Lees het transcript:
We proberen onze podcasts te transcriberen met behulp van een softwareprogramma. Excuses voor eventuele typefouten, want de bot is niet altijd 100% correct.
Tim ReitsmaBedankt dat je luistert naar de People Managing People-podcast, waar het ons doel is om een betere wereld van werk op te bouwen.
Mijn gast vandaag, Marcus Buckingham, is een wereldwijd onderzoeker en bestsellerauteur van de New York Times. Hij richt zich op het benutten van sterke punten, het verhogen van prestaties en het vormgeven van de toekomst van hoe mensen werken. Hij is de auteur van twee van de bestverkochte zakelijke boeken aller tijden en heeft twee van de meest verspreide, sectorveranderende omslagartikelen van Harvard Business Review geschreven. Zijn sterke puntenanalyse is wereldwijd door meer dan 10 miljoen mensen ingevuld. Hij leidt nu het onderzoek naar mensen en prestaties bij het ADP Research Institute, waar hij baanbrekende onderzoeken aanstuurt naar onderwerpen zoals veerkracht en betrokkenheid.
Vandaag gaan we het hebben over een van deze onderzoeken. Het is een nieuw onderzoek naar hoe je de kracht van HR kunt maximaliseren vanuit het perspectief van de werknemerservaring.
Wij zijn People Managing People en het is ons doel om een betere wereld van werk op te bouwen. We zijn eigenaren, oprichters, ondernemers, middenmanagers en teamleiders. We vertegenwoordigen iedere bedrijfsfunctie binnen een organisatie en we hebben als missie om mensen te helpen hun teams en organisaties effectiever te leiden en te managen.
Dus als je beter wilt leidinggeven en managen, en als je een betere organisatorische leider en effectievere peoplemanager wilt worden, sluit je dan bij ons aan.
Ik ben je presentator, Tim Reitsma. Blijf luisteren voor inspiratie, praktische inzichten en de hulpmiddelen die je nodig hebt om je mensen en organisaties effectiever te werven, te behouden, te managen en te leiden.
En terwijl je naar de show luistert, abonneer je je dan alstublieft en schrijf je in voor onze mailinglijst op peoplemanagingpeople.com.
Sluit je aan bij onze community van leiders en volg ons op sociale media om op de hoogte te blijven van alles wat er gebeurt.
Hé Marcus, welkom bij de People Managing People-podcast. Het is geweldig om je te gast te hebben. Hoe gaat het vandaag met je?
Marcus BuckinghamHet gaat geweldig, dank je. Ik ben… ja, fantastisch! Hoe gaat het met jou?
Tim ReitsmaHet gaat heel goed. Ik vind het geweldig dat je bij de podcast bent en ik volg je al geruime tijd. Het is een eer om je hier te hebben. Vandaag gaan we het hebben over je nieuwe onderzoek. Een nieuw onderzoek naar de HR-ervaring-score.
Ik ben dus erg benieuwd waar het onderzoek over gaat. Voor onze luisteraars: het is een nieuw onderzoek met de titel “De HR-ervaring-score: hoe je de prestaties en impact van HR meet vanuit het perspectief van de werknemerservaring”.
Laten we beginnen. Wat bracht je ertoe om je op dit onderzoek te richten? Wat inspireerde je werkelijk?
Marcus BuckinghamMijn achtergrond is natuurlijk dat ik psychometricus ben. Tijdens mijn jaren bij Gallup en nu bij het ADP Research Institute richt ik me voortdurend op het meten van dingen in de wereld van werk die echt belangrijk zijn, maar die je niet kunt tellen.
Hoe meet je bijvoorbeeld betrokkenheid? Hoe meet je sterke punten? Hoe meet je veerkracht? Hoe meet je of mensen zich inclusief voelen? We zouden allemaal kleine enquêtes kunnen maken, maar hoe ontwerp je instrumenten met vragen die menselijk gedrag daadwerkelijk voorspellen? Dat is een heel ander verhaal.
In deze context kwam de CHRO van ADP naar me toe en zei: ‘Kijk, ik wil weten of wat we binnen HR doen werkt.’ ADP heeft 60.000 medewerkers. De vraag was dus: wat is de juiste manier om vast te stellen of wat we doen werkt? En wanneer je vervolgens op zoek gaat naar meetinstrumenten, naar betrouwbare thermometers voor de werknemerservaring van HR, ontdek je dat die niet bestaan.
