Modern İK Liderleri Artık Ölçülemez Olanı Nasıl Ölçebilir?

Stay on the leading edge of leading with human-centric AI. Create a free account.

İşletmedeki insanları gerçekten anlamak için yöntem ve araçlardan yararlanma.

Donna-Scarola-FI featured image

Çoğu lider, İK'yı işletmenin stratejik bir ayağı olarak nasıl konumlandıracağını bilmiyor ve bu durum birçok profesyonelin bir ölçüde hayal kırıklığı yaşamasına neden oluyor.

Bu röportaj serisinde, İK'nın yönetim kurulunda yer almasının işletmelere neler kazandırabileceği ve İK'nın şirket kararlarını yönlendirmeye nasıl yardımcı olabileceği konusunda görüşlerini almak için İK profesyonelleri ve iş dünyası liderleriyle konuşuyoruz. 

photo of Donna Scarola

Donna Scarola

Donna Scarola; İK ürünlerinde inovasyon, İK teknolojilerinin benimsenmesi ve süreç dönüşümü alanlarında deneyimli, ayrıca büyük kuruluşlarda ve girişimlerde İK fonksiyonlarını yönetme konusunda eşit derecede başarılı, yeni nesil bir İK lideridir. Donna şu anda Parcl’da İnsan, Amaç ve Kültür Direktörü olarak görev yapmakta ve NYU’da yardımcı öğretim üyesidir. Kariyeri boyunca çalışma dünyasında davranış bilimi ile teknolojiyi birbirine bağlama merakı temel bir tema olmuştur.

Zaman ayırdığınız için çok teşekkür ederim! Çok yoğun biri olduğunuzu biliyorum. Röportajımıza başlamadan önce okuyucularımız sizi biraz daha yakından tanımak isteyecektir. Bize geçmişinizden ve kariyerinize nasıl başladığınızdan biraz söz eder misiniz?

Komik olan şu ki, başlangıçta sağlık alanında çalışmak istediğimi düşünüyordum. Yataklı psikiyatri ve rehabilitasyon ortamlarında klinik stajlar yaptım. Davranış bilimi ve insan doğası her zaman ilgimi çekmiştir. 

Bir dönüm noktasının ardından yön değiştirmeye ve lisansüstü eğitimimi bırakmaya karar verdim; ancak sonra… İK alanında lisansüstü eğitime başvurdum. 

Ailem ve arkadaşlarımın kararım karşısında şaşırdığını hatırlıyorum, ancak bunu yaptığıma memnunum. Lisansüstü eğitimden sonra ürün yönetimi alanında çalıştım. Bu deneyim, yetenek stratejisinin ve yazılım geliştirmenin iş tarafını öğrenmemi sağladı; daha sonra kurum içi yetenek stratejisine geçiş yaptım. 

Şimdiye kadar edindiğim çeşitli deneyimler konusunda çok şanslıydım ve büyük bir minnettarlık duyuyorum. Geriye dönüp baktığımda, hepsinin birbiri üzerine inşa edildiğini görüyorum. 

Hatalarımızın en büyük öğretmenlerimiz olabileceği söylenir. Kariyerinizin başlarındayken yaptığınız en komik hatayla ilgili bir hikâye paylaşır mısınız? Bu deneyimden hangi dersi çıkardığınızı anlatabilir misiniz?

Bir keresinde bir yöneticiyle toplantıdaydım ve LinkedIn profiline bakmamıştım; daha önce çalıştığı bir şirketin stratejisinden söz ettim ve bunun mantıksız bir fikir olduğunu söyledim– bu deneyim bana yalnızca söylediklerime daha fazla dikkat etmem gerektiğini değil, aynı zamanda bir toplantıdan önce araştırma yapmanın önemini de öğretti. 

Hiçbirimiz yol boyunca bir miktar yardım almadan başarıya ulaşamayız. Bulunduğunuz noktaya gelmenize yardımcı olduğu için minnettar olduğunuz belirli bir kişi var mı? Bir hikâye paylaşabilir misiniz?

Ailem hiç ofis işlerinde çalışmadı. Bu nedenle, kapsamlı bir yetenek kariyerine sahip olan arkadaşımın babası John Harvey, beni en yakın çalışma arkadaşlarıyla tanıştırmayı cömertçe teklif etti; bu kişilerin tamamı son derece başarılı İK profesyonelleriydi. Hepsi benimle mülakat yaptı ve birden fazla iş teklifi aldım. Kariyerimin ilk deneyimlerini şüphesiz ona borçluyum (Clint Kofford ve Greg Pryor'u da özellikle anmak isterim). 

