İnsanların Heyecan Duyacağı Hibrit Bir İş Yeri Nasıl Oluşturulur?

Transkripti okuyun:

Podcast yayınlarımızın transkripsiyonlarını bir yazılım programı kullanarak oluşturmaya çalışıyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığı için lütfen olası yazım hatalarını mazur görün.

Anna Tavis: Bana göre hibrit çalışma, ofiste iki gün, evde üç gün geçirmek ya da bunun tam tersini yapmak anlamına gelmiyor. Yani mesele, ev ile ofis arasında ayırdığınız günlerin sayısı değil. Hibrit çalışma gerçekten esneklik, erişilebilirlik ve kapsayıcılık demek. Hibrit çalışma, ofiste, evde ve üçüncü mekânlarda, yani ortak çalışma alanlarında bize sunulan değişkenlerle oynayabilmemiz anlamına geliyor.

Tim Reitsma: İnsanları Yönetenler Podcasti’ne hoş geldiniz. Daha iyi bir çalışma dünyası kurmanıza ve mutlu, sağlıklı ve üretken iş yerleri oluşturmanıza yardımcı olma misyonuyla çalışıyoruz. Ben sunucunuz Tim Reitsma!

Hibrit çalışma. Hibrit çalışmayı nasıl tanımlarsınız? Ofiste iki gün geçirip geri kalan zamanda istediğiniz yerden çalışmak mı? Öyleyse size şunu sorayım: Kuruluşunuz için esneklik, erişilebilirlik ve kapsayıcılığın ne anlama geldiğini tanımlamayı düşündünüz mü? Teknolojiyi nasıl benimseyip destekliyorsunuz?

Bugünkü konuğum, hibrit çalışma için yeni başvuru kaynağınızı yazdı: İş Başındaki İnsanlar: Hibrit İş Yerini Oluşturma Sanatı ve Uygulaması.

Dr. Anna Tavis, NYU’da İnsan Sermayesi Yönetimi Bölümü’nde profesör ve akademik direktördür. Ayrıca 2020 Thinkers50 Radar listesinde yer almıştır.

Stela Lupushor, dayanıklı, kapsayıcı ve erişilebilir iş yerleri oluşturmak için teknoloji, insan odaklı tasarım ve gelecek odaklı düşünme yoluyla iş gücü stratejilerini yenileme ve geliştirme konusunda müşterilere danışmanlık yapan Reframe.Work Inc.’in kurucusudur. Stela aynı zamanda NYU’da eğitmenlik yapmaktadır.

Hibrit çalışmanın ne olduğunu, ne anlama geldiğini ve insanların heyecan duyacağı bir hibrit iş yerinin nasıl oluşturulacağını öğrenmek istiyorsanız bizi dinlemeye devam edin.

Anna ve Stela, bugün bana katıldığınız için çok teşekkür ederim. Bir süre önce İş Başındaki İnsanlar adlı kitabınızı gönderdiğiniz için de teşekkürler. Kitabı okudum. Gerçekten harika bir eser. Mart 2022’de, bu ilkbaharda yayımlandığını biliyorum. Biraz gecikmiş olduk ve sanırım yakında başka bir kitabın daha çıkacağını bir yerde okudum.

Ancak İş Başındaki İnsanlar fikrini gerçekten derinlemesine ele almak istiyorum. Bugün katıldığınız için teşekkürler.

Stela Lupushor: Burada olmaktan büyük mutluluk duyuyorum.

Tim Reitsma: Evet. Konuya girmeden önce kendinizden biraz bahseder misiniz?

Stela, isterseniz önce siz başlayın.

Stela Lupushor: Ben Stela Lupushor. Matematik ve bilgisayar bilimi geçmişine sahibim.

Çoğunlukla teknoloji ve analitik kullanımıyla insan kaynakları alanında çeşitli danışmanlık ve kurum içi görevlerde bulundum. Teknoloji ve analitik yaklaşımını kullanarak herkes için daha iyi bir iş yeri deneyimi oluşturma konusunda büyük bir tutkum var. Şu anda NYU’da öğretim üyesi, daha doğrusu ek öğretim üyesiyim.

Dijital iş yeri tasarımı ve bitirme projesi üzerine ders veriyorum. Ayrıca çeşitli danışmanlık çalışmaları yürütüyorum. Girişimlere ve yatırım fonlarına da çalışma ortamı bağlamında teknolojiyi nasıl kullanabilecekleri ve daha iyi bir iş yeri deneyimi oluşturabilecekleri konusunda danışmanlık yapıyorum.

Tim Reitsma: Vay canına. Buna çok ilgi duydum çünkü sık sık şöyle bir şey duyuyorum: “Bir sorunumuz var, bir teknoloji alalım, o da tüm sorunları sihirli bir şekilde çözsün.”

Eminim bu konuda anlatacak çok hikâyeniz vardır. Tanıtım için teşekkürler. Anna, sizi de tanımak isteriz.

