Çalışanlarınız Kendilerini Güvende Hissetmedikleri Anda Düşünmeyi Bırakır
David Rice: Douglas Noll, liderlerin çoğunun duygusal zekâ ölçeğinde eksi 100 seviyesinde olduğunu söylüyor. 10’un yüksek, 1’in düşük olduğu bir ölçekte, liderlerin çoğu artık var olmayan insan davranışı varsayımlarıyla hareket ediyor. Bugünkü programda arabulucu, barış yapıcı ve yazar Noll ile liberal sanatlar alanındaki düşünme biçiminin yapay zekâ ile birlikte neden daha değerli hâle geldiğini, daha az değerli olmadığını ve 30 yıldır önem verdiğimiz becerilerin artık liderleri birbirinden ayıracak şey olmadığını konuşuyorum.
Çünkü iş yerlerinde şu anda daha karanlık bir örüntü yaşanıyor. İnsanlar toplantılara, CEO’larının bugün nasıl bir ruh hâlinde olduğunu merak ederek giriyor. Duygusal bulaşma, kuruluşlar içinde ışıktan daha hızlı yayılıyor. CEO’nuz odaya belirli bir beden diliyle girdiğinde gerilim hissedilir hâle geliyor.
Bir çalışan olarak o toplantıda başka hiçbir şeyi hatırlayamıyorsunuz. Prefrontal korteksiniz devre dışı kalıyor. Bilinçdışı beyniniz hayatta kalmaya yönelik sorular sormaya başlıyor. Cevapları beğenmezseniz, tüm kaynaklarınızı kendinizi koruma modunda harcıyorsunuz. Kinizm geliştiriyorsunuz. Hatta liderlerin söylediklerinin yüzde 90’ını göz ardı edebilirsiniz.
Noll buna sinir sistemi liderliği diyor. Yapay zekâ daha fazla analitik ve teknik işi üstlendikçe, farklılaştırıcı unsur bu hâle geliyor. Harvard’dan aldığınız işletme yüksek lisansı değil; insanların prefrontal kortekslerini çevrim içi tutabilme beceriniz. Bu nedenle bugün, yapay zekâ çağında teknik becerilerden daha önemli hâle gelen eleştirel düşünmenin neden önemli olduğunu, her bilinçdışı beynin liderlere sorduğu üç soruyu, duygusal bulaşmayı ve “Bugün onun ruh hâli nasıl?” sorusunun neden zehirli bir ortam oluşturduğunu, ayrıca çoğu liderin farklılaştırıcı unsurları olarak duygusal zekâya ne kadar hazırlıksız olduğunu ele alacağız.
Ben David Rice. Burası İnsanları Yöneten İnsanlar. Eğer bu dönüşüm boyunca sizi taşıyacak şeyin teknik uzmanlık olduğunu varsayıyorsanız, bu konuşma tüm çerçevenizi değiştirebilir. Hadi başlayalım.
Pekâlâ Doug, podcast’e hoş geldin. Seni burada görmek güzel.
Douglas Noll: Teşekkürler David. Dinleyen herkes için David ve benim gibi bir podcast yayıncısı adına yapabileceğiniz en önemli şeylerden biri Spotify’a, Apple’a ya da bulunduğunuz herhangi bir platforma gidip beş yıldızlı bir değerlendirme bırakmaktır.
Bunu hemen şimdi yapın. Beklemeyin.
David Rice: Çok memnun oluruz. Gerçekten çok memnun oluruz.
Douglas Noll: Bunu gerçekleştirin arkadaşlar, çünkü podcast yayıncılarının görünürlük kazanmasının tek yolu bu.
David Rice: Kesinlikle. Bugünkü konuşmamıza başlamak istediğim nokta, ön görüşmemizde söylediğin ve son zamanlarda sıkça duyduğum bir şey. Yapay zekânın liberal sanatlar alanındaki düşünme biçimini daha değerli hâle getireceğini, daha az değerli yapmayacağını söyledin. Bu, beş ya da altı yıl önceki yaygın inancın tam tersine uçuyor olabilir.
Bu kulağa doğru geliyor ama aynı zamanda sezgiye aykırı; çünkü son otuz yılda teknik beceriyi ne kadar öne çıkardığımızı düşününce bu anlaşılır. İnsanların işe alım yaparken ne aradıklarına baktığınızda hâlâ bir kafa karışıklığı var gibi görünüyor.
Senin bakış açına göre yapay zekâyı iyi kullanmak için gerçekten ne gerektiği konusunda neyi yanlış anlıyoruz?
Douglas Noll: Eleştirel düşünememe becerisini. Yapay zekâyı her gün kullanıyorum, insanların yapay zekâ kullanmasını izliyorum ve ürettikleri içeriği görüyorum; çoğu berbat. Çünkü yapay zekânın ne olduğunu, nasıl çalıştığını ve en önemlisi nasıl soru sorulacağını anlamıyorlar.
Ayrıca yapay zekâyı nasıl düzelteceklerini de bilmiyorlar. Claude, Gemini veya ChatGPT’de kaç kez bir konuşmaya girip bilgi istediğimi, bilgiyi okuyup “Yanlışsın” dediğimi anlatamam. Bugün yine yaptım. “Bu tamamen yanlış. Daha iyisini biliyorsun. Geri dön ve kontrol et” dedim.