İyi insan uygulamaları oluşturmak istiyorsanız, tıpkı pazarlama fonksiyonuna yaptığınız gibi İK'ya da bir fonksiyon olarak güvenmeli, onu sürece dâhil etmeli ve ona saygı göstermelisiniz.

Lütfen bize en sevdiğiniz “Hayat Dersi Niteliğindeki Söz”ü paylaşır mısınız? Bunun hayatınızda sizin için neden anlamlı olduğunu anlatabilir misiniz?

Büyürken her zaman komedi yazarı olmak istedim. Saturday Night Live çocukluk hayalimdi ve açıkça söylemek gerekirse bu hayalim hiç gerçekleşmedi. Ancak Steve Martin'in bir sözü benim için her zaman yol gösterici bir ilke oldu: “Öyle iyi ol ki seni görmezden gelemesinler”. 

Yani araştırmanızı yapın, titiz olun, nazik davranın ve her zaman elinizden gelenin en iyisini yapmaya çalışın; çünkü sürekli olarak mükemmel olursanız, insanlar sizi yalnızca mükemmel biri olarak tanıyacaktır. İnsanların tutarlılığa itiraz etmenin ne kadar zor olduğunu hafife aldığını düşünüyorum. 

Kendi kariyerinizi düşündüğünüzde, gençlik yıllarınızdaki kendinize ne söylerdiniz?

Kendime, insanların beni nasıl algıladığı konusunda bu kadar endişelenmememi söylerdim. Bunun yerine öğrenmeye ve çok çalışmaya devam etmeye odaklanırdım. Kariyerimizin ilk dönemlerinin büyük bir kısmını insanların bizi sevip sevmediği konusunda endişelenerek geçiriyor, nasıl geliştiğimize ve geliştirmemiz gereken beceri ve deneyimlere bilinçli olarak odaklanmaya yeterince zaman ayırmıyoruz. 

Şimdi röportajımızın İK'yı ele alan temel bölümüne geçelim. Sizce İK neden yönetim kurulunda ve üst düzey karar alma süreçlerinde yer almayı hak ediyor?

Bu konunun son on yılda kapsamlı bir şekilde ele alındığını düşünüyorum; bu nedenle konuya çok daha fazla katkı sunacağımdan emin değilim, ancak İK'nın diğer fonksiyonlardan (pazarlama, operasyon, hukuk vb.) hiçbir farkı olmadığına inanıyorum. 

Simon Sinek'in meşhur şekilde söylediği gibi, “Yatırımcılarınızın, çalışanlarınızın ve müşterilerinizin %100'ü insanlardan oluşur; insanları anlamıyorsanız işi anlamıyorsunuz demektir.” Dolayısıyla iyi insan uygulamaları oluşturmak istiyorsanız, tıpkı pazarlama fonksiyonuna yaptığınız gibi İK'ya da bir fonksiyon olarak güvenmeli, onu sürece dâhil etmeli ve ona saygı göstermelisiniz.

Kuruluşların insanlara yatırım yaparak, ölçeklenebilir uygulamalar tasarlayarak, pozitifliği teşvik eden kültürler oluşturarak ve benzeri yollarla büyük kazanımlar elde edebileceğini düşünüyorum ve bunu ölçmenin birçok yolu var. Ancak en önemli fayda, iş iyi yapıldığında, İK'nın insan stratejisini iş stratejisiyle uyumlu bir şekilde bütünleştirerek en hayati kararlarınızı almanın temelini oluşturan ekiplerin ve insanların potansiyelini açığa çıkarmasıdır.

Deneyiminize göre, İK, insan ve kültür profesyonelleri stratejik planlama süreçlerine dâhil olduklarından nasıl emin olabilir? 

İki bölüm var. Birincisi, iş stratejisini ve nasıl işlediğini anladığınızdan emin olun. Müşteriyi, gelir kaynaklarını, pazarı ve benzeri unsurları içeren her yönü anlayın; çünkü herkes, özellikle de İK profesyoneli, işi insanları anladığı kadar iyi anlamalıdır. 

İkincisi, bilime dayanmaya devam ederken kuruluşun ulaşmaya çalıştığı sonuçlarla uyumlu uygulamalar ve stratejiler oluşturun. Yani işletme pazarda daha rekabetçi olabilmek için dönüşüm geçiriyorsa bunun insan stratejisi açısından sonuçlarını düşünün.

Bu çabaları desteklemek için işe alım mı yapılmalı, beceriler mi geliştirilmeli yoksa yetenekler mi yetiştirilmeli? Son olarak, söz konusu iş sonucunu ele almak için oluşturduğunuz strateji ne olursa olsun, yalnızca en son trendi takip etmek yerine, ölçülebilir ve araştırmaya dayanan bir metodolojiye sahip olduğunuzdan emin olun.  

