Transkripti okuyun:
Podcast bölümlerimizin dökümünü bir yazılım programı kullanarak oluşturmayı deniyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığından lütfen yazım hatalarını mazur görün.
Tek başınıza ilerleyemeyeceğinizi bilirsiniz; bir iş ortağına, kurucu ortağa, ekibe, yönetim kuruluna ihtiyacınız vardır… Başarınız, bu tür ilişkileri yönetme becerinize bağlıdır. Bugün, büyük liderler, ekipler ve ilişkiler kurmanın işlerinin temelini oluşturduğu HTI Institute kurucu ortakları Tanya Schecter ve Matt Gould’un düşüncelerini keşfetmek için eşsiz bir fırsata sahibiz.
Tim:
Hepimizin “ilişkiler önemlidir” şeklindeki basit ifadeyi duyduğundan eminim; ancak genellikle bunun ardından ilişkilerin her zaman kolay ve doğrudan olmadığı gerçeği gelmez. Farklı insanlardan oluşan ekipler, şirketler ve kuruluşlar kuruyoruz ve tahmin edin ne oluyor, hepimiz aynı değiliz. Aynı düşünmüyoruz, aynı şekilde davranmıyoruz ve aynı şeylere inanmıyoruz. Bu nedenle bugünkü podcast bölümünde, kullanıldığında en önemli ilişkilerinize yardımcı olacak harika ve basit bir araçtan söz edeceğiz.
Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Ben People Managing People’ın sunucusu Tim Reitsma. Podcast’e hoş geldiniz. Biz People Managing People’ız ve daha iyi liderlik etmek ve yönetmek istiyoruz. Sahipler, kurucular ve girişimcileriz; orta kademe yöneticiler, ekip liderleri ve insan yöneten kişileriz; evet, insan kaynakları işi de yapıyoruz. Ancak en azından geleneksel anlamda İK değiliz. İnsanların ekiplerini ve kuruluşlarını daha etkili şekilde yönetmelerine ve onlara liderlik etmelerine yardımcı olma misyonuyla hareket ediyoruz. Daha iyi liderlik etmek ve yönetmek ya da daha iyi bir kuruluş lideri ve daha etkili bir insan yöneticisi olmak istiyorsanız bize katılın.
İnsanlarınızı ve kuruluşunuzu daha etkili şekilde işe almak, elde tutmak, yönetmek ve yönlendirmek için ihtiyaç duyduğunuz ipuçlarını, püf noktalarını ve araçları bulmak üzere podcast’i dinlemeye devam edin. Bu programı dinlerken lütfen abone olun ve olup bitenlerden haberdar olmak için peoplemanagingpeople.com adresindeki e-posta listemize katılın.
Bugünkü konuklarımızla geçmiş bölümlerde çatışma ve WTF, kim suçlanmalı konuları hakkında röportaj yapma fırsatım olmuştu. Bugün, başkalarına liderlik ederken, koçluk yaparken, mentorluk verirken ve ilişkiler kurarken size rehberlik edecek ilişki haritası kavramını sunacağız. Matt ve Tanya, ilişkilerinizde devrim yaratmaya odaklanan bir kuruluş olan HTI Institute’un kurucu ortakları ve iş ortaklarıdır. Başarılı liderlik, tatmin, amaç, tutku ve yaşamınızın genel kalitesi, ilişkilerinizi yönetme becerinizden etkilenir ve HTI Institute bu konuda yardımcı olmak için burada.
Kayıda başlamadan hemen önce bir ön soru hakkında konuşuyorduk; ancak bu soruyu size sormak istiyorum Matt ve Tanya, hanginiz yanıtlamak isterse. Birlikte iş yapacağınızı hiç düşündünüz mü?
Tanya:
Hayır.
Matt:
Hayır.
Tim:
Peki. Bu oldukça açık ve doğrudan bir yanıt. İlişkiler ve bu durumda birlikte bir iş kurma bağlamında yanıtınız hayır; peki ne değişti? Bana bundan söz edin. HTI Institute’un gelişimini, ilk tanıştığınız zamanı ve bugünkü haline nasıl dönüştüğünü anlatın.
Tanya:
Elbette. Matt’le ilk kez birlikte liderlik kursunda tanıştık. Bu, on ay süren ve bu süre içinde yüz yüze gerçekleşen yaklaşık dört farklı inziva çalışmasının bulunduğu bir kurstu. Liderlik programına katılmıştım. Başarılı bir kariyerim ve kendi şirketim olmuştu. Her şeyi sürekli tek başıma yapan kişi olmaktan yorulmaya başlamıştım. Sürekli danışmanlarla çalışıyor ve insanları işe alıyor olsam da bu, bir ortağa sahip olmakla aynı şey değildi. Bu nedenle biriyle ortaklık kuracağım bir işe yönelmeyi düşünüyordum ve liderlik eğitimi ile program sırasında benimle benzer düşünen biriyle tanışmayı umuyordum. Bu yüzden oraya gittim. Sanırım Matt’in katılma nedeni biraz farklıydı.
Matt:
Evet. Yaklaşımım, koçluk pratiğimi geliştirmeye yöneldiğim için liderlik gelişimimi sürdürmek ve kendimi zorlamaya devam etmekti. Bir ortaklık aramıyordum; büyütüp geliştireceğim ikinci bir iş aramıyordum. Sadece kendimi güçlendirmek istiyordum.
Tim:
Tanya, “Belki bir iş ortağı bulabilirim” düşüncesiyle gittin; Matt ise yaptığın şeyi gerçekten güçlendirmek için oradaydı. Birlikte iş kurmaya nasıl karar verdiniz?
Tanya:
Matt’le ilk inziva çalışmasının ilk sabahında tanıştım. Öncesinde e-posta yoluyla kendini tanıtmış ve birlikte bağlantı kurup gidebilir miyiz diye sormuştu. Bu gerçekleşmedi; ancak grupla buluşmadan önce onu gördüğüm ilk sabahı hatırlıyorum. Dışarıda oturuyorduk, o kahve içiyor ve ne yaptığımı soruyordu; çünkü ikimiz de aynı coğrafi bölgedendik. Daha sonra işim hakkında beni sorgulamaya başladı: müşterilerim kimlerdi, gelirim nereden geliyordu, yüzdeler nasıldı? İçimden “Ne kaba biri! Buraya liderlik için geldik; o ise ne kadar para kazandığımı ve ne kadar başarılı olduğumu anlamaya çalışıyor” diye düşündüm. İlk başta kesinlikle etkilenmemiştim. Peki ya sen Matt?
