Ses Biyobelirteç Teknolojisiyle Tükenmişliği Tespit Etme ve Önleme

Deşifreyi Okuyun:

Podcast yayınlarımızı bir yazılım programı kullanarak yazıya dökmeyi deniyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığı için lütfen olası yazım hatalarını bağışlayın.

David Liu: Ses analizimiz aracılığıyla beyninizin herhangi bir anda ne kadar yoğun çalıştığını anlamanızı sağlayabiliyoruz. Bunu takip edebilmek önemli; çünkü beyniniz sürekli yüksek düzeyde çalışıyorsa bu, hafif bilişsel bozukluğunuz olduğu anlamına gelmez, ancak günün büyük bölümünde gerekenden daha fazla çalışıyor olabileceğiniz anlamına gelir.

David Rice: İnsanları Yöneten İnsanlar podcast’ine hoş geldiniz. Daha iyi bir çalışma dünyası kurmak ve mutlu, sağlıklı ve üretken iş yerleri oluşturmanıza yardımcı olmak için çalışıyoruz. Ben sunucunuz David Rice.

Bugünkü konuğum Sonde Health’in CEO’su David Liu. Ses biyobelirteç teknolojisini, bu teknolojinin iş yerinde zihinsel uygunluğu değerlendirme becerisini, bu yeni teknolojinin bize ne öğrettiğini ve onu sorumlu biçimde nasıl kullanabileceğimizi konuşacağız.

David, hoş geldin!

David Liu: Teşekkürler David. Burada olmak harika.

David Rice: Öncelikle bize biraz kendinden, bugün bulunduğun noktaya nasıl geldiğinden ve şu anda yaptığın işi yapmaya seni neyin yönelttiğinden bahseder misin?

David Liu: Bugün bulunduğum noktaya gelmek için kariyerimde uzun ve dolambaçlı bir yol izledim.

Bu soruyu tümüyle yanıtlarsam muhtemelen yalnızca bu konuya odaklanarak programın süresini doldururuz. Bu yüzden şöyle özetleyeyim: Mesleğim ve üniversitedeki eğitimim gereği endüstri mühendisiyim. Her zaman büyük sistemler içindeki sorunları çözmekle ilgilendim. Bir sektöre, programa veya projeye bakıp neyin daha iyi olabileceğini anlamaya çalıştım. Bu sistemin ürettiği çıktının ve faydanın daha verimli, daha üretken ve insanlığa çok daha büyük ölçekte yararlı olması için nelerin tamamen dönüştürülebileceğini araştırdım.

Kariyerime otomotiv sektöründe başladım. Otomobilleri yalnızca üretim ve montaj için değil, daha yüksek kalite için de tasarladım. Tasarımdan üretime kadar bu süreci büyük ölçüde iyileştirebilir miydik? Daha sonra teknoloji tarafında AOL’de çalışarak şirketin internet çağına geçişine yardımcı oldum. Başlangıçta AOL yalnızca bir internet servis sağlayıcısıydı.

İnsanları nasıl etkileşime geçirebiliriz? Yalnızca içerik üretmekle kalmayıp, o zamanki adıyla sosyal medya olan ilk topluluk biçimlerini nasıl oluşturabiliriz? İnsanların çevrim içi ortamda daha anlamlı deneyimler yaşamasını nasıl sağlayabiliriz? Bunu yalnızca bağlantı sunmanın ötesine nasıl taşıyabiliriz? Son 12 yılı aşkın sürede ise kariyerimi büyük veriyi, makine öğrenmesini ve tüketici interneti tarafında ve teknolojilerde yapabildiğimiz her şeyi gezegendeki en büyük sektörlere nasıl uygulayabileceğimizi anlamaya adadım.

Eğitim veya sağlık hizmetleri fark etmeksizin, bu sektörleri kökten iyileştirme konusunda tutkuluyum. Böylece insanlar olarak yaşamımız boyunca bundan yararlanabiliriz.

David Rice: Bu, konuşacağımız konuya mükemmel bir geçiş oldu. Öncelikle Sonde Health’in ne yaptığını ve bu teknolojinin nasıl çalıştığını açıklayarak başlayalım. Benim gibi biri için, en azından ilk bakışta, bu filmlerden çıkmış bir şey gibi geliyor. Ancak daha önce konuştuğumuzda bana anlattığın şekliyle bir yandan da mantıklı geliyor.