Er zijn andere manieren om HR te meten, bijvoorbeeld verloren werkdagen, arbeidsongevallen of de tijd die nodig is om een functie te vervullen. Maar als het gaat om het sentiment dat HR creëert, los van je manager, je team of enig ander onderdeel van je werkervaring: hebben we dan een manier om jouw ervaring met allerlei verschillende HR-functies afzonderlijk te meten? Van promotie tot het wijzigen van je burgerlijke staat, van getrouwd naar gescheiden, of het wijzigen van je adres, tot het omgaan met een arbeidsrelatiekwestie of een probleem rond gezinsverlof, en alles daartussenin. Dat valt duidelijk onder HR. Wat zijn de juiste manieren om de ervaringen van mensen hiermee te meten?
En als we een manier vinden om dat te doen, kunnen we dan zien wat die ervaringen met HR afzonderlijk veroorzaken? Leiden ze tot betere prestaties? Vergroten ze de kans dat je bij een bedrijf blijft? Bevorderen ze de bereidheid van mensen om het bedrijf aan te bevelen? Wat veroorzaken ze? En vervolgens natuurlijk ook: wat drijft die ervaringen?
Wat zijn de krachtigste hefbomen die HR heeft om een kwalitatieve ervaring te creëren? Dat was de aanleiding: ‘Laten we een thermometer bouwen.’ Mijn grootvader werkte in HR, mijn vader werkte in HR, dus er zit bijna honderd jaar Buckingham in HR. En toch hadden we nog steeds geen betrouwbare thermometer om de ervaringen van mensen met HR te meten.
Dat was dus de aanleiding om HR te helpen betrouwbare maatstaven te ontwikkelen die het aan de directietafel kan inbrengen om te bespreken wat HR voor onze mensen doet.
Tim ReitsmaJa. Het is interessant, want ik ben min of meer een HR-carrière ingerold. Het was niet gepland; het was goddelijke interventie.
Ik weet niet zeker hoe ik in HR ben beland. Een van de vragen die steeds terugkwam, was: hoe meten we de impact van iemand in HR? Ik heb HR-diensten ontvangen, ik heb als directeur people and culture gewerkt, en de vraag aan de directietafel was altijd: meten we de impact van HR aan de hand van verloop of retentie? HR heeft daar immers slechts indirect invloed op.
Ik vind het dus erg goed hoe het onderzoek is opgesplitst in de vijf ervaringen van HR-tevredenheid. Het deed me een beetje denken aan de behoeftenhiërarchie van Maslow. Dit is wat ik nodig heb; dit geeft me een veilig gevoel; begrijp me en waardeer me; help me groeien; en ik vertrouw je.
Was er tijdens het onderzoek één gebied dat er echt uitsprong als aandachtspunt?
Marcus BuckinghamWat we ontdekten, is dat we begonnen met iets minder dan zeventig verschillende vragen. We interviewden ongeveer 33.000 mensen, iets minder dan 33.000 mensen wereldwijd.
Dat waren 25 verschillende landen en vier of vijf verschillende steekproeven. Als je in één steekproef een statistische correlatie ziet, kan die immers toevallig zijn. Daarom blijf je je instrument aan steeds meer steekproeven blootstellen om te zien of de patronen die je waarneemt werkelijk robuust zijn.
Daarbij schrap je steeds de vragen die niet goed werken. Daarmee bedoel ik vragen die geen verklarende kracht hebben, niets unieks en onderscheidends lijken te meten of overbodig zijn. Je blijft dus vragen schrappen, schrappen, schrappen.
Zoals je zegt, eindigden we met vijftien vragen die vijf verschillende ervaringen meten: drie vragen per ervaring. Ik zou willen zeggen dat dit de enige vragen zijn die je ooit zou moeten stellen om HR te meten. Na 33.000 mensen en voortdurend schrappen doen deze vijftien vragen echter in elk geval heel goed werk bij het meten van vijf verschillende ervaringen.
Maslows hiërarchie was overigens een theoretische hiërarchie en niet gebaseerd op gegevens. Dit is een statistische hiërarchie. Je moet de eerste ervaringen bereiken voordat je bij de tweede komt, en de tweede voordat je bij de derde komt. Statistisch gezien stapelen ze zich dus op. De fundamentele ervaring is: geef me wat ik nodig heb.
