David Rice: Gallup schat dat 69% van de werknemers in de VS en Canada momenteel niet betrokken is, en een gebrek aan betrokkenheid is geen moraliteitsprobleem. Het is een belasting: een terugkerende, zichzelf versterkende, onzichtbare belasting die niet op je winst-en-verliesrekening verschijnt, maar die je ieder jaar betaalt.
In de aflevering van vandaag praat ik met dr. Shindale Seale. Zij is coach en adviseur, gespecialiseerd in organisatiecultuur en transformatie, over waarom HR al die tijd het juiste argument heeft gehad, maar het in de verkeerde taal heeft gebracht. Want de C-suite negeert de mensgerichte businesscase niet. Ze reageren op een ander signaal. Je betaalt honderd procent van het salaris voor een deel van je personeelsbestand, terwijl je zestig procent van hun productiviteit krijgt.
Dat is het soort gesprek dat de antennes doet uitgaan. Dr. Seale noemt het tweetalig worden: leren spreken als een financieel directeur zonder te verliezen wat HR in de eerste plaats onderscheidt, namelijk de bereidheid om voor mensen op te komen, zelfs wanneer dat moeilijk in een spreadsheet te zetten is. Het doel is niet om een junior financieel medewerker te worden. Het doel is om de positie te verwerven om leiding te geven aan de menselijke kant van de grootste technologische transitie in honderd jaar.
Vandaag bespreken we daarom de belasting van een gebrek aan betrokkenheid en hoe je precies berekent wat die je organisatie kost, waarom de businesscase van HR eerder smekend dan strategisch heeft geklonken en hoe je dat verandert, hoe tweetalig leiderschap er in de C-suite daadwerkelijk uitziet en of de titel CHRO wel de juiste invulling is voor wat er hierna nodig is.
Ik ben David Rice. Dit is People Manage People, en als HR de businesscase voor mensen nog steeds in mensentaal brengt, laat dit gesprek zien wat er in de vertaling verloren gaat. Laten we beginnen.
Goed, Shindale, welkom bij de show.
Dr. Shindale Seale: Heel erg bedankt, David. Fijn om hier te zijn.
David Rice: Absoluut. Een van de dingen die mij uit ons gesprek bijbleven, en waar ik graag mee wil beginnen, is jouw argument dat HR niet per se invloed mist, maar misschien wel de taal die de rest van het directieteam begrijpt.
Wat doen we volgens jou verkeerd bij het onderbouwen van investeringen in mensen?
Dr. Shindale Seale: Ik zou niet zeggen dat we het verkeerd doen. Ik zou zeggen dat het letterlijk iets intuïtiefs is. HR wil zeggen dat wanneer we deze omgevingen creëren, mensen gelukkiger worden, beter werken en beter met elkaar kunnen opschieten. Dat is het argument.
Je wilt dat mensen beter met elkaar kunnen opschieten. Je wilt dat mensen productiever zijn. De kloof die ik ontdekte, is dat de mensen tot wie HR spreekt het in een andere taal zeggen. Daarom zeg ik vaak dat HR moet leren spreken als een financieel directeur. Je moet tweetalig worden.
En wanneer je met de CEO, de CFO of iemand anders in de C-suite praat, gaat het meestal om de uitkomst, om de uitkomst in euro’s of dollars. Ik zeg niet dat het enige waar de C-suite om geeft geld is, maar wanneer je een duidelijke lijn trekt van gedrag of uitkomsten waar HR normaal gesproken over praat naar de financiële uitkomst voor de organisatie, heeft dat veel meer invloed.
Dat is waar je veel beweging begint te zien. Het verschil zit tussen zeggen: “Iedereen had het zo naar zijn zin tijdens dit evenement en iedereen was er zo gelukkig.” Of zeggen: “We hadden dit evenement en vier mensen besloten het product te kopen, waarmee we vier miljoen dollar hebben verdiend.”
Het is absoluut het financiële bedrag dat verandering op dit gebied echt aanjaagt.
David Rice: Het is interessant, want we hebben het al lange tijd over HR dat een plaats aan tafel krijgt en leert de taal van het bedrijfsleven te spreken. Ik denk dat dat tot nu toe in sommige opzichten als een vorm van zelfverdediging is gedaan.
Het is alsof je je bestaan moet rechtvaardigen.
Dr. Shindale Seale: Ja. Ja, precies.
David Rice: In plaats van als een vorm van leiderschap, toch? Ik denk ook dat het daarom vaak klinkt als smeken in plaats van als strategie.
Dr. Shindale Seale: Dat is een uitstekend punt, want zelfs wanneer je goed voorbereid bent, met de data komt en alles op orde hebt, ontbreekt er vaak een gesprek tussen gelijken, een genuanceerd gesprek van dat type.
Meestal klinkt het als: “Kijk wat we hebben gedaan. Kijk naar dit document. Kijk wat we hebben gedaan. Geef ons alstublieft meer budget.” En dit is op geen enkele manier bedoeld om HR kleiner te maken, maar wanneer we de taal kunnen spreken en daadwerkelijk die businesscase kunnen maken, praten we over de verhouding en de initiatieven waarin we hebben geïnvesteerd die dit resultaat, deze winst, deze omzet hebben opgeleverd.
Wanneer je in cijfers en winst-en-verliesrekeningen en budgetten gaat spreken, wordt het gesprek minder een smeekbede en meer: “Laten we samen nadenken over hoe we dit kunnen aanpakken.”
En dat is waar die plaats aan tafel om draait.