Matt:
Evet. Niyetiniz olmadan yarattığınız etki gerçekten ilginç. Gruptaki diğer 24 kişiyle kesinlikle kendimi kıyaslıyordum ve Tanya’ya bakıp “Peki, onlara kıyasla nerede duruyorum?” diye düşünüyordum. Niyetim bu değildi ama olan buydu. Tanya’nın “Ne kaba biri” şeklindeki tepkisi benim niyetim değildi. Özgeçmişini sordum ve aslında bir insan olarak kim olduğunu gerçekten önemsemedim; bu yüzden öyle göründüm.
Tanya:
Evet. O sırada adımı bile sorduğunu sanmıyorum; sorduysa da “Evet, güzel, peki şirketin ne?” gibiydi.
Matt:
Evet, adımı sorsaydı hatırlamazdım. İşte böyle başladık Tim.
Tim:
Vay canına! Peki, ne kadar zaman ileri saralım? Birbirinizi ne kadar zamandır tanıyorsunuz?
Tanya:
Yaklaşık… ne kadardı? Ocak ayındayız. Yaklaşık bir buçuk yıl oldu. Hikâyeye dönersek, belirtmek istediğim şey şu: İlk izlenimlerim bunlar olmasına rağmen Matt’in de benim hakkımda benzer şekilde bazı olumsuz izlenimlere sahip olduğunu düşünüyorum. Ancak hafta boyunca Matt’in farklı bir yönünü gördüm ve beni gerçekten ilgilendiren başka şeyler fark ettim. Yeni şeyler denemeye ve değişmeye açık ve istekliydi. Bizi bir araya getirmeye başlayan şey de buydu. Benim açımdan, gördüğüm ilk yargıdan veya varsayımlardan daha eksiksiz bir resim oluştu.
Tim:
İlk buluşmanızla ilgili eğlenceli bir hikâye anlatabilirsiniz artık.
Matt:
Evet. Eklemek istediğim başka şey de Tanya’nın bende bıraktığı izlenim. Yoğun ve zeki biriydi; ayrıca inandığım şeyleri savunacağım diyen, değerlerine gerçekten bağlı biriydi. Bu benim için bir zorlanmaydı ve rahat değildim. Bunu çatışmalı ve yoğun buldum. Sonra kendi içime döndüm ve “Ah! Bundan etkileniyorum. İnsanları memnun etmeye çalışan, ortamı yumuşatan biri olarak kendimi zorlayacaksam bu hanımla, Tanya’yla biraz zaman geçirmeliyim. Bana öğreteceği çok şey var” dedim. Beni çeken şey buydu ve ikimizin de ilerlemeye karar vermesine çok memnunum.
Tanya:
Evet. Bu, “Tamam, birbirimiz hakkında bunları fark ettik; birbirimize bir şeyler öğretebilir ve birlikte gelişebiliriz” şeklinde doğrudan ilerleyen bir süreç değildi. Kişiliklerimizdeki farklı engeller üzerinde çalışmamız ve farklı şekillerde gelişmemiz gereken, gerçekten devam eden bir çalışmaydı. Matt açısından, iş hayatına nasıl geçebileceğimiz hakkında konuşmak bile büyük bir çatışma yaratıyordu ve bu konuşmaların üstesinden birlikte gelmemiz gerekiyordu. Matt’in bazı şeyleri ayrı tutmak veya belirli yollarla kontrol etmeye çalışmak istemesi benim için çok rahatsız ediciydi; bunlarla da çalışmam gerekti.
Tim:
Vay canına. Düşüncelerimin yöneldiği noktaya harika bir geçiş oldu. Bazı ilişkiler kolaydır, doğal şekilde gelişir; bazıları ise gerçekten zordur. Bu, ilk izlenimlerin çok olumlu veya harika olmayabileceği, ancak arada bir şey olduğu ve sizin de devam ederek bugün bu işi kurduğunuz harika bir örnek. Bir ilişkiyi, iş ilişkisini sürdüren veya birini işe alıp birlikte çalışması gereken kişi, ilişki çok zorsa pes etmeli mi?
Matt:
Evet. Kendi bakış açımı paylaşayım. Bunun her ilişkiye ve duruma özgü olduğuna inanıyorum. Tanya’yla ortak bir amacı paylaşıyoruz. Farklı değerlerimiz var; ancak ilişkilere katkıda bulunma konusunda yeterli ortak noktamız ve tutkumuz da var. İlişkilerin hayatınızda sahip olacağınız en önemli şeylerden biri olduğuna ve yaşam kalitenizi belirlemeye yardımcı olduğuna inanıyoruz. Tanya’yla ilişki içinde olmak ve iş yapmak bazen gerçekten kolay, bazen de olağanüstü zor. Tanya’nın da benim için aynı şeyi söyleyeceğine inanıyorum. “Vay canına, bu inanılmaz, bulutların üzerindeyiz” dediğimiz anlar oluyor. Sonra bir telefon görüşmesi, mesaj veya bir konudaki anlaşmazlık geliyor ve birden yağmur yağıyor; önce bulutların üzerinde olan hava gök gürültülü bir fırtınaya dönüşüyor. Soruna kendi açımdan yanıt verirsem, ortak bir amacınız ve ortak bir yönünüz varsa, buna ilişki payı diyoruz; ortak bir amacınız ve yönünüz varsa işe eğilin. Kolaya da zora da eğilin ve ortak amacı aklınızda tutarak devam edin.
Tim:
Bunu sevdim. Evet.
Tanya:
Ayrıca her zaman ortak bir amaç olmasa bile bazen önemli olanın konuşmalar olduğunu düşünüyorum. Zor olduğu için hemen pes etmek iyi bir fikir değil; çünkü neyi keşfedeceğinizi veya hangi sihrin ortaya çıkacağını asla bilemezsiniz. Soruyu sorduğunuzda ve Matt konuşurken, izlediğim bir filmi, bir belgeseli düşündüm; adamın adını hatırlayamıyorum. Güney’in derinliklerinde tüm Ku Klux Klan üyeleriyle konuşarak dolaşan siyah bir adam. Onlarla arkadaş oldu ve yıllar boyunca onlarla ilişki içinde olarak birçoğunun Ku Klux Klan üyeliğinden vazgeçmesini tek başına sağladı. Eski üyeler ona, üyelikten vazgeçtiklerinde pek çok şey vermiş. Kıyafetleri ona vermişler. Bundan söz ediyor. Gerçekten de söylediği şey, ilişki kurarak ve konuşarak onların fikirlerini değiştirebildiği ve sahip oldukları ortak noktayı bulabildiğiydi; böylece ortak değerlerinin, ortak olmayan değerlerinden daha güçlü olduğunu görebildiler.
