki şirketlerle çok çalıştım. Birçok perakende şirketi ve benzeri işletme satın aldık. Duymuş olabileceğin gibi özel sermaye, içinde bulunması oldukça yoğun bir iş alanı. Tükenmişlik yaşadım ve yaklaşık 2010’da ayrıldım; ardından seyahat etmeye başladım. Altı ay boyunca seyahat ettim. Hırvatistan’da bir adada eşimle tanıştım. Kendisi Barselona’dandı.

Onu San Francisco’ya taşınmaya ikna ettim. San Francisco’da yazılım şirketleriyle finans alanında, bir tür mali işler direktörü rolünde çalışıyordum. Bir gün eşim Barselona’ya dönmek istediğini söyledi. Bana onunla gelebileceğimi ya da burada kalabileceğimi söyledi. Ben de eşyalarımı topladım, Barselona’ya taşındım, dili bilmiyordum ve gerçek bir iş bulamadığım için bir e-ticaret şirketi kurdum.

Bu işe yaramadı. Sonra eşimle birlikte bir gözlük şirketi kurdum. Şirketi aslında o kurmuştu. Pandemiden hemen önce, 2019’da şirketi sattık. Ne yapacağımı bilmiyordum ve araştırmaya başladım. İnsanların satın alacakları bir işletme bulmak için dışarı çıktıkları arama fonları adı verilen bir kavramı biliyordum.

Bu, özel sermayeye benziyordu ancak daha küçük ölçekteydi. Yazılım alanında bir şey yapmam gerektiğini biliyordum. Önceki işlerimden yazılımı biliyordum ve Barselona’da yaşadığım için uzaktan çalışan bir şirkete ihtiyacım vardı. Aradım, araştırdım, pek çok farklı belge ve kitap okudum. Sonunda, yaklaşık bir buçuk yıl sonra Lanteria karşıma çıktı ve tamamen tesadüf eseri İK alanına girdim ve konuya derinlemesine daldım.

Bir girişimci olarak bence temel nokta, nereye gidersen git tutku ve ilgi bulman gerektiği. Bu nedenle İK performansı ve benzeri konulara derinlemesine girdim. Şirketimizin kendi podcast’i de var. Bu dünyanın içinden gelmediğim için her hafta İK profesyonelleriyle görüşüyor ve işlerin nasıl yürüdüğünü öğreniyorum.

Hiç çok büyük bir şirkette çalışmadım. Bu nedenle ürünümüzü nasıl kullandıklarını, diğer ürünleri nasıl kullandıklarını ve tüm İK alanının nasıl işlediğini öğrenmek benim için tamamen yeni bir deneyim.

David Rice: Senin bakış açından, İK çalışanlarının şu anda yazılımla ilgili en büyük sorunları neler? Sence İK yazılımları insanların çözmesine yardımcı olan en büyük zorluklar hangileri?

Andrew Swiler: Çözdüğü en büyük sorun, özellikle işe alım gibi yüksek tempolu alanlarda, geçmişte ileri geri taşınan tüm kâğıt işlerinin ortadan kalkması. Çok sayıda insanı işe aldığımız, onları işe alıştırdığımız ve ardından yönettiğimiz yüksek tempolu işe alım şirketlerini düşün.

Çoğu zaman bu kişilerin işten ayrılış süreçlerini de yürütüyorlar. Çok hızlı işe alım yapan şirketler veya inşaat şirketleri gibi hızlı işe alım süreçlerine sahip her şirketin bir İK yazılımına ihtiyacı var. Diğer şirketler için kâğıt işleri elbette bir sorun, ancak diğer konu devamsızlık yönetimi.

İnsanların ne zaman işte olduğunu, ne zaman olmadığını ve kaç gün izin kullanıldığını bilmek. İnsanlar bu bilgileri Excel tablolarında takip ediyordu. Hâlâ bize gelen ve şu anda ne kullandıklarını sorduğumuzda “Excel” diyen müşterilerimiz var. 200 çalışanları oluyor ve insan “Bu çılgınlık olmalı” diye düşünüyor.

