Abebooks'te, ilk gününüzde masanızı kurmanız gerektiği konusunda sürekli tekrarlanan bir şaka vardı. Ama bu aslında bir şaka değildi; gerçekten de kendi masanızı kurmanız gerekiyordu.
Sekizinci çalışan olarak işe alındığımda, halı kaplı zeminde çekmecelerimle boğuştuğumu, terlediğimi ve bunun gerçekten yeni “teknoloji” işim olup olmadığını merak ettiğimi hatırlıyorum.
Şirket büyüdükçe, sabah geldiğinizde yeni bir yüzün yeni çekmecelerini masasına sıkıştırmaya çalıştığını görmek sıradan bir hâle geldi. Bu, Abebooks'teki kültür deneyiminin bir geçiş ritüeli ve başlangıcıydı.
Son 20 yılda eşimle birlikte iki teknoloji şirketinin kurucu ortağı oldum ve uzaktan çalışan, küresel ekipler kurdum.
Ama teknolojiye başlangıcım, Abebooks'teki ilk kariyer işimle oldu. Bugün liderlik etme ve çalışma biçimimin temelini oluşturan dört önemli dersi öğrendiğim yer burasıydı.
Çalışanlarınızla İlgilenin
Abebooks, girişim kültürünün henüz doğmaya başladığı 1995 yılında kuruldu.
Microserfs adlı Douglas Coupland kitabı yayımlandı ve küçük dünyamızın ışıltılı, yeni Silikon Vadisi'nde taklit edildiğini gördüm.
Girişim ayrıcalıkları henüz mevcut değildi ve bir fikir vermesi açısından, e-ticaret yepyeni olduğu için çevrim içi kredi kartı ödemelerini hayata geçirmek birkaç yıl sürdü.
Kurucularımız çalışanlarını nasıl ödüllendirecekleri veya takdir edecekleri konusunda bir referans noktasına sahip değildi, ancak çalışanlarıyla ilgilenmenin kritik olduğunu biliyorlardı.
Donut ve muffin çarşambaları başladı ve ekip en iyisini seçmek için mutfağa akın ederdi.
“Ofis annemiz” Carol, ofis operasyonlarıyla ilgilenmesi için işe alındı; ancak aynı zamanda empati yeteneği ve rollerimizde başarılı ve mutlu olmamız için ihtiyaç duyduğumuz şeylere sahip olduğumuzdan emin olması nedeniyle de işe alınmıştı.
Abebooks gerçekten kârlı hâle gelmeye başladığında, dört kurucu çalışanlarına hisse senedi opsiyonları vermenin kritik olduğuna karar verdi. Bu cömertlik, kendimi değerli ve görülmüş hissetmemi sağladı ve kurucuların önem verdiğini somut bir şekilde gösterdi.
Çıkarılacak ders: Çalışanlarınızla ilgilenmenin birçok biçimi vardır. Herkesin kendisi için önemli olan şekilde değerli hissetmesini sağlamak için çeşitli yöntemler kullanmanız gerekir.
Have an account? Log In
İnsanlara Gelişme ve Hata Yapma Fırsatı Verin
İlk yöneticim Judy, büyük, zorlu ve cesur hedefler belirlemeye inanırdı.
Masasına uğrayıp size devasa bir proje vermesi ve ardından “Üzerinde biraz düşün, sonra soruların olursa ofisimde benimle görüş.” demesi alışılmadık bir şey değildi.
Judy, insanların düşündüklerinden daha yetenekli ve dayanıklı olduklarına inanıyordu. Bunu yapabileceğimize inandığı için bizi sürekli zorluyor ve daha fazla sorumluluk veriyordu.
Ve bize bu alan tanındığında, biz de bunu kullandık. Zamanla sorular sormak için ofisine daha az uğramaya, projelerde inisiyatif almaya ve ekipleri yönetmeye başladık.
Önemli olan şu ki, kütüphanecilere yönelik bir stant arka planında büyük kelimeleri yanlış yazdığımda olduğu gibi (dehşet verici!), işleri berbat etsek bile, bana bugün hâlâ kullandığım bir düzeltme okuma yöntemi öğretti (tersten okuyun) ve yolumuza devam ettik.
Arka plan, büyük bir masrafla gece boyunca yeniden basıldı ve Judy benden bunu bir daha yapmamamı istedi. O günden sonra basılı herhangi bir materyalde bir daha hiç hata yapmadım.
Çıkarılacak ders: Judy'den, ekip üyelerinizden büyük işler beklediğinizde onların bu zorluğun üstesinden gelip sonuç üreteceklerini öğrendim. Bugün yönetim anlayışımın temel taşlarından biri budur.
Kurucu Ortak İlişkileri Zordur
İlk günlerde Abebooks'in kurucu ortaklarından ikisi küçük bir ofisi birlikte kullanırken geri kalanımız açık ofis alanında oturuyordu.