Tim:
Bunu sevdim. Bazı ilişkiler hiç var olmaması ve hiçbir yere gitmemesi gerekiyormuş gibi görünür; ancak düşüncelerimizi ortaya koyduğumuzda ve belki de farklılıklarımızın bir kısmını bir kenara bıraktığımızda neyi başarmaya çalışıyoruz, ne yapmaya çalışıyoruz, amaç ne ve nereye gidiyoruz diye sorabiliriz. Bir bireyin veya grubun kalbini ve ruhunu, “Bugün hava nasıl?” düzeyinde kalmaktan daha fazla anlamaya çalışabiliriz. Hepimizin hava durumundan ve hafta sonu ne yaptığımızdan söz ettiğimiz, ancak bundan daha derine inmediğimiz arkadaşları vardır. HTI Institute’un temsil ettiği şeyi seviyorum. İlişkilerde devrim yaratmaktan söz ediyorsunuz. Bunun HTI Institute’un amaçlarından ve hedeflerinden biri olduğunu düşünüyorum. Bana bundan söz edin. Bu ne anlama geliyor?
Matt:
Tanya? Sen mi devam etmek istersin, ben mi?
Tanya:
Elbette, ben başlayabilirim. Benim açımdan ilişkilerde devrim yaratmak, gerçekten daha derin noktalara ulaşmak ve yalnızca yüzeyde kalmamakla ilgilidir. Pek çok insanın rahatsız edici veya zor olarak adlandırdığı konuşmaları yapmaktır. Gerçekten zor bir konuşma mı, yoksa belki de nasıl yaklaşacağımızı bilmediğimiz, araçlara sahip olmadığımız, korktuğumuz veya yaratabileceği etkiyi yansıttığımız bir şey mi? İnsanların kendileri için kurmasına ve geliştirmesine yardımcı olmayı umduğumuz ilişkilerde, başlangıçta zor veya rahatsız edici görünen konuşmaları yapabilmek önemlidir; çünkü daha derin bir düzeye ulaşabildiğimiz ve birbirimizle daha derin bir anlayış ve bağ kurabildiğimiz yer burasıdır.
Tim:
Teşekkürler. Matt, buna eklemek istediğin bir şey var mı?
Matt:
Ben “devrim yaratmak” kelimesini düşündüğümde aklıma siyasi devrim gibi korkutucu bir devrim geliyor. Bunun aynı zamanda dönme ve hareketle ilgili olduğunu da düşünüyorum. Tanya’yla ilişki içinde olup bunu tasarlarken öğrendiğim şey bu.
Tanya:
Sürekli daha derin konuşmalar yaptığınız bir ilişki zamanla değişir ve daha derin bir düzeye ulaşır.
Matt:
Hareket kısmı şu-
Tanya:
Büyüyecek ve farklı bir şeye dönüşecek.
Tim:
>Evet.
Matt:
Beni duyabiliyor musun Tim?
Tim:
Evet, duyuyorum.
Matt:
Harika. Üzgünüm, üzgünüm. Hareket kavramına iyi bir örnek olarak, ilişkiler benim için sürekli hareket halinde olmakla ilgilidir. Bir anlaşmazlık varsa birlikte merak edelim ve bunun içinden geçmeye devam edelim. İlişki içinde olma kavramının hareketle ve herhangi bir anda nerede olduğunuzu bilmekle ilgili olduğuna inanıyorum. İyi, kötü veya ona verdiğiniz herhangi bir sıfat ne olursa olsun, bunun içinden birlikte geçelim.
Tim:
Evet. Konuşurken bana teknoloji şirketindeki kariyerimden bir hikâyeyi hatırlattın. Şirket büyük bir değişim geçiriyordu. Asya’daki uzak ofislerimizden birinde bazı endişelerimiz vardı; herkesin ofisten ayrılacağından, istifa edip başka bir yere gideceğinden korkuyorduk. Bu uzak ofise gitmek üzere seçildim. Nedenini sorduğumda, çoğunu yönetmiyor olsam da ofisteki insanların çoğuyla derin bir ilişkim olduğu söylendi. Bu, beceri setimin veya temel iş görevimin dışında olsa bile mesele ilişkilerdi. Bana göre her zaman bir kuruluş içinde ve müşterilerinizle güçlü ilişkiler kurmak, ayrıca şirket içinde de ilişkiler geliştirmekle ilgiliydi. Yüzeyin ötesine geçmek ve derinleşmekti; bir kişinin ve bireyin özüne, evet, daha da derine inmektir.
Bununla birlikte, web siteniz HTIinstitute.com‘da ilişki haritası adlı bir araç geliştirdiğinizi biliyorum. Bunun videosu olmadığını biliyorum; bu nedenle haritaya ve onu nerede bulabileceğinize ilişkin bir bağlantıyı kesinlikle paylaşacağız. Ancak ilişki haritasının ne olduğunu konuşmanızı isterim. Genel hatlarıyla nedir, nasıl kullanılır, neden kullanmalıyız? Buradan devam edelim.
Tanya:
Elbette. Harika bir soru. Başlangıçta her zaman sözünü ettiğimiz şeyin, birlikte kalplerimiz ve ayrı kalplerimiz şeklinde kullandığımız dil olduğunu düşünüyorum. Her ilişkide bazen birbirimize yaklaştığımızı ve daha uyumlu olduğumuzu, bazen de birbirimizden uzaklaştığımızı anlatıyoruz. Bir haritada, tıpkı bir ilişkide olduğu gibi, herhangi bir anda nerede olduğumuzu bilmek çok önemlidir. Daha mı yakınız? Daha mı uzağız? Birbirimize yaklaşırken uzaklaşıyor muyuz? Harita bunu belirlememize yardımcı olur.