3000 çalışanı olan ve yıllar önce birinin oluşturduğu Excel makro tablosuyla işlerini hâlâ sürdüren bir şirketimiz vardı. Yeni İK başkan yardımcısı geldi ve “Güvenlik açısından bunu kullanmamız gerekiyor” dedi. İK yazılımının temel unsurlarından biri güvenliği sağlamak, tüm bu belgelerin ve çalışan bilgilerinin korunan bir alanda tutulmasını güvence altına almak. Google Drive ve Excel tablosu kullanıyorsanız, bu açıkça en güvenli alan değildir.

Bunları yönetebilecek bir yazılım kullanmanız gerekir. Bunların en geniş kapsamlı sorunlar olduğunu söyleyebilirim. İnsanların karşılaştığı en zor konulardan biri de yazılımı gerçekten çalışır hâle getirmek, kurmak, uygulamak ve çalışanların onu günlük olarak kullanmasını sağlamaktır.

İK yazılımının ilginç yanı, insanların bunu düşünmemesi olabilir; e-posta dışında şirketteki herkesin bir noktada dokunmak zorunda olduğu tek yazılım parçasıdır. Bu nedenle insanların kullanabileceği ve sezgisel bir yazılım oluşturduğunuzdan emin olmalısınız. Aksi hâlde İK biriminize sürekli destek talepleri gelir: “Bunu nasıl yapacağım? Şunu nasıl yapacağım?” İnsanların kolayca takip edebileceği bir sistem olmalı.

Bu nedenle bir yazılım seçip uygulamaya koyduğunuzda karşılaşılan en büyük sorunlardan biri, çalışanlarınızın onu nasıl kullanacağını bilmesidir. Sistem kurulabilmeli ve kullanımı kolay olmalıdır.

David Rice: Bir elektronik tabloda bu kadar çok veriye bakmayı hayal bile edemiyorum. Gözlerim yoruluyor; büyük bir Excel tablosunu görüp “Bugün başka ne yapabilirim?” diye düşünüyorsun.

Andrew Swiler: Evet. “Beni buradan çıkarın” dersin. Yeni İK çalışanının önüne “İşte Excel tablosu” diye koyduklarını düşün. “Bu da ne?” der.

David Rice: Büyük bir çözüm kullanmaya alışmış biri gibi, “Aman Tanrım” dersin.

Andrew Swiler: On yılı aşkın süredir böyleydi. Bunu yapan bir banka vardı. Tamamen çılgınca.

David Rice: Finansın gelenekleri var, biliyorum. Sadece bunun da onlardan biri olduğunu düşünmemiştim.

Andrew Swiler: Yavaşlar; hatta finans en yavaş hareket eden alandır. Bankacılık sistemlerinin çoğunda hâlâ teknoloji olarak COBOL kullanıyorlar. Genel olarak çok yavaş ilerleyen bir sektör.

David Rice: Teknoloji yığını tasarlamak her zaman zor. Çok zaman alabiliyor ve teknoloji hızla değişiyor. Ancak şimdi değişimin düzeyi ve gerçekleşme hızı giderek yoğunlaşıyor gibi görünüyor. Özellikle yeni kurulan şirketlerde yeni bir teknoloji yığını oluştururken, bir yandan da bütçeyi gözetmeye çalışanlara ne tavsiye edersin?

Andrew Swiler: Şu anda herkese iyi ve sağlam tavsiye vermek gerçekten zor. Dün birine 2024 tahminlerini soruyordum. “Önümüzdeki beş yıl için tahminlerimi verebilirim; belki bunlar bu yıl ne olacağından daha kesin olur” dedim.

Bence insanlar çoğu zaman gerçekleşecek kısa vadeli değişiklikler konusunda çok endişeleniyor. Ancak bu değişikliklerin yerleşmesi çoğu zaman çok daha uzun sürüyor. Büyük şirketlere girdiğinizde hâlâ çok eski teknolojiler kullandıklarını görüyorsunuz.

Constellation Software buna iyi bir örnek. Küçük yazılım şirketlerini satın alan bir şirket. 15 yıldır yazılım şirketleri satın alıyor. Dikey yazılım alanında yılda 180 satın alma yapıyorlar. Bu şirketlerin çoğu eski; 15-20 yıllık yazılım parçaları. Çalışmaya, nakit üretmeye ve iyi yazılım olmaya devam ediyorlar ancak kötü tasarlanmış oldukları için bugün böyle bir ürün oluşturmayı asla düşünmezsiniz.