Geef jij mij binnen HR de dingen die ik nodig heb? De tweede is, zoals je zegt: zorg dat ik me veilig voel. Als ik een probleem heb, als er iets vertrouwelijks is, voel ik me dan psychologisch veilig genoeg om het met HR te delen zonder dat ik daar schade van ondervind?
Die twee ervaringen zijn volgens mij bijna vanzelfsprekend. Maar de derde vond ik interessant. Van de vijf was dat de meest intrigerende: kent HR mij? Begrijpt HR mij? Mij als uniek mens. We willen naar ons werk gaan en gezien worden om wie we zijn. Welke rol speelt HR daarin?
Ik wist niet zeker of HR daarin een rol zou hebben, omdat je zo vaak door je manager of collega’s wordt gezien. Ik dacht daarom aanvankelijk dat het meer een teamkwestie was. Maar er kwamen drie vragen naar voren die precies maten of HR je als mens begrijpt en waardeert.
Dat vond ik misschien wel het meest verrassende: de rol van HR bij het helpen van mensen om zich gezien te voelen. Dat is enorm belangrijk.
Tim ReitsmaDat is het. Het gaat veel verder dan de traditionele of klassieke definitie van HR: geef me wat ik nodig heb en zorg dat ik me veilig voel. Het gaat erom dat je mij begrijpt, mij ziet en mij waardeert.
Je slaat daarmee volgens mij de spijker op zijn kop. People- en culture-teams over de hele wereld proberen echt te ontdekken hoe ze een rol kunnen spelen bij het helpen van mensen om zich gezien te voelen.
Marcus BuckinghamJa. Het belangrijke hiervan is dat je, zoals je je ervaring beschrijft, altijd probeert te bedenken welke waarde HR toevoegt.
Brengen we waarde? Hoe groot is die waarde? Het interessantste in het hele onderzoek, Tim, was dat we met die vijftien vragen en de antwoorden van mensen kunnen zien of zij denken dat HR waarde toevoegt, gewoon functioneert of juist waarde vermindert.
De twee grote ontdekkingen uit al die scores op de vijftien vragen zijn dat je, wanneer je HR ziet als een functie die waarde toevoegt, veel eerder geneigd bent om het bedrijf bij vrienden en familie aan te bevelen als een goede werkgever. Veel eerder. De HR-ervaring is dus een enorme aanjager van het werkgeversmerk van je bedrijf.
Wij in HR vermoedden dat misschien al, maar we konden het nooit kwantificeren, bewijzen of in cijfers uitdrukken. We konden nooit zeggen: wacht eens, als je door je ervaring met HR denkt dat HR waarde toevoegt, hoeveel groter is dan de kans dat je het bedrijf bij vrienden en familie aanbeveelt? Nu weten we dat je vele malen meer geneigd bent om over het bedrijf te praten.
Iedere CEO is momenteel natuurlijk zeer geïnteresseerd in wat het werkgeversmerk versterkt. Wij konden bovendien acht vragen gebruiken om betrokkenheid te meten, en meer dan een miljoen mensen hebben die acht vragen beantwoord. We weten dus veel over betrokkenheid en we weten dat de antwoorden op die acht vragen variëren afhankelijk van het team waarin je werkt.
Via die acht vragen kennen we je ervaring met je manager en je team. Via de vijftien vragen kennen we je ervaring met HR. Vervolgens kunnen we statistisch analyseren hoeveel van de variatie in je HR-ervaring door je manager wordt veroorzaakt, en hoeveel van je ervaring met je manager door HR wordt veroorzaakt.
Zo kunnen we de overlap vaststellen. Die overlap is 51%. Dat betekent dat 51% van de variatie in je HR-ervaring wordt verklaard door hoe je je voelt over je team en teamleider. Dat is intuïtief en interessant. Maar het laat 49% van je ervaring met HR afzonderlijk en onafhankelijk van je manager.
Je kunt dus een vreselijke manager hebben en toch zeggen dat je een heel goede ervaring met HR hebt. Andersom kun je een geweldige manager hebben, maar een slechte indruk van HR.