Matt:
Bir haritayı düşünürseniz, insanlar hâlâ alışveriş merkezlerine gidiyorsa — biliyorum, Amazon’dan alışveriş yapıyorlar — alışveriş merkezine gittiğinizde önce “Neredeyim?” dersiniz. Bir alışveriş merkezindesiniz; dolayısıyla eşinizle, işte sizi destekleyen biriyle, ekibinizle, müşterilerinizle, tedarikçinizle veya komşunuzla bir ilişki içinde olduğunuzu bilirsiniz. Harita “Şu anda neredeyim?” demenize yardımcı olur. Alışveriş merkezinin girişinden içeri girersiniz ve “buradasınız” yazar. Haritamız, Tanya’nın belirttiği gibi, kalbimin şu anda Tanya’nın kalbiyle uyum içinde olup olmadığını veya gerçekten bir anlaşmazlık ya da görüş farklılığı yaşayıp yaşamadığımızı görmenizi sağlar. Farklı bakış açılarımız vardır ve kalplerimiz birbirinden uzaklaşıyor olabilir. Başlangıçta nerede olduğumuzu saptamamıza yardımcı olur. Sizi konumlandırır.
Tim:
Bu bir konumlandırma aracı. Küçük bir işletmenin kurucusuysam ve ekibimde birkaç kişi varsa, sürekli birbirimizle çatışıyor, birbirimize çarpıyor, anlaşamıyor veya koordinasyon sağlayamıyor olabiliriz. “Onlar hasta. Bu iş bizim ayak uydurabileceğimizden çok daha hızlı ilerliyor.” diyebiliriz. Bu haritayı “Neredeyiz ve nereye gitmemiz gerekiyor?” sorularını görselleştirmek için nasıl kullanabiliriz?
Tanya:
Bu harika bir soru. Diğer nokta da şu: Nerede olduğumuzu belirledikten sonra, tıpkı bir haritanın bize farklı alternatif rotalar sunmaya başlaması gibi, nereye gitmek istediğimize nasıl ulaşabileceğimizi anlayabiliriz. Haritanın içinde, kalplerimizi yeniden uyuma getirmek veya ortak bir noktaya ulaşmak için bakabileceğimiz farklı alanlar ve kullanabileceğimiz farklı araçlar var. Bunun farklı yönlerine bakıyoruz. Bunlardan biri sorumluluk; biri değerlerimizin ne olduğu ve ortak bir ilişki payı oluşturarak bunun etrafında nasıl ortaklık bulabileceğimiz; ayrıca daha önce sözünü ettiğimiz, öz düzenleme bölümü olan yapışkan araç da bunlardan biri.
Matt:
Üzgünüm Tim. Birbirimize çarpma konusundaki noktanıza dönersek, Tanya’nın söylediklerini desteklemek için, birbirimize çarptığımızı ortaya koyarsınız. HTI terminolojisinde bunun büyük olasılıkla kalplerin ayrı olması anlamına geldiğini saptayabilirsiniz. Yapışkan kavramına atıfta bulunursak haritada, farkındalık alanı ve “Birbirimize çarpıyoruz” şeklinde bir farkındalık görürsünüz. Artık birlikte durup bizim için nelerin mümkün olduğunu düşünebiliriz. Birbirimizin bakış açısını neden anladığımızı kavrayabilir ve birbirimize çarptığımız gerçeği hakkında gerçekten sağlıklı bir konuşma yapabiliriz. Modelimizde insanları haklı veya haksız ilan etmiyoruz. Bu, birlikte yeni bir hedefe doğru ilerlemek için konuşmaya davettir.
Tim:
Evet. Bunu sevdim; çünkü önceki “kim suçlanmalı” konuşmalarımızla gerçekten bağlantı kuruyor. Çatışmadaki varsayılan yöntemimiz, “Kimin kafası kesilecek? Bugün kime bağırabilirim?” oluyor. Bu da bizi Tanya, çatışma hakkındaki konuşmamıza götürüyor. Şu anda hayatımda yaşanan bir durumu ve çatışmadan tamamen kaçındığımı düşünüyordum. Önceki konuşmamıza döndüm ve kendimi gerçekten suçlu hissettim. “Tamam, bu çatışmadan neden kaçındığımı veya karşı tarafla iyi bir şekilde örtüşmeyeceğini bildiğim bir e-posta göndermeyi neden düşündüğümü anlamam gerekiyor” diye düşündüm. Belki bu kişiye bir ilişki haritası gönderip “Hey, [anlaşılamıyor 00:21:02], birlikte çalışabilir miyiz?” demeliyim.
Matt:
Tim, suçlu hissettiğini söylemen ilginç. Üzgünüm Tanya. Suçluluk duygusu, düşüncelerimizle tükettiğimiz boş bir kalori gibidir. “Kendimi suçlu hissediyorum.” Kesinlikle, bu kendini tanıtma gibi gelebilir; haritayı indirin ve “Bak, kendimi burada hissediyorum. Konuşalım.” deyin. Tanya, haritamızın köşelerinde bulunan dört temel taş hakkında çok iyi bir makale yazdı. Hepsine zamanımız olmayacağından birinden söz edeyim: meraklı olmak. Tim, suçluluk duygusu hakkında kendin meraklı olabilirsin. Ayrıca bunu o kişiye sunup ne olduğunu, nasıl olduğunu düşündüğümüzü ve onun için neler yaşandığını merak edebilirsin. Dört temel taşımız var ve suçlu hissettiğinizde zihniniz için o boş kaloriyi tüketirken bir yere gidip kaynak edinebilirsiniz. Son derece güçlü bulduğum kaynaklardan biri meraklı olmaktır.
Tanya:
Buna şunu eklemek isterim: Haritada bulunan temel unsurlardan biri olan sorumluluğa, yani tam sorumluluk almaya dönmek gerekir. Tam sorumluluk alıyorsak, bunun bir parçası da merak etmektir. Çatışmadan kaçınıyorsak bunda bizim rolümüz nedir? Nerede gelişebiliriz? Kendi davranışımızın sorumluluğunu nerede alabiliriz? Belki bir şekilde sorumluluk almadık, çatışmaya katkıda bulunduk ve etkimizin sorumluluğunu yönetmiyor veya üstlenmiyoruz.
Matt:
Tanya, söylediklerinin çok hoşuma giden bir yanı var. Sözünü kestiğimi biliyorum ama gerçekten hoşuma gitti: ortada suçlama yok. Tam sorumluluk alıyorsanız Tim… Tanya’nın sözünü kestim; suçlayıcı bir ifade “Tanya, sıra bende” olurdu. Tam sorumluluk ifadesi ise “Sözünü kestiğimi biliyorum ve…” şeklindedir. İlişkide tam sorumluluk almak, nasıl hissettiğim ve tepkim konusunda tam sorumluluk almam ve bundan sonra bunu nasıl yaratacağımı düşünmem anlamına gelir. Sana söylüyorum, bunu Tanya’yla çok kullanıyorum. Eminim o da bazı şeyler için beni suçlamak istiyor. Bir nefes alıp “Tamam. Bunu, beni suçlamadan nasıl hissettiğinin sorumluluğunu alacak şekilde nasıl ifade edebilirim?” diyor. Bu, ilişkimizde büyük bir fark yaratıyor.