Ama bazen teknoloji yığınının ne olduğu önemli değildir. Çalıştığı, güvenli olduğu ve iyi oluşturulduğu sürece müşteri kazanabilirsiniz ve müşteriler kalır. Çünkü büyük şirketler için yazılım değiştirmek devasa bir iştir.

Benim şirketimde 20’den fazla kişi var ve örneğin Confluence ve Jira kullanıyoruz. İnsanlar iyi belge oluşturmadığı için değiştirmeyi düşündük. Şirketimizin büyüklüğü için Notion’un daha iyi olacağını biliyoruz. Ancak bunu gündeme getirdiğimizde büyük bir dirençle karşılaşıyoruz: “Bunu zaten yaptık, şimdi taşımamız gerekecek ve yeni şeyi öğrenmek zorunda kalacağım.”

Sonuçta bu yalnızca bir veri tabanı. Bir şeyler yazıp oraya koyuyorsun. Ama tüm bu sorunları oluşturuyor. Yeni başlayan bir girişimciyseniz, yapay zekânın neler yapabildiğini takip etmenizi öneririm. Microsoft kullandığımız için Copilot’ta ve Microsoft Teams’in arka planında neler olduğuna çok bakıyoruz.

Neler yapabileceğinizi takip edin. Ancak burada asıl önemli nokta, bu yeni teknolojilerin kurum içinde ne yapmanıza izin verdiğidir. Daha hızlı geliştirme yapabilir miyim? Beş geliştirici işe almak zorunda kalmaz mıyım? Üç geliştirici işe alabilir miyim? Çünkü tüm bu teknoloji geliştirildi.

Yazılım oluşturmanın çok daha kolay hâle geldiğini ve daha da kolaylaşacağını düşünüyorum. Bu da yazılımın metalaşacağı anlamına geliyor. Aynı zamanda daha iyi bir kullanıcı arayüzü, daha iyi bir ürün ve kullanım alanı oluşturmak ve müşterilerinizi anlamak önemli hâle geliyor.

David Rice: İlginç. Artık herkes yapay zekâdan bahsediyor. Tahmin yapmanın zor olduğunu söylemen komik. Yakın zamanda yapay zekâ hakkında bir yazı yazdım ve arkadaşlarımdan biri okuyup “Önümüzdeki bir veya iki yılda ne olacağını düşünüyorsun?” diye sordu.

Ben de “Dostum, bilmiyorum” dedim. Dürüst olmak gerekirse gerçekten bilmiyorum. İki yıl önce ChatGPT’nin ne olduğunu bilmiyordum. Şimdi tüm iş akışlarımızda ne kadar büyük bir rol oynadığına bak. Bu nedenle tahminde bulunamıyorum.

Andrew Swiler: Tahmin etmek ve bunun farklı yazılım türleri üzerindeki etkisini bilmek çok zor. Kumlar ayaklarının altında değişirken ne olduğunu anlamaya çalışıyoruz ancak bunun ne yapacağını tam olarak çözemiyoruz. Kısa sürelerde neler yapabileceğini anlamak da zor, çünkü hızlı biçimde büyük sıçramalar gerçekleştiriyorlar.

David Rice: Bu aslında sıradaki soruma geliyordu. Yapay zekâ ideal bir İK teknoloji yığınına nasıl dâhil oluyor? Geliştikçe önümüzdeki birkaç yıl içinde bir İK çalışanının işinin nasıl değişeceğini düşünüyorsun?

Andrew Swiler: Yapay zekânın önümüzdeki birkaç yıl içinde özellikle muhasebe yazılımları ve İK yazılımlarında en büyük değişikliklerden bazılarını yaratacağını düşünüyorum. Muhasebe yazılımı sayılara dayalı olduğu için okuduğu verileri anlamak kolay olacak.

Yapay zekânın temel özelliği, insanların özel yazılım oluşturmak veya kod yazmayı bilmek zorunda kalmasını azaltması ve yazılımla normal dili kullanarak etkileşim kurmalarına izin vermesi.

İK’nın gideceği yer şu: Yazılım sağlayıcınızı arayıp “Bu özel çözümü oluşturabilir misiniz?” demeniz veya bir gösterge tablosu için teknik birini bulmanız gerekmeyecek. Copilot’a ya da dil modeline “Bu departmanın şu tarihten şu tarihe kadar olan X, Y ve Z verilerini gösteren bir gösterge tablosu istiyorum” diyeceksiniz. Sistem bunu oluşturacak. “X-Y grafiği biçiminde, şu veri noktalarıyla ve bu renklerde olsun” dediğinizde bunu da yapacak.

