Çalışan Bağlılığı Bir Program Değil—Bir Ritüeldir

Stay on the leading edge of leading with human-centric AI. Create a free account.

Promosyon ürünlerini ve anketleri unutun. Gerçek çalışan bağının anahtarı bir meme, bir hamur işi ya da haftalık bir kahkaha anı olabilir.

Two people put puzzle pieces together with smiles on their face to represent engaged employees working together

Key Takeaways

Bağlılık Sadece İK'nın İşi Değildir: Çalışan bağlılığı, kuruluş genelinde ortak bir sorumluluk olmalı; İK sürecin tek sahibi olmak yerine çalışanların öncülük ettiği girişimleri kolaylaştırmalı ve güçlendirmelidir.

Ritüeller: Aidiyetin Gizli Bileşeni: Bağlılık, ekiplerin oluşturduğu bilinçli ritüeller aracılığıyla teşvik edilebilir; bu ritüeller ekip ruhunu ve aidiyeti beslerken iş yerini daha keyifli hâle getirir.

Bağlılığı Yaratmayın, Fark Edin: Ekiplerde hâlihazırda var olan bağlılık uygulamalarını fark etmek ve takdir etmek, şirketlerin kültürlerini yukarıdan aşağıya yeni girişimler dayatmak yerine geliştirmelerine olanak tanır.

Sahip olunacak ve tamamlanacak şeylerin hiç bitmeyen listesinde, çalışan bağlılığı adı verilen ve hiç bitmeyen bir zorluk sunan büyük bir madde vardır.

O kadar belirsiz, kapsamlı ve ele alınması zor ki, çalışan bağlılığı üzerinde çalışmanın ne anlama geldiğini kavramak gerçekten çok zor. 

Bunu ölçmek için anketlerimiz var ve bunları düzenli olarak gönderiyoruz; ancak puanlarımızı giderek daha da yükseltmek için bu anketlerin arasında ne yapmamız gerektiği hâlâ bir gizem. İnsanlarla ilgili her konuda olduğu gibi her ekip, her şirket ve her kültür farklı olduğundan, kanıtlanmış bir tarif yok. 

Her şeyin üstünde duran bir gerçek var: Şirketteki her bir kişiye dokunan böylesine büyük bir konuyu ele almak, bir kişi veya ekip için göz korkutucu geliyor. Özellikle de bu, yalnızca bir form doldurmayı veya masraf makbuzlarını göndermeyi değil, herkesin harekete geçmesini ve katılım göstermesini gerektirdiğinden. 

Bu nedenle, bağlılık göstergesini yükseltme çabasıyla doğum günü ve iş yıl dönümü kutlamaları, farklı bir yaklaşımla yapılan tüm ekip toplantıları, ekip oluşturma etkinlikleri ve çalışanlara kurumsal hediyeler gönderme gibi şeyler deniyoruz. Bunların hepsi tek bir gruptan birçok kişiye doğru ilerliyor ve İK ekibini çalışan bağlılığı motorunun arkasındaki tek enerji kaynağı hâline getiriyor. 

Bağlılığı Yeniden Çerçevelemek: Sahiplenmeden Gözlemlemeye

Çalışan bağlılığını, İK'nın kolaylaştırıcı ve güçlendirici olduğu, tüm kuruluşun sorumluluğunda olan bir konu olarak ele alsaydık ne olurdu? Bu yaklaşımı benimsersek bağlılığın tanımı değişir: Bağlılığın icat edilmesi gerekmez, fark edilmesi gerekir. 

Peki İK neyi fark edebilir? Bence yanıt; bireylerin ve ekiplerin düzenli olarak dahil olduğu, aidiyet, dostluk ve ekip ruhu oluşturan kasıtlı uygulamalar olan ritüellerde yatıyor. 

It starts with one signal.
Each week, AI Signal takes one meaningful shift in AI and helps people leaders understand what changed, why it matters, and what to consider next.
Get Free Access

Have an account? Log In

Aidiyet oluşturan küçük şeyler

Ritüeller, ekiplerin bir araya gelme biçimidir. Spor takımlarının her seferinde aynı çalma listesiyle ısınması, ekiplerin toplantıları bir şakayla başlatması veya bitirmesi, tüm ekip toplantısında paylaşılan bir duyuruya emojilerle tepki verilmesi. Bunların hepsi ritüeldir: bilinçli olarak seçtiğimiz belirli aralıklarla kasıtlı olarak gerçekleştirdiğimiz eylemler. Yoklukları fark edilir. 

Ritüeller bireysel ve ekip düzeylerinde sürekli olarak ortaya çıkar. Slack'teki özel emoji, her cuma ekiple paylaşılan meme, CEO'nun haftada bir gönderdiği e-posta. Bunların hepsi İK'nın yönlendirmesini veya katılımını gerektirmeyen ve aslında insanlarla kurduğunuz iletişim biçimini oluşturan ritüellerdir. 

Ritüeller insanların bağ kurma biçimidir

Çalışan bağlılığını artırmanın en iyi yolu, insanların anlamlı buldukları şekillerde bağ kurmalarıdır. Bağlılık pasif değildir; bağ kurmak, her birimizin gerçekleştirdiği bir eylemdir: ortaya çıkmayı, bir şey söylemeyi, bir şey başlatmayı ve bir şey yapmayı seçmemizdir. 