Tim:
Evet. Öncelikle ikinizle podcast yaptığımda aldığım ücretsiz koçluk için teşekkür ederim. Bencilce söyleyebilirim ki bunu seviyorum. Yaşadığım şeyleri açığa çıkarıyor.
Matt:
Biz de çok şey öğreniyoruz [aynı anda konuşma 00:24:08], teşekkürler.
Tim:
Bunun yaygın olduğunu düşünüyorum. İş hayatında, ortaklıklarda ve kurucu ortak ilişkilerinde yaygın. Yeni yetenekleri işe alırken veya insanları ekibe katarken de yaygın. Bu konunun derinliklerine inerken konuşmadan kaçınıyoruz. Ancak bunu yaptığımızda, ilişkiyi ve haritadaki temel taşlardan biri olan merak etme becerisini mahvedersek, ilişkiyi gerçekten parçalara ayırırız. Yeni olasılıklara açık olmayız. Gerçeğin ne olduğunu anlayamayız; çünkü artık kendi gerçeğimizi yaratıyoruz.
Tanya:
Kesinlikle.
Tim:
Her hikâyenin her zaman üç tarafı olduğu sözü hoşuma gidiyor. Senin tarafın, benim tarafım ve sonra gerçek. İlişkilerde bunun içine girmeye başladığımızda durum çok zehirleyici oluyor. Zehirleyici hale gelebiliyor. Kendi kuruluşunuzda kullanmanızın dışında, bunu bir kuruluşla nasıl kullandığınıza dair bir örnek verebiliyorsanız merak ediyorum. İsim vermeyin ama sonuç ne oldu?
Matt:
Tanya, senin için uygunsa bir örnek paylaşabilirim.
Tanya:
Evet.
Matt:
Şu anda HTI içinde böyle bir durum yaşıyoruz; konu zaman dengesiyle ilgili. Yakında yayımlanacak bir kitabımız var ve Tanya’nın içerik oluşturma, düzenleme ve biçimlendirme konusunda bazı özel yetenekleri var; daha önce kitap yazdı. Şu anda terazinin dengesi bozulmuş gibi geliyor ve bu haritayı kullanarak gerçekten sağlıklı bir konuşma yapıyoruz. Gerilimli anlar oluyor; ancak bu araçlardaki yöntemleri kullanarak ilerliyoruz. Henüz çözülmedi ve eski bir çatışmadan kaçınan kişi olarak iş yükü ve adalet konusundaki mevcut gerilim sırasında kendimi çok sakin hissediyorum. Hiç şüphem yok ki ikimiz de gerçeğimizi ifade edeceğiz, bulunduğumuz yerin sorumluluğunu tamamen alacağız ve bir noktada bunun üstesinden geleceğiz.
Tim:
Vay canına.
Tanya:
Evet. Tam sorumluluk almak, suçlama konusuna dönersek, sorunu belirlemekle başlar. Sonra “Bunu düzeltmek için kişisel olarak ne yapabilirim? Buna neden olmuş olmam veya olmamam önemli değil; diğer kişilerle ortaklaşa çözümün parçası olmalarına nasıl yardımcı olabilirim?” diye sorarsınız. Bu, geçmişe dönük düşünmek yerine çözüm odaklı olmaktır.
Matt:
Kendi şirketimizin dışından bir şirket örneği verecek olursam, yaptığımız işlerin büyük bölümü ilişki temelli liderlik şirketi olmamızla ilgilidir. Liderlik akademilerimizde liderler geliştiriyoruz. Bizim bölgemizde olmayan, doğumuzda yer alan bir şirkette satış yöneticileri ve satış personeli arasında pek çok ilişki bulunuyor. Önceki görevlerinizde hedeflere ulaşma konusunda bunu anlayabilirsiniz Tim. Bir hedef kaçırıldığında, bu tür bir araç olmadan genellikle satış personeli hedefi kaçırdığı için suçlanabilir. Ardından satış personeli liderliği, hedeflerin çok yüksek olduğunu veya çevreyi ya da başka bir şeyi suçlar. Size şunu söyleyeyim: Suçlama boşa harcanan enerjidir. Zehirlidir ve hiçbir şeyi çözmez. Sizi ileri götürmez.
Birini suçlamayı başarsanız bile buna başlangıç çizgisi diyoruz. Artık bir şeyler yapmak için başlangıç çizgisindesiniz. Tüm kaynaklarımızı “Tamam, şimdi hatanın nerede olduğunu biliyoruz. İlerleyelim.” düşüncesine yönlendiririz. Tanya ve benim inandığımız şey şu: Birisi veya bir şey tam sorumluluk alabilecekken neden suç aramak için enerji harcayalım? Hedefimizi kaçırdık. Her zaman “hedefimizi kaçırdık” dilini kullanırız. Ben, satış yöneticisi, ve sen, satış personeli, beklentilerimizi karşılayamadık. Şimdi bu noktaya nasıl geldiğimizi ve nasıl ilerlemek istediğimizi anlayalım. Farklı olarak ne yapabiliriz? Sen ne yapabilirsin? Ben ne yapabilirim ve biz ne yapabiliriz?
Tanya:
Bu, sözünü etmediğimiz diğer temel taşa, mevcut duruma bağlılık konusuna dönüyor. Mevcut duruma bağlı olmak, “Bu sadece böyle. Yapabileceğim hiçbir şey yok.” demek değildir. Bu değil. Mevcut duruma bağlı olmak, şu anda içinde bulunduğumuz durumun bu olduğunu ve başlangıç noktamızın burası olduğunu kabul etmektir; olmasını istediğimiz şey değil. Satış hedefini tutturmuş olmayı, onun daha iyi bir satış personeli olmasını, hasta olmamalarını ve daha çok çalışmış ya da hafta sonu çalışmış olmalarını isteyebilirim. Bunlar başlangıç çizgisi değildir. Başlangıç çizgisi satış hedeflerini kaçırmış olmamızdır. Şimdi ne yapacağız?