Muhtemelen Microsoft Teams içinde ekranınızda belirecek ve insanların hayatını çok kolaylaştıracak. BT ekibini veya yazılım sağlayıcısını aramak zorunda kalmayacaklar. Yazılım satın alırken de durum benzer. Özel iş akışları ve ihtiyaçları olan karmaşık müşterilerimiz, örneğin petrol ve gaz şirketleri, için çok sayıda özelleştirme yapıyoruz.

Yazılım geliştiricileri olarak bizim daha sağlam ve yapılandırılabilir sistemler oluşturmamız gerekecek. Ancak dil modelleri basit bir dille bizim için yapılandırma yapabildiğinde teknik birini bulmak ya da teknik bilgiye sahip olmak gerekmeyecek.

En büyük etkinin bu olacağını düşünüyorum. İK’nın en çok etkilenecek alan olmasının nedeni de genellikle teknik olmayan insanlardan oluşması. Pazarlama, finans ve İK çalışanları genellikle bir şirket içindeki en az teknik kişilerdir. Bu, yazılımlarıyla çalışmalarını ve sistemi kendilerine göre uyarlamalarını çok kolaylaştıracak.

David Rice: Söylediğin gibi, çok teknoloji meraklısı değiller. Daha çok insan odaklılar ve umarım bu, insanların üzerinde yoğunlaşmalarına izin verir.

Andrew Swiler: Hepimiz ve rakiplerimiz aynı şeyi satıyoruz: “İnsanlarınıza odaklanın, insanlarınız için daha fazla zamanınız olsun.” Bir İK çalışanları forumuna girdiğinizde, sürekli yapmak zorunda oldukları anlamsız ve yoğun işlerden şikâyet ettiklerini görüyorsunuz.

David Rice: Evet. Taşımak zorunda oldukları ayrıntılı işlerin miktarı konusunda gerçek bir acı hissedebiliyorsun.

Andrew Swiler: Evet. İşin içinde çok sayıda hukukçu var. Her şey olması gerektiği gibi işleseydi herhangi bir yazılım herkesin hayatını kolaylaştırırdı. Sorun şu ki, işin içinde yer alan kişiler nedeniyle her şirket karmaşık.

Bir şeyler bozuluyor, hukukçuların devreye girmesi gerekiyor. Büyük şirketlerin İK gruplarında neler olduğunu öğrenmek için bazı Facebook gruplarında bulunuyorum ve bu şirketlerde meydana gelen şeylere her zaman şaşırıyorum. İnsanların aldığı kararlar ve yaptıkları tuhaf şeyler inanılmaz. “İş yerinde bunu neden yaptın?” diye düşünüyorsun.

David Rice: İK subreddit’ini takip ediyorum ve orada çıkan bazı şeyler karşısında “Vay canına” diyorsun.

Andrew Swiler: Böyle bir şirkette çalışmadığım için mutluyum. Bu kişi olmadığım için mutluyum.

David Rice: Yeni bir teknolojinin uygulama aşaması çok önemli. İş yerinde kullanılacak yeni bir teknolojinin temellerini atarken insanlara ne tavsiye edersin?

Andrew Swiler: Bu, şirketi devraldığımızda İK konusunda beni en çok şaşırtan şeydi. İK yazılımının uygulanması için gereken çalışma düzeyi hakkında hiçbir şey bilmiyordum. Şirketimizi devraldığımda “Darboğaz burada. Çözmemiz gereken şey bu. Uygulama büyük bir sorun. Müşterilerimiz ve ekibimiz bundan hoşlanmıyor. Bunu çözelim” dedim.

Sonra diğer ekiplerin, özellikle büyük şirketlerin bunu nasıl çözdüğünü araştırdım. Ya BambooHR gibi KOBİ odaklı ürünlerde olduğu gibi ürünü alırsınız, gerekirse veri aktarımında yardım ederler ve sonra kendi başınıza kalırsınız ya da Ceridian, Workday gibi daha büyük şirketlere geçersiniz. Bu şirketlerde tüm modülleri ve ekiplerin istediği tüm yöntemleri uygulamak için harcanan zaman ve emek inanılmaz boyuttadır.

