Kantoorsnacks: Adrian Cruden

Hoe ben je gekomen waar je nu bent?

Via twee routes… Ik werk al meer dan dertig jaar in personeelszaken in de vrijwillige/filantropische sector, bij organisaties met allerlei vormen en doelstellingen, zowel als professional als bestuurslid. Door te werken voor organisaties die maatschappelijke waarde centraal stellen, denk ik dat het belangrijkste is geweest dat ik altijd het gevoel heb behouden dat mensen in wezen goed en aardig zijn.

De andere route is dat ik een groot deel van mijn leven politiek actief ben geweest en betrokken was bij campagnes voor sociale en ecologische rechtvaardigheid. Toen ik vorig jaar bij Friends of the Earth kwam werken, voelde dat daarom in veel opzichten als een prachtige samenkomst van mijn professionele en persoonlijke werelden.

Hoe ziet een typische dag er voor jou uit? Houd je je aan een vaste routine?

Zoals de meeste HR-mensen zou ik waarschijnlijk zeggen dat er niet echt een typische dag is. Ik werk normaal gesproken vanuit huis en begin meestal rond 08:30 uur met vroege gesprekken met mijn collega’s uit het People-team. Daarna volgen er allerlei andere vergaderingen over verschillende onderwerpen met collega’s uit alle onderdelen van de organisatie, evenals met vertegenwoordigers van de erkende vakbond Unite.  

We kunnen elke dag zelf bepalen wanneer we werken tussen 8.00 en 21.00 uur, zolang we beschikbaar zijn voor geplande vergaderingen. Daardoor kan ik soms een langere lunchpauze nemen om te gaan wandelen of een dringende huishoudelijke taak te doen, maar meestal rond ik mijn werkdag af tussen 17.00 en 18.00 uur.

Hoe omschrijf je je werk aan anderen?

“De beste baan die ik ooit heb gehad” is hoe ik het vrij instinctief aan mensen omschrijf. Het is een voorrecht om plezier in je werk te hebben en ik ben me er zeer van bewust hoe bevoorrecht ik ben—ik weet dat zoveel mensen vastzitten in functies waarin ze ongelukkig zijn en zich uitgebuit voelen. 

Bij Friends of the Earth zie ik mijn eigen rol en die van ons team in wezen als het mogelijk maken voor anderen om effectief te werken aan de missie van onze organisatie: campagne voeren voor oplossingen voor de klimaat- en natuurcrises. We hebben zeer betrokken collega’s en soms draait de grootste uitdaging om hen te helpen het tempo vol te houden en goed voor zichzelf te zorgen. 

Wat is je favoriete onderdeel van je werk?

Mijn collega’s: we hebben een geweldige groep zeer betrokken mensen die toegewijd zijn aan wat ze doen. 

Het gevoel van doelgerichtheid bij Friends of the Earth is voelbaar, waardoor het werk zo plezierig en bevredigend is. Natuurlijk zijn er ook uitdagingen—we zijn allemaal mensen—maar het zorgt voor een zeer collegiale sfeer. 

Wat is je grootste uitdaging en hoe overwin je die?

Thuiswerken/hybride werken heeft in veel opzichten enorme voordelen—zowel persoonlijk als voor het milieu. Maar het neemt ook veel van de informele en spontane aspecten van samenwerken met anderen weg. 

We hebben maatregelen getroffen om daarbij te helpen—we hebben regelmatig teamdagen op locatie en fysieke vergaderingen, en we hebben een handig algoritme genaamd donut dat collega’s eens per twee weken willekeurig aan elkaar koppelt voor online koffiepauzes.  

Wat denk je dat de grootste misvatting over HR is?

Ik weet niet zeker of het een misvatting is, maar eerder een uitdaging voor HR-medewerkers: als beroepsgroep geloven we dat we anderen in staat stellen hun werk goed te doen, en mensen ondersteunen en versterken om het beste uit zichzelf te halen.

In de media en online zie ik veel over ethisch en eerlijk handelen binnen HR, maar al te vaak ben ik HR-medewerkers tegengekomen die bureaucratie boven mensen stellen of nalaten slechte behandeling van personeel aan de kaak te stellen.

Op veel te veel manieren kan HR uiteindelijk het kille hart van een bedrijf weerspiegelen, in plaats van te proberen het te verwarmen. Ik verafschuw termen als menselijk kapitaal—we zijn geen tweevoetige koolstofeenheden; we zijn voelende, redenerende, levende wezens en ons werk zou een plek moeten zijn waar we meer voldoening vinden. 

Friends of the Earth heeft onlangs besloten over te stappen op een vierdaagse werkweek. Kun je ons vertellen wat de reden achter dat besluit is?

Omdat het kan en omdat het moet. Technologie heeft zich de afgelopen decennia enorm ontwikkeld.

IT-verbeteringen betekenen dat werkzaamheden zoals informatieverwerking, gegevensanalyse en communicatie, waarvoor kantoormedewerkers in 1972 een hele dag nodig hadden, in 2012 waren teruggebracht tot 90 minuten en sindsdien nog verder zijn afgenomen, waardoor de productiviteit enorm is toegenomen. 

Ook andere soorten werk hebben in dezelfde periode en daarna grote productiviteitsstijgingen laten zien, waardoor enorme mogelijkheden ontstaan om een groeiende productiviteit te combineren met meer vrije tijd.