Tim:
Bunu seviyorum. Düşünme biçimini seviyorum. Anlatımızı, düşünme şeklimizi ve ağzımızdan çıkan kelimeleri değiştirmek. Bu bizim için yeniyse ve sürekli “Tamam, kimi suçlayacağız? Bir şey için kimi suçlayacağım?” diye mücadele ediyorsak, ekibimle, çevremdeki insanlarla, hatta kurucu ortaklarımla çok yüzeysel ilişkilerim varsa ilk adım ne olmalı? Bunu nasıl başlatacağız? Oturup “Tamam, ilişkimiz üzerinde çalışmamız gerekiyor” demeye nasıl başlayacağız? İş hayatında konuştuğum çoğu insanın söylediği ve hiç hoşlanmadığım şey, umarım kimseyi gücendirmem, “Çok meşgulüz. Buna odaklanamayacak kadar meşgulüm.” sözüdür. Bu temel olmadan her zaman çok meşgul olacağız. Nasıl ve nereden başlayacağız?
Matt:
Evet. İlk adımı ben atayım. Başlamanın pek çok yolu var. Hatta başlamanın sonsuz yolu olduğunu söyleyebilirim. Ancak bu, burada bizi dinleyen çok sayıda kişiye mutlaka yardımcı olmaz. Başlamanın bir yolu gerçeği ifade etmektir. Bu kavram hakkında şunu söyleyebilirim: Eskiden “Vaktim yok” derdim; Tanya da gülecek çünkü zaman konusu benim etrafımda sık sık gündeme gelir. Bu gerçek değil Tim. “Vaktim yok” gerçeği yansıtmıyor.
Gerçek ifade şudur: Bana ayrılan zamanla bu göreve veya sorumluluk alanına öncelik vermedim. Gerçeği, kendi gerçeğinizi söylemekten bahsediyorum. “Zamana öncelik vermedim” daha doğru bir ifadedir ve bu, bir konuşmayı başlatmanın yollarından biridir. Artık “Vay canına, bu doğru. Matt bir şeye öncelik vermedi. Peki neye öncelik verdi?” diyebiliriz. Burada oluşturduğumuz araçları kullanarak inanılmaz bir keşif konuşması yapabiliriz. Tanya’nın söylediği gibi, başlangıç çizgisi artık gerçektir ve bunun nereye gideceğini görelim. Gerçekle başladığınızda daha iyi bir sonuca odaklanan çok fazla verimlilik ve enerji ortaya çıkar.
Tanya:
Evet. Açık ve samimi bir konuşma yapmanın önemli olduğu konusunda hemfikirim. Ayrıca iş hayatında insanların “İlişkiye odaklanacak vaktim yok” demesinin karşılığının, ilişkiye odaklanmamanın bedelinin ne olduğunu sormak olduğunu düşünüyorum. Bazen bunu basit bir örnek olarak düşünüyorum. İnsanlardan bir süpermarkette olduklarında, neredeyse herkesin bir kasada sırada beklediğini veya alışveriş arabasını ittiğini ve birinin arkadan gelerek onları öne doğru ittiğini düşünmelerini istiyorum. Doğal eğilimimiz direnmek ve gerilmektir. Ancak arkamızı dönüp bu kişinin eşimiz, çocuğumuz veya ilişki içinde olduğumuz bir arkadaşımız olduğunu görürsek, bizi yönlendirmesine çok daha fazla izin veririz.
İş hayatına gelince, bugün evden ayrılırken 15 yaşındaki oğlumla böyle bir konuşma yaptım. İş hayatına girmek istiyor ve “Elbette ticarete girip tüm teknik becerileri kazanabilirsin. Ancak asıl mesele insanları yönetmeyi öğrenmektir; çünkü en iyi proje yöneticisi, en iyi düzenleyici ve gerçekleri ve parçaları yönlendirmede en iyi kişi olabilirsin, ama insanları ihtiyaç duyduğun şeyi yapmak istemeye ikna edemezsen tamamen başarısız olursun” diyorduk. Önemli olan, ilişkilerinize en baştan yatırım yapmaktır; çünkü buna zaman ayırmazsanız ileride onları yönetmek veya neyin yanlış olduğunu düzeltmeye çalışmak için çok daha fazla zaman kaybedersiniz.
Tim:
Buraya gelmene bayıldım. Pek çok hikâye ve düşünceyi aklıma getirdi. Evet, ilişkiler önemlidir. Şu anda 2020 olması bunu değiştirmez. İlişkiler hâlâ önemlidir. On yıl önce, yirmi yıl önce, otuz yıl önce de önemliydi ve bilinmeyen bu geleceğe doğru ilerlerken de önemli olacak. İlişkilere ihtiyacımız var; ancak ilişkileri nasıl yönlendireceğimizi de bilmemiz gerekiyor. İkiniz de birkaç kez güvenden söz ettiniz ve her ilişkinin temeli güvendir. “Beni sırtımdan bıçaklamayacağına güveniyorum” anlamındaki güven değil yalnızca. Bu başka bir şeydir. Ancak arkamı kollayacağına, işler zorlaştığında birlikte duracağımıza güvenmek. Suçlayacak veya kimin hatalı olduğunu aramayacağız. Çatışmayı yapıcı şekilde yöneteceğiz. Bunların hepsi güvenle başlar.
Patrick Lencioni, ekibin beş işlev bozukluğunda bundan söz ediyor; güven olmadan ekip kuramazsınız. Bu temele sahip olmanız gerekir. Bunu bilinçli veya bilinçsiz şekilde geliştirmenizi seviyorum: “Tamam, artık güvenimiz var; aslında nasıl ilişkiler kuracağız?” Şirket kurucusuysanız, özel bir İK ekibiniz yoksa veya belki varsa ve dinliyorsanız, bu çok zaman almaz. İlişki kurmak ve ilişki geliştirmeye başlamak çok çaba gerektirebilir; ancak yaptığınızda işler akacak, daha doğal şekilde ilerleyecek ve bazen haftalar süren suçlama konuşmasının ötesine geçebileceksiniz. “Tamam, bir hata oldu. Buradan nasıl ilerleyeceğiz?” şeklinde konuşmalara dahil oldum.