Bu sorunu hâlâ tam olarak çözemiyorum. Gördüklerime göre insanlar sistemi fazla karmaşıklaştırıyor. Kendi sistemlerini benzersiz bir kar tanesi gibi görüyorlar ve onu korumaları gerektiğini düşünüyorlar. Bence birçok kişi “Diğer şirketler ne yapıyor? Siz uzmansınız. Yazılımınızın en iyi şekilde çalışması için ne yapmalıyız?” diye sormalı.

Karmaşık şirketleri ve süreçleri anlıyorum. İşler belirli bir biçimde kuruluyor ve o yapıya uymanız gerekiyor. Ancak insanların uygulamadan şikâyet ettiğini görürken uygulama süreçlerini gereğinden fazla karmaşıklaştırdıklarını da görüyorum. Muhtemelen ihtiyaçları olmayan sistemleri oluşturmaya çalışıyorlar ve bu da büyük bir hayal kırıklığı yaratıyor.

Muhasebe veya pazarlama yazılımlarında aynı şeyi görmüyorsunuz. İnsanlar bunları olduğu gibi kabul ediyor, defterlerini ve yazılımlarını sisteme göre uyarlıyor. Örneğin Sage oldukça karmaşık bir yazılım ürünü. Ancak insanların Sage’i şirketlerine uygulamanın ne kadar zor olduğundan şikâyet ettiğini pek duymuyorum. SAP bunun istisnası olabilir; herkes ondan nefret ediyor. Fakat bu, 10.000 çalışanı ve çok büyük karmaşıklığı olan şirketlerde kullanıldığı için böyle.

İK tarafında ise 100 çalışanı olan şirketlerin çok karmaşık uygulamalar oluşturduğunu görüyoruz. Bazen “Bizi dinlerseniz bunu biraz basitleştirmenize yardımcı olabiliriz” diyoruz; ancak bunun çoğu zaman işe yaramadığını görüyorum.

David Rice: Yeni bir yazılımı uygulama konusunda tereddüt eden şirketlerde çalıştım; çünkü sektörümüzde karşılaştığımız düzenleyici gereklilikler vardı. “Haydi ama, sağlık sektöründe değiliz. Sağlık verilerinden daha fazla düzenlemeye tabi olamayız” diye düşünüyordum. Değişim zor. Yeni bir şey öğrenmek de zor. Trello’dan Asana’ya geçmek zorunda kaldığımda “Neden?” diye düşünmüştüm.

Andrew Swiler: Ben de böyle şeyler yapıyorum. Büyük kuruluşları ve çok sayıda insanı taşımaktan bahsediyoruz. Eğitim bölümünün en zor bölümlerden biri olduğunu söyleyebilirim. Özellikle İK’da yöneticileri eğitmek zor. CEO’yu veya üst yönetimi, İK yönetimini ve orta kademe yöneticileri eğitmeniz gerekiyor.

Ardından çalışanları da eğitmelisiniz. Sisteme dokunan çok sayıda kişi ve katman var; eğitimin oldukça iyi olması gerekiyor. Şirketi devraldığımızda, içeride bazı şeyleri uyarladığımız için özel eğitimler verdiğimizi fark ettik. Hazır eğitim işe yaramıyordu.

Ekibe “Üç düğmeyi değiştiriyoruz. Kayıtlı bir eğitim hazırlayıp ‘Bu üç düğmeye dikkat edin’ demek yerine, müşterileri eğitmek için 12 saat harcıyorsunuz” dedim. Temel yazılımımızın içinde üç şeyi değiştirdiğimiz için bir müşteriyle 12 saat geçirmek çılgınca.

Büyük müşterilerle biraz zaman geçirmek ve sorularını yanıtlamak elbette iyi. Ancak çoğu zaman çalışanların bu materyalleri kolayca takip edebilmesi için her şeyi iyi kaydetmek ve belgelemek daha iyi. WalkMe gibi araçlar insanların “Bunu yapmak için buraya tıklayın” şeklinde yönlendirilmesini kolaylaştırıyor.

Eğitim sürecinin başka şirketlerde ne kadar karmaşık hâle getirildiğini gördüğümde şaşırıyorum. Bunu basitleştirmenin yolları var gibi geliyor, ancak bazen insanlar gücenebiliyor.