Mesele yalnızca ne söylediğiniz değil, onu nasıl söylediğiniz. Sosyal açıdan hepimiz birinin nasıl olduğunu ve ne tür bir durumda bulunduğunu anlamak için doğal olarak birçok ipucunu algılarız. Artık makinelerin de bu tür şeyleri algılayabildiğini görüyoruz. Bu teknolojinin ses verilerini nasıl analiz ettiğine dair bilimin bir bölümünü anlatabilir misin?

David Liu: Bu bilime geçmeden önce, ses analizini yapmamızı sağlayan fizyolojik bir temel olduğunu kısaca belirtmek isterim. İnsanlar sesin sağlıkla ne ilgisi olduğunu merak edebilir. Ancak kronik bir hastalık veya durum, örneğin kalp-damar hastalığı, diyabet, ruh sağlığı sorunları, depresyon, anksiyete ya da solunum yolu hastalıkları olan KOAH ve astım gibi durumlar vücudu etkilemeye başladığında, vücut sistemleri de etkilenmeye başlar.

Erken dönemde etkilenen ve çoğu zaman insan kulağıyla fark edilemeyen sistemlerden biri sestir. Ses; beyin, dil, boğaz, ses telleri ve konuşma üretmemizi sağlayan göğsümüze kadar uzanan 100’den fazla farklı vücut bölümünün birleşimidir.

Bu hastalıklar konuşma ve ses üretme becerisini engellemeye başladığında, geliştirdiğimiz ileri ses sinyali işleme tekniklerini kullanan bir sistem ve çözüm tasarladık. Yaklaşık dokuz yıldır öncülük ettiğimiz bu çalışmayla, her birimizin sesine gömülü olan ses özelliklerini ve sinyallerini çıkarabiliyor, ardından bunları sesinizde gerçekte neler olduğunu daha iyi tahmin etmek üzere oluşturduğumuz makine öğrenmesi modellerine aktarabiliyoruz.

Klinik araştırmalarımız ve üçüncü taraf araştırmaları sayesinde, sesinizin niteliğinden elde ettiğimiz birçok özelliğin ve içgörünün, analiz edebildiğimiz yaklaşık 30 saniyelik pasif veya aktif ses kaydı üzerinden bu durumlara sahip olma konusundaki göreceli riskiniz hakkında bilgi verdiğini biliyoruz. Şu anda ruh sağlığına odaklanıyoruz.

Bunlar depresyon ve anksiyete bozuklukları ve elbette bilişsel sağlıktır.

David Rice: Bahsettiğin klinik yaklaşımı verileri analiz etmek, etiketlemek ve anlamak için kullanıyorsunuz. Bu yolculuğu ve bunu nasıl test etmeye devam ettiğinizi biraz anlatır mısın?

David Liu: Evet, bu büyük ve önemli bir soru.

Yaptığımız işin, kimliğimizin ve bir şirket olarak zamanımızı ve paramızı harcama biçimimizin büyük bir bölümünü oluşturuyor. Teknolojimiz, FDA tarafından düzenlenen bir dijital cihaz olmasa da klinik araştırma ve klinik doğrulamaya ilişkin beklentilerimizi ve yatırımlarımızı azaltmıyoruz.

Dünyanın dört bir yanındaki klinik kuruluşlarla araştırmalara önemli yatırımlar yaptık. Boston’daki Mass General, New York’taki Montessori Health ve Albert Einstein bunlardan bazıları. Uzun vadeli klinik araştırmalar ve çalışmalar oluşturmak için dünya genelindeki birçok sağlık sistemiyle birlikte çalışıyoruz. Böylece iki konuda sağlam bir temele sahip oluyoruz. Birincisi, klinik ortaklarımızla birlikte sahip olduğumuz ve sağlık bilgileri doğru biçimde etiketlenmiş ses örneklerinden oluşan bir veri tabanı; buna ses biyobankası diyoruz.

Klinik araştırmamızdan 30 saniyelik bir ses örneği aldığımızda, bunun klinik olarak depresyon tanısı konmuş bir kişiye ait olduğunu biliyoruz. Bu, teknolojimizi insanlara depresyon tanısı koymak için kullanacağımız anlamına gelmez. Ancak modellerimizin ve ses verilerini analiz etme yöntemimizin, bu ses örneğinin bir klinisyen tarafından hafif bilişsel bozukluk, astım, KOAH, anksiyete bozukluğu veya depresyon tanısı konmuş bir kişiye ait olduğunu bilmek gibi güçlü bir temele dayandığı anlamına gelir.