Matt:
Bu, verimlilik konusuna dönüyor. İster yeni kurulmuş bir işletme olun ve bu işte tek başınıza çalışın, ister bir vizyonunuz ve gitmek istediğiniz bir yer olsun; ticaret yapabilmek ve para kazanabilmek için bir müşteriyle, yatırımcıyla veya biriyle ilişki kurmanız gerekir. Büyük ve çok uluslu bir şirket veya bir hükümet olsanız bile, hem içeride müşterilerle hem evde ailelerimizle hem de büyük olasılıkla işte çok zaman geçirirken bu iki temel yaşam alanı arasında gidip gelirken bir dizi ilişki söz konusudur. İyi ve kötü zamanlarda ilişkiler içinde olabilmek iş dünyası için son derece önemlidir. İnsanlara ilham verme biçimimiz budur. İlişki temelli liderlik hakkında çok konuşmamızın nedeni budur. Tim ve Tanya, ilerlerken güven erozyona uğrarsa herhangi bir kişiye herhangi bir yerde liderlik edebileceğinize inanmıyorum. İnsanlar sizi takip etmeyi bırakır. Sizinle birlikte hareket etmeyi bırakırlar. Bu kavram hakkındaki düşünceleriniz neler?
Tanya:
Tamamen katılıyorum. Hatta ilişkilerin şu anda her zamankinden daha önemli olduğunu söyleyebilirim. Teknoloji nedeniyle dünyada olup bitenlere baktığımızda hayatın çok işlemsel hale geldiğini, artık yüz yüze etkileşimin fazla olmadığını ve insanların birbirleriyle iletişim kurma becerisini kaybettiğini görüyoruz. Medya her yerde ve paylaşılan bilgilere karşı bile bir güvensizlik var. Güven ve ilişkiler giderek daha değerli bir meta haline geliyor; çünkü çok nadirler. İnsanlar ilişki kurma ve geliştirme becerisini kaybediyor. İnsanlar bunun üzerinde ne kadar çok çalışırsa ilişkileri o kadar güçlü olur.
Tim:
Evet. Bu, günümüz dünyasında güven ne anlama geliyor ve ilişkiler ne anlama geliyor sorusuyla ilgili. “İşimizde ve müşterilerimizle ilişkiler kurmaya odaklanıyoruz” demek güzel; ancak bir ilişkide bir, iki veya üç kez incindiyseniz bunu yeniden kazanmak daha zor olabilir. Bir iş kuruyor, marka oluşturuyor veya ekip kuruyorsanız neden doğru adımla başlamayasınız ve inandığınız şeyi savunmayasınız? İşletmede bir şeyler ters gidiyorsa veya biri yapmak istediğiniz şeyle uyuşmayan şeyler söylüyorsa, haritayı kullanırken bile doğru kelimeleri kullanırsınız: dur, düşün, seç ve uygula. Bu gerçekten “Bir dakika duralım, ne olduğunu düşünelim” kavramıdır; sonra bir seçeneğimiz olur ve o seçimi uygulamamız gerekir.
Bu görseli ve dili seviyorum. Ben süreç odaklı biriyim, süreci seviyorum; bu nedenle “Tamam, bir dakika durmam gerekiyor” fikri bana gerçekten hitap ediyor. Diyelim ki iş hayatında ilişkiler nedeniyle incinmiş biri var. Bu kişilere tavsiyeniz ne olur?
Matt:
Birkaç şey var. Öncelikle, bu incinmeye sizin nasıl katkıda bulunduğunuzu anlamak için her zaman şu ana dönebilirsiniz. Birisi bir ilişkide incindiyse, gözleri incinmeye neden olan kişiye odaklanmış olabilir. Bu bir destek kişisi, lider, yönetici veya buna vermek istediğiniz herhangi bir isim olabilir. Bir yönün gözlerinizi kendinize, kendi içinize ve ruhunuza çevirerek “Bu ilişkinin bu şekilde ilerlemesinde benim sorumluluğum neredeydi?” demek olduğunu söyleyebilirim. Daha önce incindiğimi ve bunun nerede benim hatam olduğunu biliyorum. Tim ve Tanya, bu, konuşmam gereken yerde konuşmadığım, cesaret edip gerçeği söylemediğim ve bunun kabul edilemez olduğunu belirtmediğim zamandı. Bana göre güven, diğer kişinin bana kötü davranmasıyla değil, ayağa kalkıp “Dur. Bu kabul edilemez” diyebileceğime güvenme cesaretini gösteremememle bozuldu.
Başkasını suçlamak için doğal bir eğilim vardır. Bir yönün içe dönmek olduğunu söyleyebilirim. Şirketlerdeki deneyimlerimde ve benim de buna katkıda bulunduğumu biliyorum, iş kaybetme veya sonuçlarından korkma nedeniyle gerçeğin söylenmemesi var. Keşke Tanya’yla yıllar önce tanışsaydım ve bunu yıllar önce oluşturabilseydik; kariyerimin ilk dönemlerinde çok daha başarılı olmama yardımcı olurdu. Gerçeğimi, mutlak gerçekmiş gibi sunmadan ifade edebilmek. Tim, söylemeye çalıştığım şey bakış açımı paylaşmaktı. Sonra oturup orada kalmak ve oradan yenilik yapmak. İster yeni kurulmuş bir işletme ister büyük bir şirket olun, gelişmek için sürekli yenilik yapmaya çalışıyoruz ve bu, gerçeği söylemekten gelmeli. Bunun çok fazla söz olduğunu biliyorum; benim yönüm şu olurdu: önce içe dönün, sorumluluk alın ve gerçeğinizi söyleyin.
Tanya:
Evet. Bu, o durumdan ne öğrenebilirim sorusuna dönüyor. Kendim hakkında ne öğrenebilirim? Neye tahammül edebileceğim ve edemeyeceğim hakkında ne öğrenebilirim? Nereye gitmeye istekli olduğum hakkında ne öğrenebilirim? Çünkü incindiğimizde genellikle bütün bunlar devreye girer. “Tango yapmak için iki kişi gerekir” sözüne tekrar dönüyoruz. Matt’le tamamen aynı fikirdeyim: Başkasını suçlamadan gerçeğimize bağlı kaldığımız samimi konuşmalar yapma konusunda ne kadar rahat olursak, birbirimizle çatışmacı olmadan taban tabana zıt bir gerçeği paylaşabiliriz. Bunda ne kadar iyi olursak ilişkilerimiz de o kadar iyi olur.
Matt:
Aynı fikirde olmak zorunda değiliz. Tanya, bunu seviyorum. Tim, aynı fikirde olmak zorunda değiliz. Tanya kırmızı düşünebilir, ben mavi düşünebilirim; son derece hararetli ve meraklı bir tartışma yapıp “Tamam. Sen kırmızıya inanıyorsun, ben… tamam” diyerek bitirebiliriz. Bu, bulunduğumuz yeri zenginleştiren inanılmaz bir konuşmaydı; devam edelim.