Donne Scarola alıntısı

Birçok kişi CHRO'ların harika CEO'lar olacağına inanıyor, ancak çoğu zaman göz ardı ediliyorlar. Sizce bunun nedeni nedir?

Bu karmaşık bir soru, bu nedenle çok yönlü bir yanıt vermem gerektiğini düşünüyorum. CHRO'ların göz ardı edilmesinin birçok nedeni ve buna bağlı etken olduğunu düşünüyorum. Tarihsel olarak ve hatta bugün bile İK, en çok korkulan, ancak saygı duyulmayan veya hayranlık uyandırmayan işlevdir. 

Bunu biliyorum, çünkü ürün alanındaki görevlerde çalıştıktan sonra İK'ya geçme kararımı sorgulayanlar oldu. İkinci olarak, İK ağırlıklı olarak kadınlardan oluşur. Üçüncü olarak, İK'nın kuruluşlara sunduğu değer açısından yeniden markalaşmaya ihtiyacı var; zayıf bir markaya sahip olması, nasıl algılandığına katkıda bulunuyor. Birçoğu hâlâ İK'yı politika oluşturan, riskten kaçınan, modern becerilerden (ör. veri, analitik, içerik oluşturma, insan odaklı tasarım ve benzeri) yoksun, durağan bir işlev olarak görüyor. 

İK çalışanları daha etkili iş ortakları olmak için hangi beceriler üzerinde çalışabilir? 

Kullanıcılarının (çalışanların) uçtan uca deneyimine, iletişimine ve ölçümüne odaklanmaları gerekir; örneğin çalışanlar mutlu mu, insan yöneticilerine koçluk yapılıyor ve destek sağlanıyor mu, insanlara yatırım yapılıyor mu, kritik yetenek havuzundaki yetenekler gelişmeye teşvik ediliyor ve onlara büyüme fırsatları sunuluyor mu? Bunları iyi yapabilmek için koçluk, veri ve kullanılan teknoloji yığını (ör. HRIS, yetenek sistemleri, bordro ve benzeri) konusunda bilgili olmalısınız.

İşte görüşmemizin temel sorusu. Deneyiminize ve başarılarınıza dayanarak, İK'nın şirket kararlarının alınmasına yardımcı olabileceği en önemli beş yol nedir? Lütfen her biri için bir hikâye veya örnek paylaşın.

1 . Kullanıcınızı anlayın. İş liderlerinin kullanıcılarına takıntılı bir şekilde odaklanmasıyla aynı düzeyde ilgiyi İK da çalışanlarına göstermelidir. İhtiyaçlarını, sorun yaşadıkları noktaları, karşılaştıkları zorlukları, aradıkları becerileri ve benzeri unsurları anlayın.

Çalışanları anlayarak, bir sonraki aşamada ne oluşturulması gerektiğini öngörebilirsiniz. Örneğin, yapmayı sevdiğim şeylerden biri çalışanlar için personelar oluşturmaktır. Görüşmeler ve anketler yoluyla veri topladıktan sonra kuruluşunuzdaki ihtiyaçlara, sorun yaşanan noktalara, ilgi alanlarına ve rollere dayalı personelar oluşturun. Bu, stratejinizi nereye odaklayacağınıza karar vermenize ve ilk olarak neye ihtiyaç duyulduğuna öncelik vermenize yardımcı olur. 

2 . Hipotezlerinizi ve kararlarınızı desteklemek için araştırmalardan yararlanın. Sezgilere göre hareket etmek kolaydır ve sezgiler çoğu zaman sesini en çok duyuran kişilerden veya liderlerden gelir. Bu, çoğu zaman sizi doğru yola yönlendirse de kuruluşun temel sorununu ortaya çıkarmaz; çünkü bu kişiler genellikle hikâyenin yalnızca bir bölümünü bilir. 

Örneğin bir lider sizden çalışan bağlılığı stratejisi üzerinde çalışmaya başlamanızı isterse, belki bir adım geri atıp neyi çözmeye çalıştığımızı sorun; ardından anketler, görüşmeler ve odak grupları yoluyla temel sorunları ortaya çıkarmanın yollarını bulun. Sorunun çalışan bağlılığı değil, tükenmişlik veya kariyer yollarının eksikliği olduğunu keşfedebilirsiniz. 

3 . Yaptığınız işin önemli olduğuna inanın, çünkü gerçekten önemli. İK çoğu zaman kendi değerini kanıtlamak için çok fazla zaman ve enerji harcar; bence bu çaba analiz ve sorun çözme çalışmalarına katılmak için daha iyi kullanılabilir. Örneğin, bir iş liderine çalışan bağlılığının maliyetini açıklamak için harcanan zaman temel düzeyde kalır; doğrudan sorunlara geçin: önce neden bu konuya odaklanmamız gerektiği ve benzeri.