Daha sonra bu örnekleri sağlıklı bir kontrol grubuyla karşılaştırıyoruz. Tüm çalışmalarımız uzun vadeli ve boylamsal çalışmalar. Artık sağlık alanında klinik olarak etiketlenmiş en büyük ses örneği biyobankalarından birini oluşturduk. Ardından modeller oluşturuyor, bu modelleri eğitiyor ve araştırma doğrulama çalışmalarında kullanıma sunuyoruz. Böylece klinik ortamda elde edilen sonuçların bu hastalıklar ve sağlık bozukluklarına ilişkin geleneksel değerlendirmelerle uyumlu olduğundan emin oluyoruz.

Bu da teknolojinin beklendiği gibi çalıştığı konusunda bize ve müşterilerimize güven veriyor. Bunu kanıtladık, hakem değerlendirmesinden geçirdik ve çalışmalarımızı yayımladık.

David Rice: Bunu özellikle insan kaynakları çalışanları açısından merak ediyorum. İnsanların teknolojiye nasıl tepki verdiğini düşünüyorum. Bu teknolojiyi gösterdiğinizde aldığınız tepki nasıl oluyor? İnsanların nasıl konuştuklarını dinleyip zihinsel veya fiziksel sağlık durumlarını değerlendirmek için işaretler çıkardığınız fikrine karşı bazı kişilerin çekingen davranabileceğini tahmin ediyorum.

David Liu: Zamanla çok ilerledik. Bu yolculuğa ilk başladığımızda insanlar, söylediklerini ayrıştırmadan bunu teknik olarak yapmanın mümkün olduğuna inanmakta zorlanıyordu. Biz Siri ya da Alexa gibi değiliz. Söylediklerinizi çözümlemiyoruz.

Tüketici hizmetleri ve ticaret tarafında bunun birçok sorunu olduğunu görüyoruz. Facebook, Google ve herkes tam olarak ne söylediğinizi ayrıştırmaya çalışıyor. Birkaç saat önce bahsettiğiniz bir şeyle ilgili tesadüfen aşırı isabetli reklamlar görmeye başlıyorsunuz.

Biz bunu yapmıyoruz. Ne söylediğinizi analiz etmiyoruz. İnsanların bunun mümkün olduğuna inanmakta zorlandığı aşamayı geride bıraktık. Artık asıl soru, insanların bu teknolojiyi kendilerini güvende hissedecekleri, güvenli olduğunu bilecekleri ve aradıkları faydayı sağlayacak şekilde kullanabilmeleri için doğru kullanım alanının ne olduğu.

Ben sağlık verilerine bakışımızı ve insanların kendi sağlık verilerine erişimini kökten değiştirmemiz gerektiğine inanıyorum. Bugün çoğu zaman doktor ziyaretimizin raporuna bile bakmıyoruz. Sağlık hizmeti sağlayıcımızın bize sözlü olarak bir özet sunacağına güveniyoruz. Bu bilgiyi okumuyoruz. Oysa bunun ne kadar tuhaf olduğunu düşünün: Bilgilerin yalnızca bir bölümünü hastaneye gittiğimizde veya doktora göründüğümüzde elde ediyoruz.

Artık birçok şirket bu bilgilerin tamamını toplamaya ve tek bir yerde birleştirmeye çalışıyor. Böylece sağlık kayıtlarının farklı yerlerde bulunması sorununu çözmeye çalışıyorlar. Ancak asıl sorun çözülmüyor; çünkü kimse bu bilgilerle etkileşime girmiyor. Hepsi tek bir yerde olsa ne olur?

Bence bizim yaptığımız işin yanı sıra bunu gerçekten doğru yapan şirketlerden biri Apple. Apple Watch aracılığıyla, bazı durumlarda da telefon üzerinden elde edilen sağlık bilgilerinizi varsayılan olarak tek bir yerde topluyor. Yılda 50 milyondan fazla cihaz satıyorlar. Muhtemelen yüz milyonlarca insan bu cihazları kullanıyor. Bu da onları, en azından Amerika Birleşik Devletleri’nde, sağlık verileri konusunda en büyük üç oyuncudan biri yapıyor.

Gelecekte sağlık verileriyle gideceğimiz yer burası. Bu verilerle etkileşime geçebilmeniz gerekiyor. Amaç yalnızca sağlık planlarının talepleri veya hastaneye gidişleri azaltmaya çalışması değil. İnsanlar kendi sağlıklarının sonucunu değiştirmek için ne yapabileceklerini bilmiyorlar. Giyilebilir cihazların ve Apple Health’in ortaya çıkmasıyla birlikte bu veriler insanların önüne getiriliyor.