Anna Tavis: New York Üniversitesi’nde İnsan Sermayesi Yönetimi Programları bölüm başkanıyım. Hayattaki misyonum, yalnızca insan sermayesi alanında değil, genel olarak yönetim alanında da gelecek nesil liderleri eğitmek ve hazırlamak.

Uzun bir şirket kariyerim oldu. Wall Street’te ve teknoloji şirketlerinde yetenek yönetimi, yönetici gelişimi, öğrenme ve gelişim alanlarında üst düzey yetenek rollerinde çalıştım. Fortune 50 şirketlerinden birinde Öğrenme Direktörü olarak görev yaptım. Aynı zamanda oldukça küresel bir çalışma deneyimine sahibim.

Şirket kariyerimin yarısını Avrupa’da geçirdim. Londra’da yaşayıp teknoloji şirketlerinde çalıştım; ayrıca İskandinavya’da da görev yaptım. Daha sonra tüm bu deneyimi ABD’ye taşıdım. Şimdi, söylediğim gibi, temel amacım gelecek neslin yalnızca iyi becerilere sahip olmasını değil, aynı zamanda iş yerindeki insanların yöneticileri olarak da hazırlanmasını sağlamak.

Kitabın arkasındaki temel amaç da buydu: Teknolojiye ve bilişime büyük bir ilgi var, fakat bence önemli olan tüm bu araçların, donanımın ve yazılımın doğru yerde insanlığa hizmet etmesini sağlamak. Benim misyonum bu.

Tim Reitsma: İnsanlık ve teknolojinin kesişimini seviyorum. Teknoloji hiçbir yere gitmiyor. Bize bakın; ülkenin iki farklı ucunda oturuyoruz. Siz ABD’desiniz, ben Kanada’dayım. Aramızda büyük bir mesafe var ve teknolojiyi benimsemek zorundayız.

Kitabınızda, hatta kitabın başlığında bile sevdiğim şey şu: Hibrit İş Yerini Oluşturmak: Sanat ve Uygulama. Bunu okuduğumda “Ne? Hibrit bir iş yeri oluşturmanın bir sanatı ve uygulaması mı var?” diye düşündüm. İnsanları bir bilgisayarla eve göndermek, ara sıra ofise gelmelerini sağlamak ve buna hibrit çalışma demek sanıyordum.

Buna birazdan geleceğiz. Fakat programı dinleyen herkes, başlangıçta birkaç soru sormayı sevdiğimi bilir. Belki bunun nedeni sadece meraklı olmamdır; henüz tam olarak çözemedim. Ancak “Lider olmak ne anlama gelir?” diye sormak istiyorum. Bu bağlamda, iş yeri lideri olmak ne demektir?

“Lider” kelimesiyle ilgili ikinizin de düşüncelerini duymak isterim.

Stela Lupushor: Bana göre lider, diğer herkesin liderlik edebilmesi için alan yaratan kişidir. Bu; güçlendirmek, koçluk yapmak, destek olmak, gerekli kaynakları sağlamak ve yönettiği, koçluk yaptığı ve liderlik ettiği insanların arkasında durmakla ilgilidir.

Tim Reitsma: Bunu sevdim. Büyük bir rol. Kuruluş içindeki herkesin lider olabileceğini hayal edebiliyorum. Koçluk yapmak, güçlendirmek ve alan yaratmak gerçekten önemli.

Anna, eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Anna Tavis: Liderliğin çok yönlü olduğunu düşünüyorum. Geri çekilip dinlediğiniz, destek olduğunuz ve koçluk yaptığınız zamanlar vardır. Ancak gelişen tüm olaylarda şu anda gördüğümüz gibi, liderin öne çıkıp gerçekten liderlik etmesi ve insanların ön saflarında, hatta belki de onlardan ileride olması gereken durumlar da vardır. İnsanların çok önünde olabilirsiniz; ama bunu, herkesin sizi takip edeceği belirli bir biçimde yapmanız gerekir. Bence liderlik rolünün karmaşıklığı da burada yatıyor.

Çünkü özellikle sektörde, yukarıdan aşağıya ve baskıcı liderlik modelleriyle bombardımana tutulduk. Bu nedenle aşırı tepki verip liderin yaptığı tek şeyin koçluk olduğunu söyleme eğilimindeyiz. Oysa bunun çok daha karmaşık bir rol olduğunu düşünüyorum. Bu bir diyalogdur.

Duruma gerçekten uyum sağlamak, empati kurmak, ne zaman öne çıkıp herkesten ileride olacağınızı bilmek gerekir. Bazen bir atılım yaratmak için gereken şey budur. Ardından geri çekilip başkalarının yerinizi almasına izin vermelisiniz. Bu nedenle liderlik rolünün çok karmaşık olduğunu düşünüyorum. Hakkında milyonlarca kitap yazılmış olmasına rağmen hâlâ bunu tam olarak çözebilmiş değiliz.