David Rice: Sence İK yazılımı pazarında büyüme için en büyük alanlar hangileri? Önümüzdeki aylarda ve yıllarda hangi alanların yaygınlaşmasını bekliyorsun?

Andrew Swiler: Yapay zekânın rakiplerimizin kendilerini farklılaştırmaya çalışacağı yöntemlerin büyük bir parçası olacağı açık. HiBob gibi şirketlerin yapay zekâyı öne çıkardığını gördüm. Ancak olağanüstü bir şey yapan birini henüz görmedim.

Bahsettiğim gibi yapay zekâyla gösterge tabloları oluşturabilmekten çok, iyi bir sohbet robotuna sahip olmaları ön planda. Son bir yılda birçok sohbet robotu büyük ölçüde gelişti ve şirketler yapay zekâ konusunda bunun üzerine odaklanıyor. Bu elbette iyi.

Biz orta pazar segmentindeyiz. İş açısından orta pazarın büyüyebileceğimiz ve küçük şirketlerin genişleyebileceği alan olduğunu düşünüyorum. Workday’in alt pazara inme konusunda birçok sorun yaşadığını biliyorum. Çok pahalı ve uygulaması zor; çok sayıda insan gerekiyor. Bu nedenle birçok şirketin mücadele ettiği karmaşık orta pazarda bir fırsat var.

Kullanıcı açısından ise paket çözümlere geçiş göreceğimizi düşünüyorum. Lattice’in performans yönetiminden tam kapsamlı bir İK bilgi sistemine doğru ilerlemesi ve muhtemelen insan sermayesi yönetimi ürünü hâline gelmesi buna örnek. Rippling’in yaptığı da buna benziyor.

Rippling kullanıma hazır bir ürün ve içinde karmaşık iş akışları oluşturmak o kadar kolay değil. Ancak insanların tüm işleri yapan tek bir ürün satın almak istediğini görmeye başlayacağımızı düşünüyorum. Bazı işleri başka bir ürün kadar iyi yapmasa bile insanlar her yerde duran, farklı giriş bilgileri ve farklı konumlar gerektiren noktasal çözümleri istemiyor.

Tüm ürünleri birbirine bağlamak için API katmanları ve entegrasyonlar oluşturduk. Fakat bunların yerel deneyim kadar iyi birleşmediğini gördük. Bu nedenle şirketler “Bana her şeyi bunun içinde bulun. Üç veya dört farklı çözüm istemiyorum” demeye başlayacak.

Noktasal çözümler büyük zorluklarla karşılaşacak. Bazı iyi noktasal çözümler daha büyük ürünlerin içine dâhil edilecek. Microsoft’un e-posta veya takvim alanında yaptığı gibi, noktasal çözümleri satın alıp kendi paketlerini iyileştirmeye çalışacaklar.

Önümüzdeki birkaç yılda bunun çoğunun gerçekleşeceğini düşünüyorum. Bazı şirketler dışarıda kalacak. Örneğin “OKR yazılımım Lattice tarafından satın alındı; şimdi kullanabilmek için Lattice’in tam İK bilgi sistemine kaydolmam gerekiyor” diyebilirsiniz.

Genel olarak sektör büyümeye devam edecek. İK ekipleri bu ürünlere ihtiyaçları olduğunu gördü. Çoğu üründe memnuniyet puanlarının hâlâ çok düşük olduğunu düşünüyorum. Bu nedenle iyi ürünlere sahip Rippling ve Lattice gibi şirketlerin üst pazara çıkması için fırsatlar var.

İnsanların bu ürünlerden nefret ettiğini görüyorsunuz. Onları kullanmaktan nefret ediyorlar. İK yazılımlarından herhangi birini kullanmayı seven tanıdığım neredeyse hiç kimse yok.

Bir diğer eğilim de küresel iş gücü olacak. Farklı yerlerde çalışanları bulunan holdingler veya büyük şirketler için farklı lisanslara ve farklı ürünlere ihtiyaç duymadan çalışanları yönetmeyi kolaylaştırmaya odaklandık.

Deel veya Remote.com gibi şirketler yurt dışında insanları işe almayı kolaylaştırıyor. Bu ürünlerin yaptıkları iş için fazla pahalı olduğunu düşünüyorum. Daha derine inerseniz Remote.com’un ücretinin yaklaşık yüzde 25’i karşılığında iyi bir işveren kaydı hizmeti bulabilir ve aynı türde hizmeti alabilirsiniz.