Als je onafhankelijk van je manager een slechte indruk van HR hebt, ben je veel minder geneigd om het bedrijf aan te bevelen als een goede werkgever. Dat is enorm belangrijk voor HR. Iedere CHRO kan naar de directietafel lopen en zeggen: mijn functie beïnvloedt het belangrijkste criterium voor onze huidige en toekomstige prestaties: ons werkgeversmerk en ons vermogen om het beste talent aan te trekken in zeer krappe arbeidsmarkten.
HR heeft, los van vastgoed, financiën, IT, marketing en iedere andere functie, de macht om ervoor te zorgen dat mensen heel anders over het bedrijf denken en er heel anders over praten. Dat is een enorme stimulans voor HR. Als we dit goed doen, kunnen we vanuit het perspectief van werknemerssentiment een belangrijke waardecreator worden voor het werkgeversmerk van het hele bedrijf.
Tim ReitsmaHet is een geweldige kans voor organisaties als ze dit onderzoek lezen, het serieus nemen, de betrokkenheid van hun HR-team meten en ook de werknemersbetrokkenheid meten. Er liggen veel kansen voor bedrijven.
Waar begint iemand? Waar begint een bedrijf? Ik werkte bij een organisatie die door een groot bedrijf werd overgenomen. We gingen van 300 naar meer dan 5.000 medewerkers en HR werd gedecentraliseerd. Als je je naam wilde laten wijzigen, moest je een e-mail sturen naar iemand die je niet kende. Had je een persoonlijk probleem, dan stuurde je een e-mail naar iemand die je niet kende. Het was een zeer gedecentraliseerde functie.
Wetende dat mensen meer dan twee keer zo vaak blijven wanneer er zelfs maar één aanspreekpunt is, waar zou een bedrijf dan moeten beginnen? Los van het invoeren van deze maatstaf en vanaf daar verdergaan.
Marcus BuckinghamVoor HR begint het hiermee: we hebben het onderzoek zo opgezet dat we het kunnen weggeven om de hele functie te helpen. Als je je functie wilt bekijken door de ogen van de mensen die je bedient, is dit een goede manier om dat te doen en te zien of wat je doet werkt. Met werken bedoelen we: creëert het mensen die vinden dat HR waarde toevoegt?
Wanneer je dat eenmaal doet, zou ik het als CHRO van een bedrijf ieder kwartaal doen. Ik zou willen zien of wat we doen verschil maakt. Daarna moet je je afvragen wat je kunt doen om betere ervaringen te creëren. Een van de eerste plaatsen om te beginnen is kijken naar die vijf verschillende ervaringen.
Hebben mensen het gevoel dat je hun geeft wat ze nodig hebben? Voelen ze zich veilig? Hebben ze het gevoel dat je ze kent, begrijpt en waardeert? Krijgen ze groeimogelijkheden en aanmoediging om zich via HR te ontwikkelen? En vertrouwen ze je uiteindelijk diepgaand? Alles wat HR doet, moet op een of meer van die ervaringen zijn gericht.
We moeten heel doelgericht zijn. Dit initiatief moet mensen een veilig gevoel geven. Dat initiatief moet hen helpen het gevoel te krijgen dat ze zich hier kunnen ontwikkelen. Alles wat we doen, moet dus worden bekeken door de vraag: welk positief effect heeft dit op een of meer van die vijf ervaringen?
Het tweede punt gaat volledig in tegen de richting waarin HR zich beweegt. De macrotendens is dat HR diep vanbinnen denkt dat het een bron van frictie en kosten is. Veel van wat er in HR gebeurt, draait daarom om het verwijderen van frictie en het verlagen van kosten.
Dat leidt vaak tot silo’s. Als je een vraag hebt over een verzekering, ga je naar een callcenter waar een miljoen mensen de telefoon beantwoorden en je niet weet wie ze zijn. Ze kennen jou niet. Heb je een vraag over gezinsverlof, dan bel je een ander nummer. We hebben dit gedaan omdat we kosten willen verlagen.
Daarna gebruiken we technologie om HR verder te omzeilen. Er waren dit jaar zelfs reclames waarin bedrijven grappen maakten over hoe dom HR is en hoe HR in de weg zit. Werknemers kunnen nu onze technologie gebruiken en het zelf doen. Waarom? Omdat HR wordt gezien als een kosten- en frictiecentrum.