Sonra “Çok üzgünüm, ben…” diye geri geliyorlar. Ne demek istediğimi anlıyor musun? Gerçekten güçlü eleştirel düşünme becerilerine sahip olmalısınız. Size geniş bir bakış açısı kazandıracak gerçekten iyi eleştirel düşünme becerilerine ulaşmanın tek yolu liberal sanatlar eğitimidir. Çünkü liberal sanatlar eğitiminin amacı, sizi farklı akademik disiplinlerden gelen fikirlerle karşılaştırmak, çok zor meseleler üzerinde düşünmeye zorlamak ve bunların içinden geçerek çözüm üretmenizi sağlamaktır.
Liberal sanatlar eğitimi, 18-22 yaşındaki genç bir kişiye ideal olarak insanlığın son dört bin yıldaki düşüncesine geniş bir giriş sunar. Bilgisayar bilimi ya da mühendislik bölümüne girdiğinizde bunu elde edemezsiniz. Tek bir şeye, kod yazmaya ya da makinelerin nasıl çalıştığına odaklanırsınız ve bu bugün yetersizdir.
Bugün sahip olduğumuz teknolojiyi inşa etmek için bu çok önemliydi. Ancak teknolojiyi kullanmak tamamen farklı bir beceri seti gerektirecek. Nasıl düşüneceğinizi, nasıl soru soracağınızı, yapay zekâ ile etkileşim kurarken farklı bilgi kaynaklarından nasıl yararlanacağınızı ve saçmalıkla gerçeği nasıl ayırt edeceğinizi bilmiyorsanız, yapay zekâ sizin için yalnızca çöplük üretecektir.
David Rice: Kesinlikle. Şu anda yapay zekâ çöplüğü hakkında çok fazla şikâyet duyuyorum. Her yerde.
Douglas Noll: Hepimiz bundan mustaribiz.
David Rice: Ama haklısın. Sadece onu sorgulamanız gerekiyor. Gerçekten iyi olduğunu düşündüğünüz bir sonuç elde edene kadar sürekli itmeniz, dürtmeniz ve zorlamanız gerekiyor.
Douglas Noll: Ben yapay zekâyı pek parlak olmayan bir lisansüstü asistan gibi görüyorum. Güven ama doğrula.
David Rice: Bu komik, çünkü okuldayken gazetecilik ya da kitle iletişimi bölümünde okuyacağımı söylediğimde birçok kişi “Bu pek iyi bir seçim değil” derdi. Ben de her zaman “Ama iyi olduğum şey bu” diye düşünürdüm. Şimdi geriye dönüp bakınca “Aslında iyi bir seçim değil miydi?” diye düşünüyorum.
Douglas Noll: Sorun şu: İnsanlar üniversiteye gitmeyi meslek okuluna gitmek, bir tür mesleki eğitim almak gibi düşünüyor. Oysa üniversitenin amacı bu değildir.
Üniversiteye bir meslek öğrenmek için gitmezsiniz. Antropoloji harika bir bölümdür. Felsefe de öyle. Amaç, zor fikirlerle karşılaşmak ve zihninizi büyümeye zorlamaktır. Bütün mesele budur. Öğrenmeyi öğrenmek. Lisans eğitiminin temel amacı budur.
David Rice: İnsanlara bu konularda daha felsefi bir zihniyete sahip olmaları gerektiğini söylediğim bir dönemden geçiyorum. Yapay zekâyı kullanarak yıllar önce günler, belki haftalar sürecek stratejik bir yol haritasını yalnızca birkaç dakikada oluşturduğun bir örnek paylaştın.
Douglas Noll: Bunu yapabilseydim tabii.
David Rice: Evet, hatta yapıp yapamayacağın bile belli değildi. Bazen ben de “Bunu başka hiçbir şekilde yapamazdım” diye düşünüyorum.
Araçlar bize birdenbire böyle bir kaldıraç sağladığında, özellikle uzmanlık hakkındaki düşüncelerimiz ve bu işe verdiğimiz değer nasıl değişiyor?
Douglas Noll: Bu ilginç bir soru. Anahtar nokta şu: Sahip olduğum uzmanlık olmadan o belgeyi üretemezdim. Elimdeki ham verileri girmem ve onu belirli bir şekilde davranması için yönlendirmem gerekiyordu.
Bu özel durumda, milyar dolarlık bir şirketin paydaşlarıyla yapılan üç günlük bir arabuluculuğun sonuydu. Karşılaştığımız sorunları nasıl çözmek istediklerine ilişkin bazı kaba fikirler ortaya koymuşlardı. Ben de tüm notlarımı ve bu fikirleri aldım, sanırım Gemini’yi kullandım ve “Dünyanın en iyi kolaylaştırıcısı olduğunu varsay. Üç gün boyunca olanların tamamı bunlar. Bu insanlara çatışmaların ortadan kalkması için ulaşmaları gereken hedeflere nasıl ulaşacaklarını gösterecek bir yol haritası, plan ve bütçe oluştur” dedim.
Enter’a bastım. İşte oradaydı. Baktım ve şaşkına döndüm. Renkleri, başlıkları ve her şeyiyle güzel bir Word belgesi. Gerçekten çok iyiydi.
Birkaç küçük düzenleme yapmam gerekti ama önemli bir şey değildi. Bence yaptığı şey, uzmanlığımı kat kat artırmak. Artık asla yapamayacağım şeyleri yapabiliyorum. Tek başıma, daha önce onlarca kişilik bir ekibin yapacağı işleri yapabiliyorum. Bu da iyi olan insanları olağanüstü hâle getiriyor.
_yoast_wpseo_metadesc: Yapay zekâ daha fazla analitik işi üstlendikçe insan bağlantısı, güven ve duygusal zekâ liderlik için vazgeçilmez hâle geliyor. Nedenini öğrenin.




