Yapay Zekâ “Sandviçi”: İK Ekipleri Neden Ortada Kalıyor?

Tim Fisher: İnsan Kaynaklarında Yapay Zekânın Geleceği’ne hoş geldiniz. Bu seride sunum dosyasının ötesine geçiyor ve yapay zekânın kuruluşların çalışanlarını işe alma, destekleme ve geliştirme biçimini gerçekte nasıl değiştirdiğini inceliyoruz. Bugün, modern ve hızla büyüyen kuruluşlar için tasarlanmış yapay zekâ destekli bir insan sermayesi yönetimi platformu olan HiBob’u ele alıyoruz.

Dolayısıyla yapay zekânın yalnızca teoride değil, her gün güvendiğiniz sistemlerin içinde nerede gerçek değer sunduğunu anlamaya çalışan bir İK lideriyseniz, bu konuşma tam size göre. İK’da nelerin değiştiğine ilişkin görüşlerini dinleyecek ve tüm bunların İK ekipleri ile insan yöneticileri için nereye gittiğini konuşacağız.

Benim adım Tim Fisher ve People Managing People’da Yapay Zekâ Başkan Yardımcısıyım. Yani işim, yapay zekânın gerçekte nerede işe yaradığını ve nerede hâlâ yalnızca pazarlama slaytlarından ibaret olduğunu anlamak. Bu nedenle ekibinizin soracağı soruları ben soracağım. Bugün bize HiBob’da Ürün Pazarlama Lideri olan Josh Rod eşlik ediyor. Josh, yüksek büyüme gösteren SaaS şirketleri için ürün stratejisine odaklanıyor ve pazarlama ile ürün genelinde yapay zekâ inovasyonunu yönlendiriyor. Yapay zekâyı kullanarak İK operasyonlarını daha etkili bir şekilde ölçeklendirmelerine yardımcı olmak için modern kuruluşlarla yakın çalışıyor.

Josh, bugün burada olman harika.

Josh Rod: Burada olmak harika Tim, davet ettiğin için teşekkürler.

Tim Fisher: Elbette. Bize HiBob’un 30 saniyelik versiyonunu anlatır mısın? Ne yapıyor? Kimler için geliştirildi?

Josh Rod: Bunu açıklamanın en kolay yolunun HiBob’un işe alımdan emekliliğe kadar modern HCM İK sistemi olduğunu düşünüyorum.

Yani hepsi bir arada İK sisteminiz var. Planlamadan, işe alım öncesinden işe alım sistemine; işe alım sisteminizden oryantasyon sürecinin merkezine, İK’dan öğrenme ve gelişime, performans yönetimine, ücretlendirmeye kadar her şey tek bir yerde; ancak bunu mümkün olduğunca erişilebilir, modern ve kullanıcı dostu hâle getirmeye çalışıyoruz.

Bence yoğun yatırım yaptığımız temel alanlardan biri de şu: Dürüst olmak gerekirse son kullanıcı açısından oldukça zahmetli olan tüm bu süreçleri nasıl daha az zahmetli hâle getirebiliriz?

Tim Fisher: Mükemmel. Sıradaki soru biraz saçma. Şu anda neden en çok yapay zekâya odaklanıyorsunuz? Yapay zekâ konusunda şu anda sizin için stratejik bahis nedir?

Josh Rod: Asıl soru şu: Yapay zekâya yönelmeyen çok fazla SaaS şirketi olduğunu sanmıyorum. Nasdaq’a ve borsalara baktığımızda, Claude bir dizi büyük duyuru yaptığında tüm şirketlerin yakın zamanda darbe aldığını gördük.

Bence bir bütün olarak sektörün geleceğinin yapay zekâ öncülüğünde olacağını anlıyoruz. Bunun sonunda tam olarak nasıl görüneceğinden henüz emin değiliz. SaaS şirketleri burada nasıl bir rol oynayacak? Müşterilerimize mümkün olduğunca fazla değeri nasıl sunmaya devam edebiliriz? Onlara sunmak istediğimiz değeri nasıl sağlayabiliriz?

Bence tüm bu denklemin anahtarı şu: Yüksek sesle konuşmak yerine nasıl değer sunabiliriz? Yapay zekâya yönelmemizin nedeni de muhtemelen bu; onu değer sunmanın ve Bob platformunu kullanan herkes için daha iyi hâle getirmenin bir yolu olarak görüyoruz.