Tim Reitsma: Çok yönlü olması gerçekten bende karşılık buluyor. Bazen bir lider koçluk yapması gerektiğinde koçluk şapkasını takıyor. Fakat bazen ekip sadece birinin karar almasına ve liderlik etmesine ihtiyaç duyuyor. Belki kararın doğru olup olmadığından emin olmadan, yine de kararlılıkla “Buraya gidiyoruz” diyebilen birine.

Bu, insanları gerçekten peşinizden getirir mi? Bunu beğendim. Şu anda LinkedIn’in her yerinde liderlerin koçluk yapması, sessiz kalması ve yalnızca dinlemesi gerektiği yazıyor. Buna katılıyorum. Fakat liderlerin öne çıkıp karar vermesi ve ekibe gerçekten rehberlik etmesi gereken başka bir taraf da var. Her iki cevabı da çok beğendim.

Bir sonraki sorum yayınımızla ilgili. Daha iyi bir çalışma dünyası kurmaya yardımcı olma temeli üzerine kurulmuş bir yayın kuruluşuyuz. “Daha iyi bir çalışma dünyası kurmak” ifadesini duyduğunuzda aklınıza ne geliyor? Belki bu, kitabınız hakkında yapacağımız konuşmaya iyi bir giriş olur.

Anna Tavis: İş yerinin giderek çok daha karmaşık hâle geldiğini düşünüyorum. Daha iyi bir iş yeri oluşturmanın anlamı farklı insanlar için farklı şeyler ifade ediyor. Bence şu anda bulunduğumuz nokta da bu: Bu karmaşıklığın nasıl göründüğünü ve nasıl yönetileceğini anlamaya çalışıyoruz. Teknoloji ve veriler, bu tabloyu daha iyi görmemize yardımcı oluyor.

Hibrit iş yeri hakkında yazmamızın nedeni de bu. Hibrit, farklı insanlar için birçok farklı anlama geliyor. Mesele sadece ofiste iki gün, evde üç gün geçirmek değil. Bir kişi sürekli ofiste olabilir, başka biri sürekli evde çalışabilir ve insanların çalışabileceği başka üçüncü mekânlar da olabilir.

Hibrit iş yerini, son derece kişiselleştirilmiş çalışma deneyiminin bir örneği olarak ele alabiliriz. Bence bireyselliğe ve kişisel deneyime odaklanıp bunlara hizmet edebilen iş yeri daha başarılı olacaktır. Son zamanlarda yaptığım birçok görüşmeden edindiğim bir içgörüyü daha paylaşmak istiyorum.

İş yerini yönetme bağlamında “misafirperverlik” kelimesinin giderek daha fazla kullanıldığını duyuyorum. Bu, tıpkı iyi bir turistik yerde olduğu gibi, daha özenle hazırlanmış bir deneyim anlamına geliyor. Belirli ihtiyaçlarınıza göre düzenlenmiş hizmet ve koşullar bekliyorsunuz. İş yerinde de bu tür bir ince ayarın gerçekleştiğini görüyoruz ve teknoloji oraya ulaşmamızı sağlıyor.

Stela Lupushor: Üç anahtar kelime kullanırdım. Birincisi esneklik. Herkesin farklı ihtiyaçları, beklentileri ve koşulları var; bunlar da “daha iyi”nin onlar için neye benzediğine dair farklı tanımlar oluşturabilir. İkincisi kapsayıcılık. Farklı ihtiyaçları daha fazla kabul etmek ve insanların çalışma dünyasına dâhil hissetmeleri için koşulları ve teknolojileri onların ihtiyaçlarına göre uyarlayabilmek. Son olarak erişilebilirlik. Bu, hem Engelli Amerikalılar Yasası’ndaki resmî tanım anlamında hem de teknoloji, fiziksel tasarım ve insanların fiziksel ya da bilişsel durumlarından bağımsız olarak katılım gösterebilmesi anlamında erişilebilirliktir.

Tim Reitsma: Üç kelimeyle özetlediniz: esnek, kapsayıcı ve erişilebilir.

Hibrit çalışmaya geçmeden önce, hibrit çalışmanın gerçekte ne anlama geldiğini tanımlamak için bir dakikamızı ayıralım. Anna, hibrit çalışma hakkındaki düşünceleriniz neler?

Anna Tavis: Önce ne olmadığından başlayalım. Bana göre hibrit çalışma, ofiste iki gün, evde üç gün geçirmek ya da bunun tersini yapmak değildir. Mesele, ev ile ofis arasında ayırdığınız günlerin sayısı değildir. Hibrit çalışma gerçekten Stela’nın söylediği gibi esneklik, erişilebilirlik ve kapsayıcılık demektir.

Ofiste, evde ve üçüncü mekânlarda, örneğin ortak çalışma alanlarında bize sunulan değişkenlerle oynayabiliriz. Kafeleri, köşedeki Starbucks’ı, kütüphaneleri ve kullanabileceğimiz diğer tüm yerleri de buna dâhil edelim. Hepsini bir araya getirip ortaya ne çıktığına bakalım.

Hibrit tanımına çoğu zaman dâhil edilmeyen bir başka unsur daha var: teknoloji. Ne tür hibrit teknolojiler kullanabiliriz? Örneğin artırılmış gerçekliklerin ve metaverse’lerin giderek daha fazla kullanılması. Bu biraz geleceğe dönük görünebilir, fakat şimdiden hayata geçiriliyor.

Sürekli şeffaflık, iletişim ve benzeri imkânlar sağlayan diğer iletişim teknolojileri de var. Dolayısıyla hibrit çalışma, insanların ve şirketlerin kendileri için bir araya getirdiği farklı bileşenlerden oluşan bir formüldür. Çünkü yalnızca bireyin ihtiyaçlarına cevap vermekle kalmamalı, aynı zamanda iş amacına da hizmet etmelidir.

İnsanlar işin aktörleri olarak hareket edebiliyor. Bir şirketin hibrit çalışma yaklaşımı kendileri için uygun değilse başka bir yere geçip başka bir iş yeri seçebilirler. Bu seçenek şu anda hepimiz için mevcut. Bu da insanların kendileri için uygun olan çalışma yerini seçerken değerlendirdiği ek bir unsur.

Tim Reitsma: Şu anda dünyada birçok iş ilanında “hibrit iş yerimiz var” yazıyor. Duyduğum şey şu: Bunun gerçekten ne anlama geldiğini kim tanımlıyor?

Stela, bu konudaki düşünceleriniz neler?

Stela Lupushor: Basitçe anlatmaya çalışırsam, işimizi yapabilmemiz için en uygun ortamı oluşturmak üzere dijital ve fiziksel gerçekliğin birleşmesidir.

Basit görünebilir; ancak verimli olabilmemiz için gereken entegrasyonu, güvenliği, erişim düzeyini ve özellikleri düşündüğünüzde bunun ne kadar kapsamlı olduğu anlaşılır. Evden, kafeden veya güneşlenmek için gittiğimiz uzak bir adadan çalışmayı seçebiliriz.

Anna Tavis: Buraya bir şey eklemek isterim. Hibrit düzeni mümkün kılan ve destekleyen teknoloji çözümü çoğu zaman hiç konuşulmuyor. Örneğin şu anda izleme teknolojileriyle ilgili gördüğümüz gelişmeleri ele alalım. Siz uzaktan çalışırken şirket sizi izleyecek mi?

Eğer işiniz sürekli gözetleniyorsa bu gerçekten ne kadar uzaktan çalışmadır? Bu konuda büyük bir tartışma yürütüldüğünü biliyoruz. İnsanlar uzaktan çalışmadan söz ederken yalnızca işe gidip gelme süresini düşünmemeli. Ne tür teknoloji desteği alacaklarını ve bunun yanı sıra tüm insan kaynakları sonuçlarını da sormalılar.

Stela Lupushor: Bu alan uzun süre boyunca yeterince yatırım yapılmamış bir alan. İş yeri bağlamındaki teknolojiyi genellikle maliyetleri azaltmak ve kurumsal altyapının dayanıklılığını artırmak için düşünüyoruz. Çalışan deneyimi açısından, birbirleriyle konuşmayan, kullanıcı deneyimi zayıf veya erişilebilir olmayan araçlarla etkileşime girmenin nasıl bir şey olduğu nadiren dikkate alınıyor.

Bütün bunlar üretkenliğimizi ve birilerinin deneyimimizi, yaptığımız işi ve bunu nasıl yaptığımızı önemsediğini hissetme kapasitemizi etkiliyor. Tüketici deneyiminde yaşanan dönüşüm ve kuruluşların deneyimi kusursuzlaştırmak, sürtüşmeyi azaltmak ve daha keyifli hâle getirmek için yaptığı yatırımların aynısı artık çalışma dünyasına da taşınmalı.

Çalışanlar olarak iyi bir deneyimin neye benzediğini bilmiyorsak bunu başkalarına sunmamız nasıl beklenebilir?

Tim Reitsma: Bunun çok önemli bir nokta olduğunu düşünüyorum: İç kullanıcı deneyimini oluşturmak. Kariyerimin bir bölümünü müşteri deneyimi alanında, yani dışarıya bakarak geçirdim. Daha sonra bunu tersine çevirip içeriye bakma fırsatım oldu. Büyük bir kuruluşta kurum içi danışmandım ve işe alım deneyimi gibi süreçleri inceliyordum.

İnsanları ofiste işe başlatıyorduk, fakat Kanada’nın ve Kuzey Amerika’nın diğer bölgelerindeki çalışanları da işe dâhil ediyorduk. Araçlarımızın ve teknoloji yığınımızın birbirinden ne kadar kopuk olduğunu görüyorduk. Hiçbir şey birbiriyle konuşmuyordu. Birinin sorunu olduğunda destek talebi açması ve bilgisayarının düzeltilmesi için üç gün beklemesi gerekiyordu.

Hibrit deneyimleri oluşturmanın sanatı ve uygulaması üzerinde düşünürken içeriye bakmak için zaman ayırmak gerçekten çok önemli.

Anna Tavis: Yakın zamanda New York’ta Accenture’ın inovasyon merkezinde düzenlenen WORKTECH22 konferansındaydım. Pandemi sonrasında tamamen yeniden tasarlanan ofislerini gezdim. Duyduğum ve gerçekten sevdiğim ifade “mıknatıs gibi çeken iş yerleri”ydi.

Ofisin tasarımı sayesinde doluluk oranları oldukça yüksek. Ofiste çalışmaya ilişkin oldukça esnek politikaları olmasına rağmen yüzde 60-70 doluluk oranına sahipler. Bunun, oluşturdukları ofisin kalitesiyle ilgili olduğunu düşünüyorum.

Ergonomik tasarımı, erişilebilirliği, sıcaklık sensörlerini ve hava kalitesini düşünün. Her şey sensörlerle donatılmış. Sıcaklığı, doluluğu ve hava kalitesini ölçüyorlar. Son derece akıllı bir ortam oluşturmuşlar. Hudson Yards’ta 64. katta yer aldığı için New York’un çatılarının üzerinde muhteşem manzaralara da sahip.

İnsanların kendi özel ihtiyaçlarını gerçekten uyarlayabildiği, akıllıca tasarlanmış böyle bir iş yeri oluşturursanız, insanlar evde kalabilse bile çalışmalarını sürdürebilecekleri güçlü bir alternatife sahip olurlar. Şehirler konusu da burada devreye giriyor. Akıllı şehirlerden söz ediyoruz; insanların daha kısa sürede işe ulaşabilmesi, araç kullanmak zorunda kalmaması ve toplu taşımayı kullanabilmesi de bunun bir parçası.

Bu nedenle o ofis benim için öne çıktı. Oradaki insanların bunu nasıl düşündüklerini ve sürekli “misafirperverlik” kavramını kullandıklarını duymak oldukça etkileyiciydi. Ayrıca artırılmış gerçeklik ve metaverse alanları da var. Ofiste bulunan insanlar, dünyanın ve diğer ofislerin farklı yerlerindeki kişilerle bu alanlarda canlı görüşmeler yapabiliyor.

Bu ortamları her yerde sağlayabildiğimizde başarılı hibrit çalışmanın neye benzediğini göreceğimizi düşünüyorum.

Tim Reitsma: Bu, benim için adeta altın standart gibi. New York’a taşınmak istediğimden değil ama ofisi görmek için internetten arama yapmak istiyorum.

Anna Tavis: Adresi 1 Manhattan West. Teknolojiden söz ettim ama insanlar olağanüstü derecede arkadaş canlısı. Herkes gülümsüyor. Stela’nın söylediği gibi çok kapsayıcı ve davetkâr bir yer.

Biri size gülümsediğinde hoşunuza gitmez mi? Bazen Starbucks’ta bunu göremiyoruz.

Tim Reitsma: Kesinlikle.

Stela Lupushor: Taşınmak istemiyorsanız sizin için bir çözümüm olabilir. Teknolojinin fiziksel gerçekliği nasıl genişletebileceğine dair başka bir örnek var. Bazı insanlar böyle güzel bir ofise gelemez veya böyle bir ofisin yakınında yaşamaz.

Yakın zamanda Shared Studios adlı bir şirketi öğrendik. Bu şirket, nispeten ucuz kameralar, mikrofonlar ve cihazlardan oluşan bir sistem sunuyor. Sürükleyici gerçeklik odasına veya çok karmaşık bir teknolojiye ihtiyacınız yok. Bir alanı, aynı kuruluma sahip başka insanların sizinle aynı odadaymış gibi hissetmesini sağlayacak şekilde düzenlemeye yarayan temel araçlar kullanılıyor.

Bir ekran ve boyut ayarlamaları var. Böylece kendinizi küçük bir aynaya bakıyormuş gibi hissetmiyorsunuz. Ekran arada olsa ve insanlar kilometrelerce uzakta bulunsa bile birlikte zaman geçirmelerini sağlıyor. Bu da yakınlık hissi yaratıyor.

Bir odada biriyle birlikte olduğunuzda hissettiğiniz duygunun yüzde 100 aynısı değil; ancak işe gidip gelmek, seyahat etmek veya taşınmak zorunda kalmadan bir varlık hissi yaratacak kadar yakın.

Anna Tavis: Stela, Shared Studios’a oldukça aşinayım. Accenture’ın ofisinde de benzer paneller var. Bu sanal bağlantı imkânını her yerde sunuyorlar. Metaverse alanları var; ayrıca San Francisco gibi yerlerden insanları üç boyutlu ve erişilebilir bir ortamda bir araya getiren paneller kullanıyorlar.

Bu teknolojilerin hepsi şu anda deneniyor. Ancak Stela’nın söylediği gibi, giderek daha fazla ticari olarak erişilebilir hâle geliyor. Öncülerin yolu açması ve bu teknolojileri kısa süre içinde hepimizin kullanabileceği şekilde yaygınlaştırması gerekiyor.

Tim Reitsma: Bu örnekte aklıma gelen kelime esneklik. Çalışmak istedikleri her yerde çalışabilen birçok arkadaşım var. Haftada iki gün kelimenin tam anlamıyla ofiste bulunmaya zorlanan ve üç gün evden çalışan arkadaşlarım da var.

Evde çalışmayı tercih ediyorlar çünkü daha fazla iş yapabiliyorlar ve her yönde 45 dakika ila bir buçuk saat arasında süren yolculuktan kurtuluyorlar. Esneklik fikrinin yanı sıra insanların bulunmaktan heyecan duyacağı bir ofis ortamı oluşturmak da önemli. Kuruluşlar insanların ofise dönmesini isterken bunu gerçekten yeniden düşünmek zorunda mı?

Stela Lupushor: Kuruluşların insanlardan haftada bir gün ofise gelmelerini ve o günün çoğunlukla çalışma yerine sosyal buluşmalar için kullanılmasını istediğine dair giderek daha fazla örnek duyuyorum. Çünkü bir buçuk saat yolculuk yaptıktan sonra diğerleri ofiste olmadığı için yine bir görüntülü görüşmenin karşısında oturabiliyorsunuz.

Bunun yerine insanları haftalarında bir mola vermeleri için ofise çağırıyorlar. Ardından mutlu saatler veya ekip oluşturma etkinlikleri düzenleniyor. İnsanların güven inşa etmesine, ilişkiler kurmasına ve birbirlerini daha kişisel düzeyde tanımasına imkân veriliyor. Böylece uzaktan veya o adadan çalıştıklarında aralarında zaten kurulmuş bir ilişki ve iletişim zemini bulunuyor.

Anna Tavis: Birçok konuşmada insanların evde daha iyi çalışabilecek koşullara sahip olduğu varsayılıyor. İnsanların güzel evleri, çalışmaya uygun alanları olduğu düşünülüyor.

New York’ta yaşadığım için evinde bu koşullara sahip olmayan, özellikle de daha genç birçok insan tanıyorum. Kapsayıcılıktan söz ediyorsak bu ayrımı dikkate almalıyız. İnsanların cuma günleri ofise gittiğini anlatan bir Wall Street Journal makalesi vardı; çünkü o gün ofiste kimse olmuyordu. Bu da onların çalışabilmesini sağlıyordu.

Bu nedenle ofise karşı bir tutum almamak gerekiyor. Hibrit çalışmayı, ofise hiç gitmeme seçeneği olarak düşünmüyorum. İnsanlar için birden fazla seçenek oluşturmayı düşünüyorum. Böylece kişiliklerine ve onlar için önemli olan şeylere göre öncelik belirleyebilirler.

Bazı insanlar bu nedenle kafelerde çalışıyor. Etraflarında hareket olduğunda daha iyi odaklanabiliyorlar. Ben de bazen çevremde trafik olduğunda, kulaklıklarımı takıp daha iyi çalışabiliyorum. Evdeyken biraz daha fazla hareket ve etkileşim ihtiyacı duyuyorum.

Bu kişiden kişiye değişir. Tartışmanın büyük ölçüde ofis karşıtı hâle gelmesine dikkat etmeliyiz. Benim savunduğum şey, ofislerin ve evlerin koşullar açısından birbirine denk olmasıdır. İnsanlar ofise gelip “Banliyödeki üç katlı evimde oturmayı özledim” diyorsa, bu onları daha iyi çalışma koşulları için ofise gelmek isteyen insanlardan farklı bir sosyoekonomik sınıfa yerleştirebilir.

Tim Reitsma: Bunun adil bir nokta olduğunu düşünüyorum. Podcast kaydı yaptığımda ev ofisimde oturuyorum. Ofise gitmeyi seviyorum. Açıkçası yolculuğu da seviyorum. Yaklaşık 40 dakika sürüyor; işe giderken haberleri takip ediyor, eve dönerken zihnimi boşaltıyorum. Ofisin hareketliliğini seviyorum.

Ortam çok gürültülü olduğunda dizüstü bilgisayarımı alıp bir kafeye gidiyorum ve oradan ilham alıyorum. Herkese uyan tek bir çözüm yok. Bu konuşmadan anladığım kadarıyla kuruluşların gerçekten oturup “Nasıl elimizden gelenin en iyisini yapabiliriz? Nasıl en üretken hâlimize ulaşabiliriz? Hedeflerimize nasıl ulaşabiliriz? Bize ne yardımcı olur?” diye düşünmesi gerekiyor.

Anna Tavis: Eğitim, kamu sektöründe en fazla zarar gören alanlardan biri. Eğitim alanında çalışıyorum. Evden çalışmaktan en çok zarar görenler öğrenciler oldu. Lise ve ilkokul öğrencileri, eğitim sürecindeki öğrenciler; bütün bir nesil bundan ciddi biçimde etkilendi.

Bu nedenle ruh sağlığı sorunları, sosyal yabancılaşma ve benzeri durumlar görüyoruz. Üniversitede bölüm başkanı olarak şu sorunla karşı karşıyayım: Öğrencilerimizin çoğu yüz yüze olmak istiyor. Öğretim üyeleri ise gelmek istemiyor. Evden çalışmaya, kitaplarını yazmaya veya başka işlerini yapmaya alıştılar. Yolculukla uğraşmak istemiyorlar. Öğrenciler ise onları görmek istiyor.

Kuruluşlar hibrit çalışma hakkında konuşurken farklı gruplar olabileceğini ve hepsini aynı anda, temel müşterileri olan öğrencilerin aleyhine olmayacak şekilde nasıl destekleyeceklerini düşünmeli.

Tim Reitsma: Bu, Stela’nın daha önce söylediği iç kullanıcı deneyimine dönüyor. Her kuruluşun hibrit çalışma seçeneğine sahip olmadığını da belirtmeliyiz. Marketlerde, üretim hatlarında veya mağazalarda bulunması gereken insanlar var.

Bir kişi üretim katında ya da montaj hattında çalışırken tüm yöneticileri uzaktan çalışıyorsa, “Ben neden ofise gelmek zorundayım?” diye düşünebilir. Bu kapsayıcı bir iş gücü oluşturmaz. İç tasarıma ve kullanıcı deneyimine bakmak gerekir.

Stela Lupushor: İşin kendisini yaratıcı biçimde yeniden düşünmenin yolları da var. Kitabımızın temel taşlarından biri bu. Yalnızca iş gücünü ve iş yerini değil, işin kendisini, nasıl yapılandırıldığını ve nasıl tasarlandığını da düşünmeliyiz.

Bazı işlerin sanal olarak yapılamayacağını varsayıyoruz. Örneğin onarım işi yapan bir teknisyenin sahaya gitmesi gerekir. Ancak uzaktan yönlendirme sağlayan araçlar ve teknolojiler var. Arızalı ekipmanın bulunduğu yerdeki kişi ekipmanı gösterebilir ve onarım teknisyeni ona ne yapacağını, nasıl düzelteceğini adım adım anlatabilir.

Satış sonrası destek alanında da uzaktan yönetim ve destek uygulamaları giderek artıyor. Bazı şeylerin yüz yüze yapılması gerekecek. Ancak teknoloji, işlerin nasıl yapıldığını yeniden düşünmemize; yetenek eksikliklerini, pahalı seyahat ihtiyacını ve belirli hizmetlerin yerelleştirilmesi sorununu azaltmamıza yardımcı olabilir.

Tim Reitsma: Katılıyorum. Bu, yine başlangıçtaki noktaya, teknolojiyi ve çalışma ortamlarımızın dijitalleşmesini benimsemeye dönüyor.

Konuşmayı bitirirken, hibrit çalışmanın yalnızca birkaç gün ofiste ve birkaç gün başka bir yerde çalışmak olduğunu düşünenler için nereden başlamalıyız? Bir lider veya insan kaynakları ekibi bunu dinleyip “İnsanlarımızı kaybediyor olabiliriz, çalışanlarımız iş ortamından memnun olmayabilir. İnsanların bulunmaktan heyecan duyacağı bir yeri nasıl tasarlarız?” diye soruyorsa ne yapmalı?

Stela Lupushor: Pandeminin birçok modeli yeniden düşünmemiz ve bazı mitleri yıkmamız için bir fırsat yarattığını söyleyerek başlardım. Üretkenliğin mutlaka ofiste bulunmak anlamına gelmediğini gördük. Her yerden üretken olabiliriz. İnsanlarla sosyal etkileşime ihtiyacımız var. Denge kurmalı ve esneklik sağlamalıyız.

Bu bir spektrumdur. Ya evden ya da ofisten çalışmak gibi ikili bir seçim değildir. İş gücü tasarımı, iş yeri tasarımı, işin tanımı ve insanların yaşam koşullarına bağlı olarak beklediği değerler boyunca uzanan bir spektrumdur.

Şu anda uzayda oteller oluşturmaktan söz ediyoruz. Bu, işe gitmenin ne anlama geldiğine ilişkin düşünce biçimimizi genişletmek demek. İnsanlar olarak çalışma biçimimizi yeniden düşünmek ve teknolojiyi daha iyi, daha kapsayıcı ve daha erişilebilir hâle getirmek için kullanmak üzere bir fırsata sahibiz.

Çoğu zaman sadece “Çalışan olarak sizin için en önemli şey nedir ve biz bir kuruluş olarak sizi nasıl destekleyebiliriz?” diye sormak gerekiyor.

Tim Reitsma: Çok basit görünüyor: İnsanlarınıza sorun. Ardından liderlik veya yönetim ekibi olarak oturup “İnsanların gelmekten heyecan duyacağı ve gelemediklerinde de kendilerini dâhil hissedecekleri bir ortamı nasıl tasarlayabiliriz?” diye düşünün.

Anna, kapanış düşünceniz nedir?

Anna Tavis: İnsanlara sormanın tek başına yeterli olduğunu düşünmüyorum; çünkü birçok insan bilmediği şeyin farkında değildir. Bu önemli bir ilk adım, fakat çok daha düşünceli bir süreç gerekiyor.

İlk olarak, insanların yalnızca olumsuzluklara göre karar vermemesi gerektiğini düşünüyorum. İlk adım olarak istemediğiniz şeylerin bir listesini yapın. Ne istemediğinizi netleştirin. Ancak ne istediğiniz konusunda deney ve deneme-yanılma alanına açık olun. Bir şeyleri deneyin.

Koşulların ve işin ihtiyaçlarının değişmesi nedeniyle yön değiştireceğinizi söylemekte yanlış bir şey yok. Bir kişi aile kurmuş olabilir ve artık farklı ihtiyaçlara sahip olabilir. Sürdürülebilirlik için tasarım yapmalı ve buna uyum sağlamalıyız. Esnek olmalı ve insanların fikirlerini değiştirmesine izin vermeliyiz.

Kuruluşlar da “Bu hafta herkesin ofiste olmasına ihtiyacımız var, çünkü önemli bir gündemimiz var” diyebilme özgürlüğüne sahip olmalı. Çözüm seçenekleri konusunda açık, esnek ve çevik olun. Hiçbir şeyin değişmez olmadığını kabul edin. Koşullar değişebilir. Esnekliği ve uyarlanabilirliği sisteme dâhil edin.

Tim Reitsma: Bunu sevdim. Ne istemediğinizi netleştirin. İnsanlarınıza sorun. İnsanlar bilmedikleri şeyleri her zaman bilemeyebilir. Esnek olun, deneyin. Yeni bir şey deneyeceğinizi ve bunun işe yaramayabileceğini ekiplerinizle paylaşın. Bu yolculuktan keyif alın.

Benim açımdan önemli olan, ekibimin nerede çalıştığı değil. Ofise gelebilirler veya bir sahilde çalışabilirler. Ne yaptığımızı, nereye gittiğimizi ve oraya nasıl ulaşacağımızı bildiğimiz sürece insanlar üretken olabilir.

Hibrit çalışmayla ilgilenen herkesi hibrit çalışmanın kalıcı olduğunu öğrenmeye davet ediyorum. Uzaktan çalışmayı ve ofiste çalışmayı görüyoruz. Hibrit bir ofis kuruyor olsanız da olmasanız da bu kitabı edinin.

İş Başındaki İnsanlar: Hibrit İş Yerini Oluşturma Sanatı ve Uygulaması. Bu, yalnızca Slack ve Google’ı kurup işe koyulmakla ilgili değil. Konu bundan çok daha fazlası.

Anna ve Stela, bugün programa katıldığınız için ikinize de teşekkür ederim.

Stela Lupushor: Bu fırsat için teşekkürler.

Anna Tavis: Teşekkür ederim.

Tim Reitsma: Teşekkürler. Dinleyenler için her zaman olduğu gibi sorularınız veya yorumlarınız varsa bana tim@peoplemanagingpeople.com adresinden e-posta gönderebilirsiniz. Ayrıca podcasti beğenip abone olmayı unutmayın. Sorularınız varsa bana bir not gönderin veya LinkedIn’de bağlantı kurun.

Anna ve Stela, insanlar size nasıl ulaşabilir veya sizinle nasıl bağlantı kurabilir? Hibrit çalışma hakkında soruları olanlar için en iyi yol nedir?

Stela Lupushor: En kolay yol LinkedIn. Stela Lupushor. Stela, tek L ile yazılıyor.

Anna Tavis: LinkedIn’de Anna Tavis. Teşekkürler.

Tim Reitsma: Harika. Bu bağlantıları program notlarına ekleyeceğiz. Anna ve Stela, iyi günler dilerim. Dinleyen herkese de iyi günler diliyorum.