Son 10-15 yılda insanların takip ettiğimiz şeylere dikkat etmeye başladığını gördük. 10-15 yıl önce adımlardan, uyku döngülerinden, dinlenme hâlindeki kalp atış hızından veya kandaki oksijenden bugün konuştuğumuz gibi söz edeceğimizi sanmıyorum.

Kandaki oksijen düzeyi kesinlikle doktorunuzla konuşacağınız bir konudur. Artık bu bilgi önümüzde. Bu neye yol açıyor? Davranışlarımızda küçük değişikliklere. “Bu adımları tamamlamam gerekiyor.” Bunu kaç kez duydunuz? İşte bu davranış değişikliğidir. Bence gerçekleşmesi gereken köklü değişim de budur.

İnsanların davranışlarını değiştirmesini ve sağlıklarına yarar sağlayacak biçimde yaşam tarzlarını dönüştürmesini kolaylaştırmak ve gerçekçi hâle getirmek için tüm tekniklerden, teknolojilerden ve deneyimlerden yararlanmalıyız. Böylece insanları sağlık sistemi içine sokmaktan kaçınabiliriz.

Aksi hâlde insanları düzeltmeye sürekli para harcamaya devam ederiz. Arabaları bozulacak şekilde üretip tüm parayı tamirhanelere yatırmak gibi. Daha iyi bir araba üretmeli ve insanların bakımlarını doğru yapmalıyız ki tamirhaneye gitmek zorunda kalmasınlar.

David Rice: Bence burada gerçekten büyüleyici bir şey var. Yakın zamanda yan haklar ve bunun ne kadar büyük bir zorluğa dönüştüğü hakkında bir panele katıldım. Maliyetlerle ilgili gelişmelerin büyük bölümü ilaçlar ve benzeri şeylerle bağlantılı. Maliyetleri nasıl düşürebiliriz? İnsanlara nasıl farklı yan haklar sağlayabiliriz?

Buna baktığımda, insanların sağlıklarıyla farklı bir şekilde bağlantı kurmasını sağlayan gerçekten ilginç bir yan hak yöntemi olduğunu düşünüyorum. Bir insan yöneticisi olsaydım ve bunun performansa ve birlikte çalıştığım insanların sağlığına etkisini düşünseydim, bunu uygulamaya koyardım. Bu tür bir araca ilişkin olarak liderler nasıl eğitim verebilir ve iletişim kurabilir?

Bazı insanların söyledikleri veya gösterdikleri davranışlar analiz edildiğinde ve haklarında veri toplandığında, ilk tepkilerinin hassaslaşmak olduğunu düşünüyorum.

David Liu: Bu zaten gerçekleşiyor David. İster çalışanlara sunulan sağlık programları ister sigorta planları ve bu planları destekleyen işverenler olsun, bunları çok duyuyoruz.

İşverenler insanlara giyilebilir cihazlar gönderiyor. İnsanların bu sürecin önüne geçmesini, daha sağlıklı yaşamasını ve davranışlarını değiştirmesini istiyorlar. İşverenler sağlık hizmetlerinin en büyük finansörlerinden biri. Bu nedenle bunun gerçekleşmesini sağlamak için güçlü bir teşvikleri var.

İşveren tarafında, insanların sağlıklı ve üretken olmasını istemeleri için birçok olumlu neden bulunuyor. Çalışan tarafında ise yöneticiler, insan kaynakları yöneticileri ve liderlik ekipleri bunu daha kabul edilebilir hâle nasıl getirebilir? Bunu şeffaf hâle getirerek yaparsınız.

Bu nedenle hava kuvvetleriyle ve çalışanların yalnızca sağlıklı olmasının değil, her an mesleklerinin en üst düzeyinde çalışmasının gerektiği büyük şirketlerle çalışıyoruz. Orduyu, kamu görevlilerini, polis teşkilatında çalışanları, üretim ve lojistik sektöründeki insanları düşünün. Mesleklerinin en üst düzeyinde çalışmaları gerekiyor.

Çalışanlarımızın her gün işlerine ve ailelerine yüzde 100’lerini getirmelerini isteriz. Ancak bu bir dengedir ve insanların kariyerlerinden ve işte geçirdikleri zamandan en iyi şekilde yararlanabilmeleri için sürekli olarak korunmalıdır.

Bu yaklaşımı “Sizi makinemizin dişlileri olarak değil, insanlar olarak önemsiyoruz” şeklinde sunmalıyız. İnsanlara farklı biçimde davranmaya ve onları yalnızca günün belirli saatlerinde üretken olup olmadıkları üzerinden değerlendirmemeye başlamalıyız. Bu düşünce yapısını tamamen değiştirmeliyiz. Bazı işverenlerin bunu yaptığını düşünüyorum.