Tim Fisher: Mükemmel. İK dünyasında genel olarak neler gördüğünü öğrenmek isterim. Her gün, sürekli olarak büyüyen şirketlerdeki İK ve insan yöneticileriyle konuşuyorsun. Yapay zekâ İK araç setinin gerçek bir parçası hâline geldikçe kuruluşların çalışma biçiminde gerçekte ne değişiyor?

Josh Rod: Birçok şirketle konuştuğumuzu söyledin. Kendimi kişisel olarak denklemden çıkarırsam, epeyce insanla konuşuyorum; ancak tüm satış organizasyonumuza baktığımızda, satış eğitimi ve çağrı analizi için piyasadaki en sevdiğim araçlardan biri olan Gong’u kullanıyoruz.

Bunun hakkında biraz meraklanıp konuşmak isterim. Sen ne dersin?

Tim Fisher: Gong çok güzel. Evet.

Josh Rod: Yakın zamanda müşterilerimizle ve potansiyel müşterilerimizle yaptığımız 160.000 görüşmenin analizini gerçekleştirdik. Burada yapay zekâ olgunluğunun nereye ulaştığını anlamaya çalıştık. Şunu düşünmeye çalışıyoruz: Bunun ne kadarı abartı?

Pazarın hangi düzeyde hazırlığı var? Farklı seviyeler neler? Bunu üç seviyeye ayırmaya çalıştık. En temel seviye, yapay zekâyı kullanıp kullanamayacağım. Yani temel soru şu: Bunu kullanmam genel olarak güvenli mi? Kuruluşuma tanıtmam güvenli mi? Orta seviye için bir terim ortaya attım: Devrim değil, evrim. Birçok kişi bunun bir devrim olduğunu söylüyor, ancak bence ilk adım evrim.

Mevcut süreçleri nasıl ele alıp daha hızlı, daha iyi ve daha verimli hâle getirebiliriz? Orta seviyedeki ikinci kategori bu. En üst kategori ise herkesin her şeyi aracılaştırmaktan, her şeyi otomatikleştirmekten ve tüm çalışanlarınızı değiştirmekten söz ettiği son derece gelişmiş seviye.

Biraz uç bir örnek veriyorum ama en üst seviye şu: İşleri nasıl otomatikleştiririz? Aracı çalışan ekiplerini nasıl oluştururuz? Bunu kategorilere ayırmak zorunda olsaydın, insanların çoğunluğunun hangi seviyede yer aldığını tahmin ederdin?

Tim Fisher: Geçen yıl, ismini vermeyeceğim çok büyük bir kuruluşla katıldığım bir konferansa dayanarak ve bu soruya ilişkin çok sayıda kişiden çok fazla bilgi toplandığını düşünerek, orta kategorinin çoğunlukta olduğunu söylerdim. Muhtemelen çoğu insanın bulunduğu yer orasıdır.

Josh Rod: Tam isabet. Yaklaşık yüzde 60’ın orta kategoride yer aldığını görüyoruz.

Yani yaklaşık yüzde 10 üst kategoride, yüzde 60 orta kategoride. Çoğu insan ve eğer bu gruptaysanız çoğunlukta olduğunuzu söyleyebilirim, bugün yaptıkları işi daha verimli hâle getirmek için yapay zekâyı nasıl kullanacağını anlamaya çalışıyor. Sanırım şu anda sektörün bulunduğu nokta bu.

Tim Fisher: Bunun utanılacak bir tarafı yok. Şu anda bulunduğumuz yer burası. Senin açından, birçok kuruluşta İK liderleriyle çalışırken, yapay zekâ tarafını ya da yapay zekâyı da dâhil edersek, her ne olursa olsun, şu anda insanları yönetmenin ve desteklemenin en zor kısmı sence nedir?

Josh Rod: Bence temelden değişen en önemli şeylerden biri, bunun büyük ölçüde aşağıdan yukarıya doğru bir değişim olması ve artık herkesin yönetici olması.

Çalışansanız ve yapay zekâ kullanıyorsanız, artık bir yöneticisiniz. Eskiden ön saflarda çalışan biriydiniz. Doğrudan bağlı çalışanlarınız, orta kademe yöneticileriniz ve üst düzey yöneticileriniz vardı. Artık ön saflarda çalışan kişi bile kendi yapay zekâsını yönetiyor. İş devrediyor, farklı düşünüyor ve insanlar işe farklı şekillerde yaklaşıyor.