Verschillende grootschalige pilots in meerdere landen hebben aangetoond dat een kortere werkweek werkgevers en werknemers echte voordelen biedt. 

Omdat werknemers meer vrije tijd hebben, zijn ze energieker en geconcentreerder in wat ze doen—dus niet alleen blijft behouden wat we kunnen doen, het kan zelfs worden verbeterd door minder uren te werken. 

Het is ook simpelweg gezonder voor iedereen—voor individuele werknemers, hun organisaties en bedrijven, en de samenleving als geheel. Lange werkdagen en gestreste, vermoeide mensen zullen geen effectieve werkplekken of gelukkige, gezonde gemeenschappen creëren. 

We hebben veel voorbereidingen getroffen op het gebied van werksystemen en cultuur, en de salarissen van medewerkers zijn ongewijzigd.

Kun je een voorbeeld geven van een werksysteem dat je hebt veranderd?

We hebben onze vergaderprocessen en -cultuur onder de loep genomen, zodat ze inclusief blijven, maar ook gerichter en meer op besluitvorming gericht zijn: met duidelijkere agenda’s, tijdsplanningen en resultaten. Het is een doorlopend proces, maar wel een proces dat ervoor zorgt dat we onze manier van werken blijven evalueren en voortdurend naar verbetering streven. 

Op welke andere HR-trends kijk je met enthousiasme?

De verschuiving naar hybride werken brengt, zoals hierboven vermeld, uitdagingen met zich mee, maar creëert ook geweldige mogelijkheden. We kunnen mensen in delen van het land in dienst nemen waar we eerder geen fysieke aanwezigheid hadden, en meer flexibiliteit in werktijden creëert mogelijkheden voor mensen die vaak van de arbeidsmarkt of van loopbaanontwikkeling worden uitgesloten om toegang te krijgen tot kansen die hun leven kunnen veranderen.

Ook ben ik bemoedigd door de opleving van het vakbondswerk in het Verenigd Koninkrijk. Het is belangrijk dat er naar werknemers wordt geluisterd en dat zij worden gehoord. Vanuit HR-perspectief betekent het erkennen van en samenwerken met een sterke vakbond, zoals wij doen, dat je werkt met een veel authentieker middel dan welke overlegcommissie dan ook kan bieden, hoe goedbedoeld of goed gefinancierd die ook is. Je kunt afspraken maken die waarschijnlijker worden getoetst en geaccepteerd—en daardoor waarschijnlijker in het belang van iedereen zullen werken. 

Over welke trends ben je minder enthousiast?

De voortdurende marginalisering van zoveel werknemers is deprimerend, nu de Britse regering gretig verbrandt wat zij bureaucratische rompslomp noemt—en wat ik in werkelijkheid zie als vrij minimale bescherming voor ons allemaal die op basis van arbeidsovereenkomsten werken. 

Ik herinner me dat ik tientallen jaren geleden in de HR-pers een artikel las waarin het idee werd aangeprezen van een gelaagd personeelsbestand, waarin een op de drie mensen een “flexibele werknemer” zou zijn zonder rechten en die gemakkelijk in dienst kon worden genomen en ontslagen. 

Ik was toen al geschokt door het idee en ben nu nog meer geschokt door de werkelijkheid ervan. We zijn het op vijf na rijkste land ter wereld, maar economisch gezien het op een na meest ongelijke land van de westerse staten, en dat is te zien.   

Wat is tot nu toe je meest succesvolle initiatief geweest en waarom?

Ik denk dat er in mijn loopbaan twee grootschalige projecten zijn waar ik trots op ben: bij het ene diversifieerde ik het personeelsbestand van een sociale huisvestingsorganisatie in een binnenstedelijk gebied, dat bijna uitsluitend uit witte medewerkers bestond, zodat een derde van het team uit mensen van kleur bestond. Dit weerspiegelde onze cliëntenkring en leidde tot veel betere dienstverlening en ondersteuning voor onze huurders. 

Het andere was toen ik een grotere organisatie die pleitte voor een leefbaar loon ervan overtuigde om die norm voor ons eigen personeel in te voeren. Het kostte bijna twee jaar lang enorm veel werk en bracht zes salarisschalen samen tot één, maar het leidde tot aanzienlijke verhogingen voor lager betaalde medewerkers en een aanzienlijk lager personeelsverloop—ten gunste van iedereen. 

Wat is het beste advies dat je ooit hebt gekregen?

Ik werkte voor een nationale liefdadigheidsorganisatie voor mensen met een beperking en mijn leidinggevende, Marie Taylor, leerde ons team verschillende communicatiestijlen te begrijpen, waarbij de nadruk lag op het doordringen tot de kern van wat mensen werkelijk zeggen. Horen én luisteren is essentieel.

Helaas overleed Marie veel, veel te vroeg in haar leven, maar haar wijsheid is me bijgebleven, hoe onvolmaakt dat ook is. Ik weet dat ik eraan moet blijven werken om haar woorden werkelijkheid te laten worden. 

Tot slot, en het allerbelangrijkste: wat is je favoriete snack op kantoor (thuis of ergens anders)?

Geroosterde kaas, gesmolten over geprakte banaan op toast. Niets kan daaraan tippen. 

What’s your favorite office snack?

Work in People and Culture? Want to share your ideas?

Applications to be interviewed are open to anyone (yes anyone!) so don’t hesitate to fill in the form for an opportunity to share your knowledge and ideas.