Tanya:
Evet. Bu sürekli oluyor. Bir keresinde eşim çalışmalarımızı dinliyordu; Zoom görüşmesindeydik ve kulaklığım takılıydı. Görüşmeden çıktığımda eşim “Görünen o ki siz hiç aynı fikirde değilsiniz” dedi. Ben de “Ne? Hayır, tamamen iyiyiz. Sadece konuyu tartışıyorduk” dedim.
Tim:
Bunu sevdim. Güven var ve bir ilişki kuruyorsunuz; çatışma artık çatışma olarak görülmüyor. “Bir anlaşmazlığımız var, bunun üzerinde çalışmak için artık bir iş akışımız var ve günün sonunda ‘Yarın konuşuruz’ diyeceğiz” şeklinde görülüyor.
Matt:
Tim, çok fazla uyum var. Çok fazla uyum var. Geleneksel olarak buna çatışma diyoruz. Ben artık buna yaratım diyorum. Daha iyi bir sonuç yaratıyoruz; çünkü Tanya bir duruş sergiliyor, ben bir duruş sergiliyorum ve sonra… bu kazan-kazan değil. Düşüncelerimizi birleştirmiyoruz. Daha iyi bir sonuç her zaman çatışmadan doğar. Bu gelişimdir.
Tim:
Evet. Nasıl geliştiğimizle ilgili; ancak ona nasıl yaklaştığımız da önemli. Bence yine önceki birkaç podcast bölümünde ikinizle yaptığımız konuşmalar, dinleyicilerimiz için önemli. Dinlemediyseniz bunları dinlemelisiniz; çünkü çatışmayı nasıl ele aldığım, eylemlerimin ve sözlerimin sorumluluğunu nasıl üstlendiğim ve bunun üzerinde durmak yerine düşünüp kişisel ve iş hayatımda nasıl ilerleyeceğimi bulmam konusunda beni gerçekten etkiledi. Bunu seviyorum. Bu konu hakkında muhtemelen birkaç saat daha konuşabiliriz ve ben bunu çok seviyorum; ancak sona yaklaşırken ilişkiler ve bu basit ama çok iyi ve etkili aracın sizi nasıl etkilediği hakkında son düşüncelerinizi duymak isterim. Bununla ilgili son düşünceleriniz var mı?
Matt:
Evet. Önce ben başlayayım. Hayatımın kalitesini sahip olduğum ilişkilerin kalitesine göre değerlendirebileceğimi söylerdim. Kendimle ilişkim, seninle Tim ilişkim, Tanya’yla ilişkim, eşimle ilişkim, ergen çocuklarımla ve geniş ailemle ilişkim… Bunların her birindeki kalite ve farklı düzeyler, bu ilişkileri nasıl yönettiğimden doğrudan etkileniyor. Son düşüncem şu: Eskiden çatışmadan kaçınırdım; bunun işleri yatıştıracağını ve her şeyin yoluna gireceğini düşünürdüm.
Ancak çatışmadan kaçındığım için birçok ilişkiyi mahvettim. Şimdi, bir şeyi nasıl çözeceğimi bilmesem bile “Bir sorunum var ve nereye gideceğimi bilmiyorum” diyorum. Sorunları çözmek için kaynakların ortaya çıkması inanılmaz. Son bir düşüncem daha var: Bir ilişki içinde sıkışıp kaldıysanız veya gelişen bir ilişkiniz varsa ve bunu daha da ileri taşımak istiyorsanız, bundan sonra ne olacağını bilmek zorunda değilsiniz; yalnızca şu anda nerede olduğunuzu ifade etmeniz yeterli. Beni konuk ettiğin için teşekkürler Tim. Seninle birlikte çalışmayı seviyorum.
Tim:
Teşekkür ederim.
Matt:
Tanya?
Tanya:
Evet. Buna şunu eklerdim: Söylediğin her şeye katılıyorum-
Matt:
Her zaman değil.
Tanya:
Bunun gerçekten önemli olduğunu düşünüyorum. Hayır, her zaman değil; ancak şu anda söylediğin her şeye katılıyorum. Her çatışmanın bir kazananı ve kaybedeni olması gerektiği düşüncesinden kurtulmak gerçekten önemli. Bundan kurtulabilir ve aldığımız kararların sorumluluğunu üstlenmeye de karar verebiliriz. Bu bizi mağduriyet konumundan çıkarır. İlişkilerimizle nereye gideceğimize karar verme gücünü bize verir. “Tamam, isteyerek bir çatışmaya gireceğim ve bunun bir sonucu olabilir” şeklinde bir noktaya bile gelebiliriz.
“Bundan dolayı incindim” diye düşünmek yerine bu bizi güçlendirir; çünkü “Aslında bunu ben seçtim ve bir sonuç doğuracak veya umduğum gibi bitmeyecek olsa bile bu konuşmayı yapmanın benim için daha önemli olduğuna karar verdim” diyebiliriz. Sonra “Bu konuşmayı yapmamalıydım; bakın, bu sadece sorunlara yol açtığının veya işleri daha da kötüleştirebileceğinin kanıtı” demek yerine, mağduriyetten güçlenmeye geçişin tüm ilişkilerimizi daha iyi hale getirme konusunda bizi güçlendirdiğini düşünüyorum.
Tim:
Evet. Çok teşekkür ederim. Son ifadelerinizde bile çok zengin içgörüler var. Zamanınızı, içgörülerinizi ve topluluğumuza sunduklarınızı gerçekten takdir ediyorum. Endişelenmeyin dinleyiciler, web sitesi HTIinstitute.com’a ve ilişki haritasına bağlantıyı web sitemizdeki program notlarında paylaşacağız.
Bununla birlikte, bugün zaman ayırdığınız ve ilişkiler hakkındaki bu konuşmaya çok fazla değer kattığınız için Tanya ve Matt’e çok teşekkürler. İkinizi de ve sunduğunuz içgörü ve bilgeliği takdir ediyorum. Podcast’te söylediğim ve tekrar söyleyeceğim bir şey var: “İlişkilerim üzerinde yapmam gereken çok iş var; bu nedenle bana sağladığınız koçluk için teşekkür ederim.” Dinleyicilerimize, bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Sizin için ve sizin sayenizde buradayız; düşüncelerinizi ve yorumlarınızı duymak isteriz, lütfen bize ulaşın. Ayrıca peoplemanagingpeople.com web sitemize göz atmayı ve kaydolmayı unutmayın. Size ulaşacak çok sayıda harika içeriğimiz var. Bununla birlikte bölümü tamamlayalım. Herkese iyi günler. Hoşça kalın.