4 . Daima geleceğe odaklanın. İş liderleri satışları, kârları ve benzeri unsurları modellemek için göstergeleri ve verileri nasıl kullanıyorsa, kuruluşun nasıl görünebileceğini veya nasıl görünmesi gerektiğini modellemek için de araçları ve verileri kullanın. İşe alımın veya organizasyon tasarımının çoğu zaman geriden geliyormuş gibi hissedilebilir; ancak liderlere önemli sorular sorup bunları verilerle destekleyerek stresi ve tepkisel davranmayı azaltan senaryoların modellenmesine yardımcı olabilirsiniz. 

5 .Önceden ölçülemeyeni ölçmek. İnsanları ölçerken çoğu zaman davranışları veya duyguları ölçeriz. Bunu ölçmemizi sağlayan pek çok bilimsel yöntem var, ancak İK, duyguları yakalama konusunda yaratıcı olmalıdır. Böylece örgütsel psikoloji ve veri bilimi tekniklerinden, yani doğal dil işleme yöntemlerinden yararlanarak, geçmişte toplanması son derece zahmetli olan değerli içgörüleri işletmeye sunabilirsiniz.

Zor kararlarla karşı karşıya kaldıklarında işletmelerin yaptığı en yaygın 3 veya 4 hatadan bahsedebilir misiniz? Bunlardan kaçınmak için neleri akılda tutmak gerekir? 

1. Kısa vadeli ihtiyaçlara veya sorunlara fazla odaklanmak. Acil ihtiyaçlara aşırı ağırlık vermek, özellikle İK stratejisi, yani işe alım, yeniden yapılanma, yetenek stratejileri vb. söz konusu olduğunda, ufukta beliren ihtiyaçları gizleyebilir. 

Geri adım atıp şimdi ve gelecekte nelerin gerekli olacağını değerlendirmek daha değerlidir ve çoğu zaman çözümler farklı olur. Bu nedenle ilerleme yolları konusunda işletmeyle iş birliği yaptığınızda, uzun vadeye fayda sağlayan karara çoğu zaman ulaştığınızı gördüm. Bunun her zaman böyle olmadığını biliyorum, ancak kısa vadeyi düşündüğünüzde, aksi takdirde göz ardı edilecek fırsatları kaçırmanız daha sık karşılaşılan bir durumdur. 

2. Çalışanların ne kadar çok şeyi fark ettiğini küçümsemek. Nezaketle birlikte daha fazla şeffaflığa öncelik verin; insanlar, makul sınırlar içinde, onlara verdiğiniz kadarını kaldırabilir.

Örneğin piyasada etkiler veya ikilemler varsa liderlerin ekipleriyle duygularını ve içgörülerini paylaşması, karşılaştıkları sorunlar hakkında açıkça konuşması ve sorunlar yokmuş gibi davranmaması önemlidir. Güven oluşturmak, etkili bir organizasyonun temelidir. 

3. Çalışanların maliyet değil, yatırım olduğunu unutmak. İnsanlar çoğu zaman bir kuruluşun en pahalı varlıklarından biridir, ancak değer kazanırlar; yani onlara yatırım yaptıkça şirketiniz daha iyi hale gelebilir. 

Maliyetleri düşürmek söz konusu olduğunda, çoğu zaman ilk gözden çıkarılanlar insanlar olur. Ekonomik gerileme dönemlerinde bu bazen gerekli olsa da şirketlerin çoğu zaman başka seçenekleri değerlendirmediğini düşünüyorum; örneğin bir süre seyahatleri durdurmak veya işletmeyi etkileyebilecek bir çalışanı elde tutmak ve ona yatırım yapmak kadar gerekli olmayabilecek gereksiz yan hakları azaltmak.

Bununla birlikte, organizasyonunuzda aşırı bir şişkinlik varsa bu gerçek bir sorundur; ancak bu durum çoğu zaman kötü iş gücü planlamasından kaynaklanır. 

Dünyada özel bir öğle yemeği yemek isteyeceğiniz biri var mı, varsa neden?

Dr. Andrew Huberman. Kendisi son derece büyüleyici bir araştırmacı ve konuşmacı. Podcast'ini dinlemekten keyif alıyorum; sıkça atıfta bulunduğu araştırmalar, iş de dahil olmak üzere hayatın her alanına uygulanabilir. 

İçgörüleriniz için teşekkürler, Donna! İnsanlar çalışmalarınızı nasıl takip edebilir?

Çoğunlukla LinkedIn'de veya Parcl blogunda yazıyorum.

Seriden daha fazla içgörü:

You may also like