Ancak şirketler küresel iş gücü oluşturmaya devam edecek ve bunu yönetmelerini ve bu kişileri kolayca işe almalarını sağlayan ürünler isteyecekler.

David Rice: Bitirmeden önce yapmamız gereken iki şey var. Öncelikle insanlara sana nereden ulaşabileceklerini ve Lanteria’da neler yaptığını daha fazla anlatma fırsatı vermek istiyorum.

Andrew Swiler: Beni LinkedIn’de Andrew Swiler adıyla veya Twitter’da swilera kullanıcı adıyla bulabilirsiniz. İnternette genellikle bulunduğum yerler buralar. Lanteria’nın adresi Lanteria.com. Microsoft kullanan bir şirketseniz, Microsoft kullanıcıları ve şirketleri için bir numaralı İK yönetim sistemiyiz. Bize göz atın, ulaşın, sizi benim gönderdiğimi söyleyin ve harika yazılımlarımızdan biri için size iyi bir teklif sunup sunamayacağımıza bakalım.

David Rice: Kim yönlendirme bonusunu sevmez ki?

Andrew Swiler: Evet, aynen öyle. Bu para doğrudan cebime giriyor.

David Rice: İkinci konu, podcast’te küçük bir gelenek başlattık. Konuğumuz bana bir soru soruyor. Sözü sana bırakıyorum. İstediğin her şeyi sorabilirsin.

Andrew Swiler: Şu anda tamamen uzaktan çalışan bir şirketiz ve böyle olmaya devam edeceğiz. Deneyimlerin doğrultusunda, uzaktan çalışan şirketlerde insanları mutlu tutmak için kritik şeylerin neler olduğunu merak ediyorum. İnsanlar buna alışıyor ve normalleşiyor.

Evde olup evden çalışabilme özgürlüğünün insanları çok ileri götürmediğini fark ettim. İnsanlar daha önce ofiste bulunmaktan kaynaklanan bazı ayrıcalıkları özlüyor. Bu kişilere benzer bir ayrıcalık sunmak zor. Uzaktan çalışan iş gücünde insanları mutlu tutmak için ne gibi fikirlerin var?

David Rice: Benim için uzaktan çalışmada memnuniyet yaratan en önemli şey eşzamansız çalışma biçimini benimsemek. Pandemi yılında bir şirkette çalışmaya başladım. Herkesin 08.30’dan 17.30’a kadar çevrim içi olması gerekiyordu. İşe gidip gelmiyordum ama bu saatler boyunca zincirlenmiş gibiydim. Bu çok garipti.

“Bunu daha sonra yapabilirim” düşüncesi kabul edilmiyordu. İş saatlerinde yapmanız gerekiyordu. İnsanlara beklenen esnekliği vermek ve bu süre içinde esnek olabileceklerinden emin olmak önemli.

Gördüğüm şeylerden biri de küçük jestler. Bir yerde çalışırken herkese çirkin Noel kazakları göndermişlerdi ve hepimiz bunları bir Noel görüşmesinde giydik. Küçük ve biraz saçma bir şeydi ama eğlenceliydi. Üstelik bir sonraki partim için aramak zorunda kalmayacağım ücretsiz bir çirkin Noel kazağım oldu.

Böyle küçük şeyler insanların eğlenceli ve samimi bir şekilde bağlı kalmasını sağlayabilir. Bence hiç kimse uzaktan çalışma işini tamamen doğru yapmış değil. Küçük şirketlerin uzaktan çalışmanın gerçekliğiyle hâlâ mücadele ettiğini düşünüyorum. Esnek olmasına izin verin ve uzaktan çalışmanın gerçekten onlara hizmet ettiğini hissettirin.

Bunun bir amacı olmalı. Aksi hâlde tek fark araba kullanmıyor olmam olur.

Andrew Swiler: İstersem pantolon giymek zorunda değilim.

David Rice: Evet, aynen. Tek fark buysa memnuniyet zamanla ortadan kalkar.

Andrew Swiler: Bu şirketi satın aldık. Uzaktan çalışan bir şirketi devraldık; ancak insanlar yalnızca son birkaç yıldır uzaktan çalışıyordu ve daha önce yüz yüze çalışmaya alışmışlardı. Bazen ofisleri olmadığı için onları önemsemediğimizi düşünüyormuş gibi tepki veriyorlar.