Dit onderzoek laat iets heel anders zien. We moeten frictie niet negeren; die moeten we wel verminderen. Maar ieder contactmoment met HR is ook een bron van waarde, of een potentiële bron van waarde.
Als je het vanuit dat perspectief bekijkt, is het eerste wat je zou doen zorgen voor één aanspreekpunt. We vroegen: heb je één aanspreekpunt binnen HR, meerdere aanspreekpunten of helemaal geen aanspreekpunt? We stelden allerlei vragen en het was niet vanzelfsprekend dat het krachtigste voorspellers van het werkgeversmerk zou zijn dat je één aanspreekpunt bij HR hebt. Toch bleek die relatie in iedere steekproef steeds te bestaan.
Iedere medewerker voelt zich een volledig mens. Niet opgedeeld in een stukje verzekering, een stukje persoonlijke status, een stukje beloning en een stukje leren. We zijn één geheel. We willen daarom iemand binnen HR bij wie we terechtkunnen en die ons kent.
Die persoon kan ons daarna doorsturen naar verschillende expertisecentra. Dat is prima. Maar ik wil iemand die als een quarterback fungeert. Het is net als in de gezondheidszorg. In ziekenhuizen is er tegenwoordig vaak een arts die de hospitalist wordt genoemd, een soort quarterback. Dit is de chirurg, dit is de specialist infectieziekten, dit is de fysiotherapeut. Zij hebben allemaal hun specialisme, en dat is prima.
Maar als patiënt wil ik een arts die mijn hele lichaam kent. Ik ben niet de galblaas in kamer 206; ik ben Marcus. Hetzelfde geldt voor HR. Ik kom naar mijn werk als volledig mens en ik wil dat HR dat erkent.
Wanneer ik een probleem heb, kan dat ieder probleem zijn. Alles waarmee HR te maken heeft, zelfs de goede dingen, brengt spanning met zich mee. We zijn bang dat we iets verkeerd doen: dat onze inhoudingen niet kloppen, dat onze status verkeerd wordt geregistreerd of dat we iets verkeerd doen met onze pensioenregeling. Alles is emotioneel belastend.
De eenvoudigste manier om te beginnen, is erkennen dat dit emotioneel zwaar is. Als je je angstig voelt, wil je iemand die je opvangt. Niet letterlijk, maar iemand die je naam kent, je gezinssituatie kent en je werksituatie kent. Dan deel je je angst met iemand van HR die je kent en die je intelligent naar je volgende stap kan begeleiden.
We moeten niet proberen dat menselijke contact te verwijderen. Ik zeg niet dat we terug moeten naar dertig jaar geleden, toen iedereen een HR-generalist had. Ik zeg dat één aanspreekpunt dat jou kent een zeer interessante manier is om waarde toe te voegen voor je medewerkers, tenminste volgens de medewerkers zelf.
Als je HR-professional bent en ieder proces mensen een andere richting opstuurt zonder een verbindende persoon die ze kunnen bellen, schaadt dat je vermogen om je werkgeversmerk op te bouwen. Als iedere HR-functie en ieder proces in een silo zit, schaadt dat je vermogen om goede mensen te vinden en te behouden.
Je CEO en CFO zouden dan moeten zeggen: wacht eens, wat we doen verhindert ons om efficiënt goed talent te vinden en aan te trekken? Ja. Dan moeten we veranderen wat we doen en er bewust voor zorgen dat mensen het gevoel krijgen: we hebben je. Niet op een negatieve manier, maar in de zin dat we je kennen.
Tim ReitsmaHet gaat om het meenemen van je hele zelf naar het werk en om dat aanspreekpunt. Als ik een slechte dag heb of niet met mijn manager overweg kan, met wie praat ik dan? Ik ga geen algemeen nummer bellen om met iemand te praten die ik niet ken, om de volgende dag weer iemand anders aan de lijn te krijgen.
Ik vind het idee van één aanspreekpunt, die businesspartner of functie die er simpelweg is om verbinding te maken, geweldig. Die persoon hoeft niet alles van ieder HR-aspect te weten. Het gaat erom dat iemand als een quarterback fungeert. Ik vind het ook goed hoe dit teruggekoppeld wordt aan werknemersbetrokkenheid.