Değerler, şirketinizin neyi temsil ettiğidir; ancak ritüeller, bu değerlerin hayata geçirilme biçimidir.

Örneğin, daha önce çalıştığım bir şirketin “özümüze sadık kalmak” şeklinde bir değeri vardı ve bu değeri yaşatmaya yardımcı olan ritüellerden biri, haftalık tüm ekip toplantısında takdirleri paylaşmaktı. Biri size yardım ettiğinde veya harika bir şey yaptığında bunu herkesle paylaşın. Bu samimi ve anlamlıdır. 

En iyi ritüeller, yani gerçekten anlam taşıyan ritüeller, insanların istedikleri için ve kendileri için bir anlam ifade ettiği için tabandan başlayarak oluşturdukları ritüellerdir. 

Gerçek Dünyadan Ritüeller

En sevdiğim spor anlarından biri, Yeni Zelanda All Blacks ragbi takımının her maçtan önce Haka dansını sergilemesini izlemektir. Tüylerim diken diken oluyor! 

Bunu rakiple karşılaşmaya zihinsel olarak hazırlanmanın, devlerin omuzlarında durduklarını hatırlamanın ve ekip olarak bir araya gelmenin bir yolu olarak düzenli biçimde yapıyorlar. Haka'nın tüm köken hikâyesini bilmiyorum, ancak koçlarının veya genel menajerlerinin bunu onları “bağlamak ve motive etmek” için yapmalarını söylediğinden şüpheliyim. 

Sadece bunu düşünmek bile kulağa saçma geliyor. Bir veya iki oyuncunun bunu yapmaya başladığını, takımın bundan hoşlandığını ve birlikte sergilemeye karar verdiklerini düşünmek bana çok daha olası geliyor. 

Saha yerine ofis ortamına daha uygun bir şey arıyorsanız, bunun uygulamaya geçirildiği örnekleri de gördüm. 

Gösterim ve Donut Cumaları

Bir arkadaşım, şirketinde ürün ve mühendislik ekiplerinden ortaya çıkan haftalık bir ekip geleneğinden bahsetti. 

Her cuma sabahı ürün ekibi, kısa ve samimi bir “Gösterim ve Donutlar” oturumu için bir araya geliyor. Bir veya iki kişi geliştirdiği bir şeyi tanıtıyor. Slayt yok, kusursuz olması gerekmiyor. Başarılar, başarısızlıklar ve tuhaf hatalar, hepsi memnuniyetle karşılanıyor. 

Bu sırada biri donut, simit veya gurme kahve getiriyor; o haftanın tercihi neyse. Kahkaha, ortak öğrenme ve büyük ya da küçük ilerlemelerin kutlanması var.

Bu, bir İK girişimi olarak değil, bir keresinde zorlu bir sprintin ardından ortamı yumuşatmak için genç bir mühendisin hamur işleri getirmesiyle başladı. Birkaç kişi bunu beğendi ve yapmaya devam ettiler. Birisi, “Üzerinde çalıştıklarımızı da göstermeliyiz,” dedi. Ve işte böylece bir ritüel doğdu.

More Articles

Zaten Gerçekleşmekte Olan Çalışan Bağlılığı Stratejisi

İK olarak bu ritüellerin yaratıcısı olmanıza gerek yok. İnsanların bağ kurmak isteme biçimlerinin tümünü bilmeniz mümkün değil. Ancak bir kolaylaştırıcıya, yani ritüelleri fark eden ve güçlendiren kişiye dönüşebilirsiniz. 

İnsanların ekip ve departman düzeyinde ritüeller oluşturma biçimlerine dikkat edin. Nasıl ilerlediklerini gözlemleyin, onlara merakla yaklaşın ve bunu diğer ekiplere, hatta tüm şirkete yaymaya istekli olup olmadıklarını sorun. 

Her ritüelin sorumluluğunu üstlenmeniz gerekmez. Yardım isteyin, o kişiden veya ekipten bunun sorumluluğunu üstlenmesini isteyin. Ve tahmin edin ne olur: Bağlılık gösterecekler. Bağlı hâle gelmeyecekler, bağlılık gösterecekler. Hangisinin daha güçlü olduğunu biliyorsunuz, değil mi? Etken ve edilgen arasındaki fark; ilkokul İngilizcesinin temel konularından biri. 

İnsanların bağ kurmak istediği yolları bulun. Ardından bunları güçlendirmelerine yardımcı olun. 

Bir düşünün: Ya en iyi çalışan bağlılığı stratejiniz zaten gerçekleşiyorsa; hem de sizin izniniz olmadan, sessizce ve keyifle?

Sırada Ne Var?

İK liderlerinden daha fazla görüş ve tavsiye mi istiyorsunuz? People Managing People bültenine kaydolun; en yeni röportajların, görüşlerin, fikirlerin ve analizlerin tümü doğrudan gelen kutunuza gelsin.

Una Japundza
Una Japundza is the Chief Revenue Officer at HeyTaco, where she focuses on customer success, growth, and business operations. With a background as a competitive volleyball player and coach, as well as a leader in sales and startup environments, Una has a deep understanding of team dynamics. Building high-performing teams that people are excited to join makes her soul sing.
Follow the author:

You may also like