Uzaktan çalışma kültürü oluşturmak için uzaktan çalışmaya uygun insanları işe almanız gerektiğine inanıyorum; çünkü bu bir kişilik özelliği. İnsanların yaklaşık yarısının uzaktan çalışmaya uygun, diğer yarısının ise yüz yüze çalışmak istediğini düşünüyorum.

Bu kişiler şirket zaten kurulmuş olduğu için işe alınmış. Onlara ihtiyacımız var ve onlarla çalışmak istiyoruz; ancak mevcut düzende onları mutlu etmenin yollarını bulmaya çalışıyoruz. En büyük mücadelelerimden biri bu. İşe aldığımız insanlar uzaktan çalışmayı seviyor. Bu kültür için işe aldık. Ancak aramızda bunun kendisine uygun olmadığını düşünen insanlar da var.

David Rice: Son birkaç yılda birçok kişi su sebilinin başındaki sohbetleri özlediğini söyledi. Bence bununla ilgili büyük mesele, eskiden çaba göstermek zorunda olduğunuzu anlatmak. İçedönük birinin bakış açısından düşünün.

Biriyle konuşmak ve su sebilinin başında sohbet etmek için çaba göstermeniz gerekiyordu. Uzaktan çalışma hepimizi birine ulaşmaya ve konuşmak için çaba göstermeye zorladı. Bunun kültürün bir parçası olması gerekiyor.

Bunu taklit etmek zor ama kariyerinin başındaki genç insanların ofiste bulunmaya ihtiyaç duymasını anlayabiliyorum. Kariyerinde belki 20 yıl ilerlemiş insanların da bunu istemesini anlayabiliyorum; ancak kişisel olarak herhangi bir ofise gitme ihtiyacı hissetmiyorum.

Andrew Swiler: Ben de hissetmiyorum. Ancak bazı insanları anlıyorum. Son ayda bu konu birkaç kez gündeme geldi. İşe aldığımız kişilerle önceden şirkette bulunanlar arasındaki farkı görebiliyorum. Bazıları gerçekten ofis istiyor.

Sorunumuzun benzersiz bir yönü var. Uzun süredir bizimle çalışan ve Kiev’de yaşayan insanlar bulunuyor. Hepimizi bir araya getirecek bir şirket dışı etkinlik düzenlemek isterdim, ancak ülkeden ayrılamıyorlar. Bu nedenle bazı özel zorluklarımız var; yine de bunları çözmeye çalışıyoruz.

David Rice: Yakın zamanda iş sürekliliğiyle ilgili bir yazı yayımladık. Savaş çıktığında veya örneğin Filistin’deki durum nedeniyle bir çalışanınız bu gibi bir yerde bulunduğunda ne olacağını, doğal afet yaşandığında onları sınırdan geçirmeniz gerektiğinde ne yapılacağını ele aldık. Çatışmalar, iklim değişikliği ve dünyada yaşanan diğer olaylar nedeniyle bu konu ilginç bir dönemden geçiyor.

Andrew Swiler: Çok fazla kesinti yaşanıyor.

David Rice: Evet. Andrew, bugün bize katıldığın için teşekkür ederim. Harika bir sohbet oldu.

Andrew Swiler: Teşekkürler David. Beni programa aldığın ve zaman ayırdığın için minnettarım.

David Rice: Dinleyiciler, İK yazılımı arıyorsanız ve biraz rehberliğe ihtiyacınız varsa şanslısınız. People Managing People ekibimiz, işletmenizi bir sonraki seviyeye taşıyacak çözümleri bulmanıza yardımcı olmaya kendini adamıştır.

Piyasadaki en iyi İK yazılımı çözümlerinin listelerini hazırladık ve ayrıntılı incelemeler yaptık. Hepsini web sitesinde bulabilirsiniz. Daha fazla bilgi için peoplemanagingpeople.com/tools adresine gidin.

Bültene abone olmak isterseniz peoplemanagingpeople.com/subscribe adresini ziyaret edebilirsiniz. İK yazılımı, insan operasyonları, trendler ve daha fazlasındaki en son gelişmelerden haberdar olabilirsiniz.

Bir dahaki sefere kadar bol su için ve kendiniz hakkında yüksek sesle güzel bir şey söyleyin.