Bunun anlamı, ön saflardaki yöneticilerin artık, tırnak içinde, ön saflardaki yöneticiler olmaması. Artık yöneticileri yönetmek zorunda olan kıdemli yöneticiler. Dolayısıyla şirketler, ön saflarda çalışanlar ve yöneticiler hakkında daha önce bildiklerimizin tamamında büyük bir değişim görüyoruz.

Bence oyun kitaplarını yeniden yazmamız gerekiyor. Kuruluşların bu değişime uyum sağlamasına özellikle nasıl yardımcı olabiliriz?

Tim Fisher: Evet. Katılıyorum. İK ekipleri operasyonel açıdan en sık nerede takılıyor sence? İşe alımda mı, performans yönetiminde mi, çalışanları elde tutmada mı, yoksa kuruluşlarında olup bitenlere ilişkin güvenilir içgörüler elde etmekte mi?

Josh Rod: Bunun aslında operasyonel kararlarla ilgili olmadığını düşünüyorum. İK ve yöneticiler çoğu zaman benim yapay zekâ sandviçi olarak adlandırdığım şeyin içinde, iki zıt kuvvet arasında kalıyor. Yukarıdan aşağıya gelen bir güç var: Yapay zekâ talimatları, yapay zekâ kullanın.

Yapay zekâ kullanmıyorsanız gereksiz hâle gelebilirsiniz gibi, yönetim kurulundan gelen tüm bu yukarıdan aşağıya baskılar var. Girişim sermayesi yatırımcıları şirketlerinin yapay zekâ kullanmasını istiyor. Sonra bu baskı genel müdüre kadar iniyor. Genel müdür, yönetim kurulundan şu mesajı aldım, yapay zekâyı nasıl kullandığımızı yönetim kuruluna göstermemiz gerekiyor diyor. Bu baskı başkan yardımcılarına kadar iniyor ve böylece yukarıdan aşağıya doğru kademeli bir baskı oluşuyor.

Aynı zamanda aşağıdan yukarıya doğru, finansman arayan ve “Harika yapay zekâ girişimlerimiz var. Bunların finanse edilmesine yardımcı olun, bu girişimler için bütçe verin.” diyen kullanım alanlarımız bulunuyor. Bu bireysel girişimlere belki fazla özgürlük verilirse, her şey farklı yönlere gitmeye başlıyor ve kontrol ortadan kalkıyor.

Artık bir şirket değil, aynı kurumsal çatı altında çalışan bir grup serbest çalışan hâline geliyorsunuz. Bu nedenle İK’nın rolünün şu olduğunu düşünüyorum: Bu gücü nasıl kullanır ve bir şirket için güçlü bir şeye dönüştürürüz? Bu insanlara ve şirketteki herkese hem yukarıdan aşağıya hem de aşağıdan yukarıya destek verecek bir çerçeveyi nasıl oluştururuz?

Bunu çalışır hâle getirecek bir sistemi nasıl oluştururuz? İK’nın bu değişimi kolaylaştırmak için mükemmel bir kavşakta bulunmasının nedeni bu.

Tim Fisher: Yapay zekâ sandviçi ifadesine bayıldım. Son birkaç yılda bunu kesinlikle deneyimledim. Bunun bir kısmını zaten yanıtladığını düşünüyorum ama sence yapay zekâ ve insan kaynakları açısından bu an neden beş yıl öncesinden farklı? Kesinlikle, ChatGPT’den bahsetmişken.

Josh Rod: Bu soruyu tersine çevirmeyi seviyorum. Bugün kaç yapay zekâ aracı kullanıyorsunuz, beş yıl önce kaç yapay zekâ aracı kullanıyordunuz? Düşünüp sıralayın. Yalnızca bugün kaç tane kullandınız?

Tim Fisher: Benim rolüm nedeniyle biraz abartılı olabilir ama bu sabah uyandığımdan beri Claude ve ChatGPT’yi kullandığımı düşünüyorum. Bu konulara gerçekten meraklı olanlar için, bu toplantıdan önce OpenClaw ile de biraz zaman geçirdim; bulunduğum yerde bu araç henüz çok erken aşamada. Yani çok fazla diyelim.

Josh Rod: Eminim Gemini biraz dışlanmış hissediyordur ama bu ayrı bir konu.

Tim Fisher: Özür dilerim.

Josh Rod: Gemini’yi unutamayız ama mesele şu: Artık uzmanlaşmaya başlıyoruz. Kendi yapay zekâ uzmanlıklarımız oluşuyor; yapay zekâ meraklıları hâline geliyoruz ve her birimizin kendi tercihi var. “Bunun için Gemini kullanacağım.”