Er zijn aanzienlijke kosten verbonden aan gebrek aan betrokkenheid en aan het vertrek van mensen, waarna je hun positie opnieuw moet invullen. Dus als je CEO bent, moet je hiernaar luisteren.
Marcus BuckinghamEr is inderdaad een manier waarop HR, meer dan iedere andere functie, de waarde van het bedrijf drastisch kan vergroten.
We denken meestal niet op die manier over HR. Maar als we intelligent en psychologisch intelligent handelen, kan HR veel waarde toevoegen. De quarterback is daar een voorbeeld van. Als we op een kosteneffectieve manier kunnen zorgen dat iedere medewerker het gevoel heeft dat er iemand is die hij of zij als eerste kan bellen en die hem of haar kent, is dat eigenlijk al de kern.
De eerste oproep die ik doe, gaat naar iemand binnen HR die mij kent. Die persoon hoeft niet op elk gebied expert te zijn. De volgende oproep kan zijn: ik verbind je met de mensen die gespecialiseerd zijn in gezinsverlof of in wat je probleem ook is. Maar ik voel me niet alleen, onzichtbaar of losgekoppeld op het werk. HR kan alles voor mij samenbrengen.
Wanneer je dat doet, krijg je een bedrijf waar mensen rondlopen en zeggen: ja, absoluut, je moet hier komen werken. Kun je je voorstellen hoe waardevol dat is? Dat is niet alleen betrokkenheid. Het is het aanbevelen van het werkgeversmerk, volledig gebaseerd op mijn ervaring met HR.
De arbeidsmarkt wordt de komende vijf jaar bijzonder krap. Hier in de Verenigde Staten zijn er tien miljoen vacatures en acht miljoen werklozen. Dat is bizar. Iedere HR-directeur moet weten dat hij of zij naar de CEO kan stappen en kan zeggen: ik denk dat ik je kan helpen met dit enorme probleem.
De HR-ervaring is een grote hefboom om het probleem rond het werkgeversmerk op te lossen. Ik denk dat dit een volledig nieuwe fase inluidt voor HR.
Tim ReitsmaDat ben ik met je eens. We bespreken slechts één aspect van het onderzoek. We zouden waarschijnlijk uren kunnen praten over de voordelen van aandacht voor de werknemerservaring vanuit het perspectief van HR.
Ik hoor organisaties vaak zeggen: we hebben één HR-medewerker voor honderd of 150 mensen. Het is die oude maatstaf: we hebben genoeg HR-mensen. We zijn een organisatie van 300 mensen en hebben twee medewerkers.
Organisaties krijgen de kans om het onderzoek te gebruiken, de maatstaven te implementeren en de correlatie tussen werknemerservaring en werkgeversmerk te onderzoeken.
Als je leiding geeft aan een HR-team, CHRO of vicepresident people and culture bent, is dit munitie die je aan de directietafel kunt gebruiken. Je kunt zeggen: we kunnen de werknemerservaring echt verbeteren en ambassadeurs creëren die nieuwe mensen aantrekken. Zoals je zei, is de arbeidsmarkt moeilijk.
Hier in Vancouver, British Columbia, is iedereen die ik ken in HR momenteel overbelast. Het vinden van talent is moeilijk en dat wordt niet van de ene op de andere dag opgelost.
Marcus BuckinghamMaar dit onderzoek is precies zoals je zegt munitie. Het geeft je de mogelijkheid om te zeggen: we lossen het probleem rond het werkgeversmerk niet van de ene op de andere dag op, maar we moeten wel bewust actie ondernemen zodat iedereen die naar ons werk komt een ambassadeur voor ons bedrijf wordt.
Dat geeft ons een voorsprong. Misschien betalen we mensen iets meer of vernieuwen we ons wervingsproces. Er zijn andere dingen die we kunnen doen. Maar als een hele groep mensen in onze gemeenschap het bedrijf niet aanbeveelt bij vrienden en familie, maakt het niet uit hoe goed onze hengels zijn.
Als we alle vissen actief wegjagen, benutten we onze kansen onvoldoende. Mijn hoop was dat we, nu we de gegevens hebben gezien, echt kunnen onderscheiden wat de unieke en afzonderlijke rol van HR is.