Masaları yan yanaydı ve kapılarının ardından sık sık kahkaha sesleri gelirdi. Seslerini yükseltip değiştiren küçük bir megafonları olduğunu hatırlıyorum; bu da pek çok yaramazlığa yol açardı.
Düzenli olarak birlikte öğle yemeği yer veya bir değişikliği planlamak için diğer geliştiricilerle bir araya gelirlerdi.
Bu ilk büyüme günleri heyecan verici ve eğlenceliydi.
Bugün olsaydı, çok kısa sürede muazzam bir büyüme yaşayan bir tek boynuzlu girişim olarak adlandırılırdık.
Bu büyümeyle birlikte daha fazla yapı ve süreç oluşturmak için bir yönetim katmanı işe alındı; buna ihtiyacımız vardı.
Danışmanlar geldi, bir yönetim kurulu oluşturuldu ve ofislerimizi iki kez taşıdık.
Birdenbire üç yıl geçmişti ve 80'den fazla kişiydik.
Kurucu ortaklarımız artık aynı ofisi paylaşmıyordu ve bir sabah bir toplantı için yönetim kurulu odasına girdiğimde alçıpan duvarda büyük bir göçük vardı.
Ne olduğuna dair haberler ofiste yavaş yavaş yayılmaya başladı.
Önceki öğleden sonra, iki kurucu ortağımız strateji hakkında çok hararetli bir tartışma yaşadı ve içlerinden biri duvara bir şey fırlattı. Programcılardan birinin bana söylediği gibi, “Anne ve baba kavga ediyor.”
Mülakatım sırasında şakalar yapan iki adam, kendilerini derin bir çatışmanın içinde bulmuştu; bu da beni üzgün ve gergin hissettirdi.
Sonunda içlerinden biri işten ayrıldı ve ne kadar zor olsa da bu deneyim, kendi kurucu ortaklık mücadelelerime hazırlanmamı sağladı.
Kurucu ortaklarımdan ayrıldım, hatta içlerinden biriyle evlendim. Kurucu ortaklık inanılmaz derecede karmaşık ve zordur.
Çıkarım: İş ortağınızla pek çok iniş çıkış yaşayacaksınız, ancak bunların üstesinden gelecek ve iyi olacaksınız.
More Articles
Ritüeller Önemlidir
Organik biçimde gelişen her türden şirket ritüelimiz vardı.
İlk ekip etkinliğim, su üzerinde kürek çektiğimiz takımımız Abemates'in bir ekip üyesi olmaktı. İlkbaharda başlayarak her hafta antrenman yaptık ve ardından bölgedeki diğer işletmelerle yarıştığımız eğlenceli bir yarış günü düzenledik.
Ancak en sevdiğim ritüel, öğle yemeği sırasında yaptığımız ayakla top sektirme grubuydu. Her beceri seviyesinden herkes katılabilirdi. Hepimizde bulunan nazik ve özür dileyen Kanadalı tarafın, topu kaçırdığında “özür dilerim” demesini engelleyen “özür yok” kuralını uyguladık.
Daha başka ritüeller de vardı: kahve molaları, arka bahçe barbeküleri, partiler, yıllık GolfaQue (golf ve barbekü etkinliği), koşu kulübü ve daha fazlası.
Bu ritüeller, şirketin farklı yerlerindeki ekip üyelerini bir araya getirdi. Proje çalışmaları dışında geliştiricileri, finans çalışanlarını ve operasyon ekibi üyelerini tanıma fırsatı buldum.
Çıkarım: Güçlü bir kültür oluşturmak, iş yükünüzden uzakta gerçekleşir. Ritüeller, cuma günleri saat 16.00'da içki içmek veya Mario Kart Pazartesileri gibi uzaktan çalışan ekipler için çevrim içi olarak da uygulanabilir. Sevdiğiniz bir grup etkinliği bulun ve bunu ekibinizle paylaşın.
Sizin İçin Önemli Olana Karar Verin
Liderlik herkes için kişiseldir. Hepimiz bir role farklı deneyimler ve beklentilerle geliriz.
En iyi tavsiyem, kariyeriniz üzerine düşünmeniz ve sizin için önemli olan şeyleri keşfetmenizdir.

İlk şirketimi kurduğumda, her gün saygı duyduğum ve değer verdiğim insanlarla çalışmak istediğimi biliyordum. Abebooks'tan edindiğim derslerin çoğu, bir lider olarak gelişmeme ve çalışanlarımı geliştirmeme yardımcı oldu.
Bildiğim en önemli şey, çalışanlarınıza iyi bakarsanız işletmenizi büyütmek için sağlam bir temel oluşturacağınızdır.
İlgili Yazılar:




