David Rice: Kariyerlerimizin çoğunda tavsiye hep aynıydı: uzmanlaşın. Değerli bir konuda derinleşin. Başkasının sahip olmadığı bir uzmanlık geliştirin. Bugünkü konuğumuz, bu tavsiyenin güncellenmesi gerektiğini düşünüyor; uzmanlık önemini yitirdiği için değil, yapay zekâ herhangi bir alanda derinlemesine uzmanlaşmış daha az sayıda insana ihtiyaç duyacağımız anlamına geldiği için. Bilgi artık daha erişilebilir.
Değer önerisi değişiyor. Bugünkü programda Nextdoor İnsan ve Kültür Başkanı Tony Castellanos ile yapay zekâ kodlanabilir işleri devraldıkça hangi becerilerin daha değerli hâle geldiği hakkında konuşuyorum. Onun yanıtı ne mi? Zevk. İyi olanın nasıl göründüğünü bilmek, onu nasıl üreteceğini bilmekten daha önemli hâle geliyor ve zevk bir sınıfta öğretilemez.
Zevk; tekrarlarla, denemelerle, ağır darbelerle, yeterince başarı ve başarısızlık biriktirerek gelişir; böylece aradaki farkı içgüdüsel olarak fark etmeye başlarsınız. Organizasyon şemasıyla ilgili konuşma da oldukça ilginç bir noktaya geliyor. Tony, genelci çalışanların değerinin yeniden anlaşılmak üzere olduğunu düşünüyor. Bugün genelciler, operasyonel katman olarak görülüyor; daha kıdemsiz ve pek de kullanışlı olmayan kişiler gibi değerlendiriliyorlar.
Bu durum tersine dönüyor. Uzmanların sayısı azalıyor. Uzmanlıkları farklı alanlar arasında birleştirebilen, birden fazla bilgi merkezinden yararlanıldığında bir şirketin neler yapabileceğini anlayabilen insanlar merkeze taşınıyor. Maliyet merkezi kavramına gelince, Tony bu etiketin bir sorunu kimin üstlenebileceğini belirlemeyi bırakacağını düşünüyor.
Organizasyon şeması, bilginin nerede bulunduğunu gösteren bir haritadan, belirli bir sorun etrafında ekiplerin kurulduğu ve dağıldığı daha akışkan bir yapıya dönüşüyor. Bu nedenle bugün; derin uzmanlığın, daha geniş iş sorunlarıyla ilişkilendirilemediği sürece yapay zekâya maruz kalma riskinizi neden artırdığını, zevkin nasıl geliştiğini ve neden temel bir liderlik yetkinliği hâline geldiğini, yapay zekâ çağındaki organizasyonlarda uzmanlarla genelcilerin rollerinin nasıl tersine döndüğünü ve maliyet merkezi modelinin bundan beş yıl sonra neden tuhaf biçimde modası geçmiş görünebileceğini ele alıyoruz.
Ben David Rice. Burası People Managing People ve kariyerinizi tek bir alandaki derinlik üzerine kuruyorsanız bu konuşma üzerinde düşünmeye değer. Hadi başlayalım.
Sorunsuz performans değerlendirme süreçleri ve kurumsal düzeyde güvenlik için Microsoft ekosistemindeki en yüksek puanlı performans yönetimi platformu Teamflect’i ücretsiz deneyin. Dünya çapındaki kuruluşların hedeflerini uyumlu hâle getirmesine, performans değerlendirmeleri yürütmesine ve yetenekleri geniş ölçekte geliştirmesine yardımcı olan Teamflect’e güvenen kuruluşlara siz de katılın.
Tony, programa hoş geldin. Seni ağırlamak güzel.
Tony Castellanos: Çok teşekkürler. Burada olmak büyük bir zevk.
David Rice: Bugünkü konuşmamıza, kariyerlerimizin çoğunda tavsiyenin hep uzmanlaşmak olduğu gerçeğiyle başlamak istiyorum.
Yüksek değer taşıyan bir konuda uzmanlaşmak, başkalarının sahip olmadığı derin bir uzmanlık geliştirmek istiyorsunuz, değil mi? Ancak siz, aşırı uzmanlaşmanın, bu uzmanlık belgelenip kodlanabiliyorsa yapay zekâya maruz kalma riskini artırabileceği yönünde sezgiye aykırı bir fikir ortaya koyuyorsunuz.
Başlangıç sorum şu: Bir konuda olağanüstü olmak, bu uzmanlığı çok daha geniş bir iş sorunuyla ilişkilendiremediğiniz sürece gerçekten bir risk hâline geldiğimiz bir noktaya mı ulaşıyoruz?
Tony Castellanos: Önemli bir soru ve evet, hepimiz tek bir konuda derinleşmeniz, o konuda en iyi olmanız ve bu platform üzerinde yükselmeniz gerektiği düşüncesiyle yetiştirildik.
Bence belki de başlık bunu biraz abartıyor; çünkü uzmanlık ortadan kalkmıyor. Uzmanlık hâlâ gerçekten önemli. İşlerin nasıl yapılacağını bilmemiz gerekiyor. Yapay zekâ dünyasında değişen şeyin, belirli bir alanda derinlemesine çalışan insanlara daha az ihtiyaç duymamız olduğunu düşünüyorum. Bunun nedeni, onların bilgilerinin, uzmanlıklarının ve çevrelerindeki daha geniş bilgi tabanının insanlar için çok daha erişilebilir hâle gelmesi.
Örneğin daha değerli hâle gelen becerileri düşündüğümde, neler olduğunu anlayan o kişiye hâlâ ihtiyaç duyuyorsunuz; çünkü yapay zekânın ne sunduğunu, bunu nasıl hesapladığını ve bir konu hakkında nasıl düşündüğünü denetleyebilmemiz gerekiyor.
Ancak bu uzmanlığı işletmenizin ilerleyişine nasıl dahil edebildiğinizin de büyük değer taşıdığını düşünüyorum. Geçmişe dönersek, hesaplamanın temel iş olduğu rollerde çalışan çok sayıda insanı barındıran şirketler vardı. Finans alanındaysanız, analistseniz veya mühendisseniz çok fazla matematik yapılıyordu.
Sonra birden Excel ortaya çıktı. “İşin arkasındaki hesaplamaları yapmak için bu insanların yalnızca bir kısmına ihtiyacımız var” dediniz. Fakat bu, insanlara duyulan ihtiyacı ortadan kaldırmadı. Onlar için farklı bir değer önerisi yarattı. İnsanlardaki yeni değer, neyi hesaplamanız gerektiğini anlamaktı.
Hangi modeli oluşturmak doğru? Bunun anlamı ne? Bu bilgiden daha iyi iş kararları çıkarabilir miyiz? Mesele gerçekten de uzmanlığınızı nasıl kullandığınız. Kimse Excel’in finansal uzmanlığı sona erdirdiğini iddia etmez. Şirketlerimizin tamamında hâlâ bu ekipler var.
Ancak asıl değerin, bu konuda derin uzmanlığa sahip birkaç kişinin bulunması ve şirkete kattıklarının, bildiklerini stratejik olarak nasıl konumlandırdıkları açısından bir üst seviyeye taşınması olduğunu düşünüyorum. Bence şimdi yine olan şey bu. Sadece daha hızlı gerçekleşiyor ve yapay zekânın dokunduğu her işlevde ortaya çıkıyor.