“Şunun için ChatGPT kullanacağım. Tamamen başka bir şey için Claude kullanacağım.” Beş yıl önce gördüğümüz vaadin gerçekleşmeye başladığını düşünüyorum. Bu kullanım alanları somutlaşmaya başlıyor. Yapay zekâ devrimi gelecek ama hâlâ mevcut işi yeniden hayal ettiğimiz, işi baştan icat etmeye çalışmadığımız evrim aşamasındayız.

Tim Fisher: Evet. Şu anda İK pazarında da her türden yapay zekâ iddiası var. HiBob olarak yapay zekâya yaklaşımınızın farkı nedir?

Josh Rod: Bence bu, sandviçe geri dönüyor. Sandviç hakkında konuşmaya devam edelim. Bu sandviçin ortasında kalan kişiler çoğu zaman yöneticiler ve İK oluyor. Her ikisi de yukarıdan ve aşağıdan talimat alıyor; yani madalyonun her iki yüzüyle de ilgilenmek zorundalar.

Bunun, ortadan dışa doğru bir benzetme olduğunu düşünüyorum. İK’yı ve yöneticileri bu sistemi oluşturmaları için güçlendirmeye çalışıyoruz; bu da başarıyı doğuruyor. Burada yapay zekâ gücünü demokratikleştirmekten söz ediyoruz. Artık yalnızca yöneticilerin elinde değil ya da yalnızca kararları veren kişilerin elinde bulunmuyor.

Her çalışan, kendisine hizmet etmek üzere oluşturulmuş İK süreçlerinden yararlanarak yapay zekâ kullanıp ihtiyaç duyduğu şeyi nasıl elde edebilir? Her yönetici, İK ekiplerinin oluşturduğu süreçleri ve çerçeveleri kullanarak nasıl daha iyi hâle gelebilir? Onlar mimar, yöneticiler ise inşaatçılar.

İK bir sistem oluşturur ancak İK her an yöneticilerle aynı odada bulunamaz. O hâlde İK yanlarındaymış gibi, onlara günlük koçluk sunarak veya devamlı olarak başarıyı kolaylaştırarak bu başarıyı nasıl destekleriz? Bence olaya farklı bakmamızın nedeni bu: İnsanları yapay zekâ başarısının anahtarı olarak görüyoruz.

Tim Fisher: Çok güzel. Sandviçlerden bahsetmeden ya da bahsederek, tek bir cümleyle HiBob’un yapay zekâ felsefesini nasıl açıklardın?

Josh Rod: Yine sandviç diyecektim ama hayır. Bence bu yine insanlara dönüyor. Geçmişte gördüğümüz en güçlü araçla insanları nasıl güçlendirebiliriz? Kaç yıl olduğunu bilmiyorum ama bu muhtemelen en güçlü araçlardan biri.

Yapay zekâ çağında insanların bu kararları almasını nasıl sağlayabiliriz? Böylece herkes kendi potansiyelini ortaya çıkarabilir ve şirketler şirketteki her bireyden daha fazla verim alabilir. Şirket işe alımı yavaşlatsa veya şirket büyümese bile çalışan sayısı nasıl artırılabilir?

Her çalışanın daha iyi hâle gelmesini sağlayarak her bir çalışandan nasıl daha fazla verim alabiliriz?

Tim Fisher: Harika. Biraz ileriye bakmak istiyorum. İK teknolojisi yapay zekâ sayesinde açıkça ve çok hızlı bir şekilde gelişiyor. Yapay zekâ, kuruluşların ekiplerini nasıl çalıştırdığı ve yönettiği konusunda büyük bir rol oynamaya başlıyor. Önümüzdeki birkaç yıl içinde bunun nereye gittiğini konuşmak istiyorum.

Üç ila beş yıl ileri sardığımızı varsayalım. Sence yapay zekâ nedeniyle İK gerçekten nasıl farklı görünecek?

Josh Rod: Bazı çok ilginç kullanım alanları ortaya çıkmaya başlıyor. Yine yönetişimden ve izinleri hâlâ İK’nın kontrol ettiğinden emin olmaktan söz ettik. Ancak şu soru ortaya çıkıyor: Organizasyon şemalarımıza aracılar eklemek ister miyiz?

Organizasyon şemasında yer alan ve sistem içinde belirli izinlere sahip aracılar olduğunu düşünün. Bir aracının yönetici gibi davranmasını ve yöneticinin sahip olduğu X izinlerini bu aracıya vermeyi elbette düşünebilirsiniz; böylece kontrolden çıkamaz. Bu, şimdiden gördüğüm çılgın fikirlerden biri. Kesinlikle ilginç olacak alanlardan biri de MCP’ler.

İK sisteminizi Claude, Cursor veya benzeri bir araca ya da daha gelişmiş yapay zekâ araçlarına bağlayabilme fikri. Bunları yapay zekâ aracının içinde çalıştırırken, aynı zamanda İK platformunun yönetişimi aracılığıyla sorumlu bir şekilde kullanabilmek. Bunun gerçekten ilginç bir değişim olacağını düşünüyorum. Ancak genel olarak altı aydan daha uzun bir tahminde bulunmak konusunda oldukça çekimserim.

Bu sektördeki evrim hızı inanılmaz.

Tim Fisher: Ben de sık sık tam olarak aynı şeyi söylüyorum. Altı aydan sonrasına ilişkin tahminde bulunan ve ne hakkında konuştuğunu bilmeyen herkes için endişeleniyorum çünkü bu gerçekten çok zor. Dinleyen ve teknik MCP’nin model bağlam protokolü anlamına geldiğini bilmeyenler için açıklayalım.

Bu, yapay zekâ aracılarının verilerle gerçekten verimli bir şekilde etkileşim kurmasını sağlayan bir yöntemdir. Daha önce bir API duyduysanız, işlevi benzerdir ancak bir yapay zekâ sistemi içindir. Peki ekiplerin yapay zekâ nedeniyle farklı çalışacağını düşünüyorsun; bu konudaki görüşlerini aslında çoktan anlattın. Ekipler bunun sonucunda nasıl farklı çalışacak?

En büyük değişim ne olacak? Kuruluşları düşündüğünde, yapay zekânın ekiplerin çalışma ve birlikte iş yapma biçimine getireceği en büyük değişikliğin ne olduğunu düşünüyorsun?

Josh Rod: Bu konuşmadan önce bir cevabım vardı ama sonra, işler ne kadar değişirse değişsin bir şeylerin aynı kaldığını düşünmeye başladım. Bir şarkı vardı; şarkının kökenini hatırlamaya çalışıyordum.

Sanırım II. Dünya Savaşı dönemlerinden kalma oldukça eski bir şarkı. İşler ne kadar değişirse değişsin, bir yandan da aynı kalıyorlar.

Tim Fisher: Bahsettiğin şarkıyı biliyorum.

Josh Rod: Hangi şarkı?

Tim Fisher: Bilmiyorum; şarkı isimleri konusunda kötüyüm ama melodiyi duyabiliyorum. Evet.

Josh Rod: Onu bilerek Spotify listeme ekledim. 1942 yapımı Casablanca filmindeki “Zaman Geçtikçe” şarkısıydı.

Temel ilke şu: İşler ne kadar değişirse değişsin, temel ilkeler açısından aynı kalacaklar. İşlerin hızlanacağını düşünüyorum. Bir şeyleri daha hızlı yapabileceğiz. Eminim bunu şimdiden gördük; eskiden bir gün süren işler artık 20 dakika sürüyor.

Dolayısıyla işlerin temposu artacak. Ancak temel insani etkileşimlerin ve şirketlerin temel yapılarının değişmesi için hâlâ epey zaman olduğunu düşünüyorum. 5.000 kişiyi işe almaya ihtiyaç duymayan çok daha fazla küçük şirketin başarılı olduğunu göreceğiz. Bence göreceğimiz en büyük davranışsal değişikliklerden biri bu.

Tim Fisher: Evet. Katılıyorum. Biraz farklı düşünürsek; dünyadaki değişimler, pazar baskıları, iklim değişikliği ya da her ne olursa olsun, SaaS müşterilerinin gelecekte hangi zorluklarla karşılaşacağını düşünüyorsun ve bunları yapay zekâyla çözmelerine yardımcı olmak için nasıl hazırlanıyorsunuz?

Josh Rod: Bence bu, evrim ve devrim paradigmasıyla ilgili. Bir şeyler yalnızca belirli bir noktaya kadar evrilebilir. Atları yalnızca belirli bir hızda yetiştirebilirsiniz. Başka bir benzetme daha vardı: Araba icat edilmeden önce birine ne istediğini sorsaydınız, daha hızlı bir at isterdi.