We zien bovendien dat hoe vaker je contact hebt met HR, hoe groter de kans is dat je het bedrijf aanbeveelt bij vrienden en familie. Dat staat volledig haaks op sommige megatrends in HR waarin men HR uit het proces wil verwijderen.
Medewerkers zeggen dat niet. Zij willen juist vaker contact. We dachten misschien dat één contactmoment krachtiger zou zijn dan andere en probeerden vast te stellen welke HR-functie het sterkst bijdraagt aan aanbevelingen.
In werkelijkheid geldt: hoe meer contactmomenten, hoe beter. Zeven interacties zijn beter dan vijf, en vijf zijn beter dan drie. Dat is bijzonder interessant, omdat het betekent dat ieder contactmoment met HR een kleine kans biedt om mijn bereidheid om het bedrijf aan te bevelen te vergroten.
Niet ieder contactmoment is noodzakelijk een bron van frictie of kosten. Als we het goed bekijken, is ieder contactmoment een potentiële bron van waarde. Als we het zo benaderen, zou onze hele technologiestrategie anders worden.
We zouden HR-technologie inzetten voor dingen die alleen technologie kan doen, en mensen voor dingen die alleen mensen kunnen doen. We zouden intelligent genoeg zijn om mensen niet uit het proces te verwijderen. Als we de HR-medewerkers goed inzetten, creëren zij kleine momenten van waarde voor al onze mensen.
Technologie kan helpen om frictie te verminderen, nauwkeurigheid te verhogen en sneller te reageren. Misschien kan technologie met kunstmatige intelligentie soms via bots het juiste antwoord geven. Dat is allemaal prima, maar laten we niet doen alsof technologie de maker van je werkgeversmerk is.
Mensen willen door andere mensen gezien, gehoord en begrepen worden. Sorry, maar daarom heet het human resources.
Tim ReitsmaJa.
Marcus BuckinghamWe moeten met mensen omgaan. Dat zou veel HR-professionals eerlijk gezegd meer macht en assertiviteit moeten geven in wat we moeten doen.
Uiteindelijk betekent het ook meer verantwoordelijkheid. Verhoogt wat we doen daadwerkelijk het beeld dat mensen van ons werkgeversmerk hebben? Heeft HR daar een positieve invloed op? Dat is wat dit instrument moet doen: HR een manier geven om te zeggen: ja, wat we doen werkt, en zo kunnen we dat bewijzen.
Tim ReitsmaHet is inderdaad een zeer actueel onderzoek. Als iemand die in de wereld van people and culture heeft gewerkt, ben ik vaak blijven steken in de vraag hoe we effectiviteit meten. Er wordt veel gesproken over het grote vertrek, maar misschien moeten we dat herformuleren als een grote kans om talent te behouden.
Ter afronding wil ik iedereen aanmoedigen om naar dit onderzoek te kijken. Je hoeft geen HR-leider te zijn. Ben je CEO, oprichter of CFO, bekijk het onderzoek dan. We plaatsen een link in onze shownotes en publiceren het ook op de website van People Managing People.
Marcus, bedankt dat je tijd hebt vrijgemaakt om over dit onderzoek en het belang ervan te praten.
Marcus BuckinghamGraag gedaan.
Tim ReitsmaIk ben erg benieuwd hoe dit de verandering en transitie van HR zal beïnvloeden: van een kostenplaats naar iets dat waarde toevoegt.
Bedankt dat je erbij was.
Marcus BuckinghamHet was mij een genoegen, Tim. Bedankt voor de uitnodiging.
Tim Reitsma
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik ben erg enthousiast dat ADP Research dit onderzoek heeft uitgevoerd: “De HR-ervaring-score: hoe je de prestaties en impact van HR meet vanuit het perspectief van de werknemerservaring”. Het is een zeer relevant en actueel onderzoek. Ik moedig je aan om naar de website van ADP Research te gaan en het rapport te downloaden.
We nemen het ook op in onze shownotes. Zoals altijd horen we graag je feedback. Ga dus naar onze website, peoplemanagingpeople.com, en laat ons weten wat je ervan vindt.
Abonneer je ook op onze nieuwsbrief en podcast. We hebben bovendien een community vol geweldige leiders en zouden het fantastisch vinden als je je bij onze community aansluit.
Daarmee wens ik je een geweldige dag!