Atları belirli bir noktaya kadar hızlandırabilirsiniz; ancak ondan sonra bir sonraki sıçramayı yapmanız gerekir. Süreçleri yeniden icat etmeye başlamalı ve mumdan ampule geçiş gibi arabaya ulaşmalısınız. Bazı dönüm noktalarının yaşanması gerekir. Şirketlerin konfor alanlarından çıkıp “Bu süreç hakkında bugün bildiğimiz her şeyi unutalım.” diye düşünmeye başlaması gerekir.

Örnek olarak performans değerlendirmelerini ele alalım. Bir yıl sonraki zamanı düşünelim ve performans değerlendirmeleri hakkında bildiğimiz her şeyi unutalım. Bunları bugün sıfırdan yeniden tasarlamak zorunda olsaydık, bu süreç nasıl görünürdü? Bence şirketlerin bu süreçleri yeniden icat etmeye başlayacağı ve yeniden icat edilen süreçlerin yaygınlaşacağı ilginç an bu olacak.

Bu, müşterilerimizin bu yeni en iyi uygulamalara uyum sağlamasına nasıl yardımcı olacağımızı anlamamız gereken ilginç bir dönem olacak.

Tim Fisher: Çok güzel. Kişisel bir soru soracağım. Bu yolculuğun gittiği yön konusunda seni en çok heyecanlandıran şey ne?

Josh Rod: Bence bu aynı zamanda benim kişisel yolculuğumla da ilgili. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğum var; çok sınırlıyım.

Konsantrasyon sürem çok kısa. Her zaman fikirler ve yan projeler geliştirmeye başladım. “Bunu geliştirmeye zamanım olsaydı ne olurdu? Şunu geliştirmeye zamanım olsaydı ne olurdu?” diye düşünüyordum. Yapay zekânın sağladığı şey şu: Hayal edebiliyorsanız yüzde 80’ine ulaşabilirsiniz. Yüzde 100’e çıkaramayacaksınız ama hayal gücünün gücü artık hiç olmadığı kadar önemli.

Çünkü bir şeyleri hayal edebiliyor, fikirleri kavramsallaştırabiliyor, taslaklar oluşturabiliyor, insanları yanınıza alabiliyor ve fikirlerin ilgi görüp görmediğini anlayabiliyorsunuz. Fikirleri daha önce hiç olmadığı kadar hızlı doğrulayabiliyorsunuz. Bu, hayal gücü çağı. Beş yaşında bir kızım var ve ona Base44 kullanarak akış kodlamayı öğretiyorum; yazmayı bilmesine bile gerek yok.

Yazmayı bilmiyor. Kendi adını zar zor yazabiliyor ama Base44 adlı bir araçta sesli modu kullanıyor. Denemek isteyenler için Base44.com. Kendi fikirlerini ve düşüncelerini kullanıyor. Bir karenin içinde zıplayıp havuç toplayan bir tavşan oyunu yaptı. Bunu henüz okuma yazma bilmeyen biri yaptı.

Potansiyel ürkütücü ve beni gerçekten heyecanlandıran şeyin hayal gücünün potansiyelini görmek olduğunu düşünüyorum.

Tim Fisher: Harika. Çok güzel. Tüm bunlar için teşekkürler. Harika bir sohbetti. İzleyen ve dinleyen, “Bob’u kendi verilerimizle kendi ortamımızda görmek istiyorum.” diye düşünen herkes için atılabilecek en iyi sonraki adım nedir?

Josh Rod: En iyi sonraki adım HiBob web sitesini ziyaret etmek: hibob.com. İnceleyebilir ve daha fazla bilgi edinebilirsiniz. Sorularınız varsa veya bunlardan herhangi biri hakkında merak ettikleriniz varsa ya da daha ayrıntılı bir görüşme yapmak istiyorsanız LinkedIn üzerinden bağlantı kurmaktan çekinmeyin. Tim ve ben LinkedIn’de bağlantı kurduk ve örneğin Gong Araştırması hakkında daha ayrıntılı konuşacağız.

Tim Fisher: Evet. Bunu duymakla çok ilgileniyorum.

Harika. Bugünlük süremiz doldu. Josh, bize katıldığın için çok teşekkürler. Harika bir gün geçir ve İnsan Kaynaklarında Yapay Zekânın Geleceği’nin bir sonraki oturumunda görüşmek üzere.

Josh Rod: Teşekkürler Tim.