Bizim şirketimizde insanın tamamını önemsiyoruz. İşverenin beni, kariyerimi, ailemi ve esenliğimi gözettiğini ve bunlardan yararlanabilmem için bana araçlar sunduğunu bilen çalışanlar sadık olacaktır.

Ayrıca çalışanların desteklediği sağlık hizmetleriyle birlikte çalışmalıyız. Bunlar, işverenlerin sağlık hizmetlerini sunmak için çalıştığı üçüncü taraf şirketler ve sağlayıcılardır. Giyilebilir cihazlar ve diğer platformlar tarafından toplanan bilgilerin yalnızca bu üçüncü taraf sağlayıcılar tarafından bilineceğini, yöneticiniz tarafından görülmeyeceğini açıkça belirtmeliyiz.

İşveren elbette nüfus düzeyinde verilere sahip olacaktır; böylece genel düzeyde değişiklikler yapabilir. Ancak HIPAA yasaları nedeniyle bu bilgileri nasıl kullandığınız konusunda çok dikkatli ve şeffaf olmalısınız. Bu kullanım gerçekten çalışanın yararına olmalıdır.

David Rice: Bu teknolojinin şimdiye kadar gördüğünüz en ilginç kullanım alanlarından bazılarını sormak istiyordum. Birçok kişinin doğal olarak klinik kullanıma yöneleceğini düşünmesi ilginç. Ancak siz iş yerine, performansa ve insanların en yüksek performans düzeyinde kalmasına odaklanıyorsunuz. Sonde Health olarak neden bu yönde ilerlemeye karar verdiniz?

David Liu: Bu zorunluluktan kaynaklandı. Bu tür bir yeniliği ve teknolojiyi klinik ortamlara ve iş akışlarına taşımak için görüşmeler yapmak çok zordu; çünkü klinik ortamlar tasarımları gereği oldukça muhafazakâr olmak zorunda.

Kendime şu temel soruyu sordum: İnsanlara mümkün olan en kısa sürede, mümkün olan en büyük ölçekte nasıl olumlu etki sağlayabiliriz? Bunu her seferinde bir hastane sistemiyle yapamazdık.

Klinik yol bize erken dönemde açılsaydı bile onu seçip seçmeyeceğimizden emin değilim. Kanıtlamamız gereken şey, insanların sağlık sistemiyle karşılaşmadan önce bundan yararlanabileceğiydi. Klinik ortama girdiğinizde insanlar zaten yardım talep etmiş olur. “Canım yanıyor, şimdi doktora veya hastaneye gideceğim” demişlerdir. Bundan sonra o kişiyi yeniden yoluna sokmak için bir dizi şey yapılır.

Toplum ve dünya üzerinde çok daha büyük bir etki yaratmak için çok daha erken bir aşamaya gitmemiz gerektiğini biliyorduk. İnsanları sağlıklıyken bulup, genel olarak sağlıklı ve üretken olmaya devam ederken gerileyebileceklerine dair sinyalleri neden incelemeyelim? Onları çok daha erken bir zamanda destekleyebiliriz.

Bu insanları üretken ve mesleklerinin en üst düzeyinde tutmanın uzun vadede çok daha değerli olduğuna inanıyorum. Bu meslek, evde çocuklarına bakan bir baba veya anne olmak da olabilir. Bir gün bunun herkes için geçerli olacağına inanıyoruz.

Daha küçük bir kuruluş olarak başlamamız gerekiyordu. Şimdi büyürken, erken uyarı sistemine ve sağlık takip kapasitesine değer veren büyük kuruluşlarla işe başlamamız gerekiyor. Böylece insanların yalnızca üretken değil, son derece etkili kalmasını sağlayabilir ve daha sonra ortaya çıkacak birçok sorunu çözebiliriz.

David Rice: Ses teknolojisinin Alexa gibi örneklerle giderek daha fazla kullanıldığını görüyoruz. İnsanların internette arama yapma biçimleri ve cihazlarıyla etkileşimleri değişiyor. Bunların tümü veri üretiyor. Verinin olduğu yerde de yapay zekâ rol oynuyor. Büyük yapay zekâ oyuncuları bu alana nasıl dâhil oluyor ve bunun bu teknolojinin yapabileceklerini nasıl değiştireceğini düşünüyorsun?

David Liu: ChatGPT ve diğer büyük dil modelleriyle ilgili duyduğum son gelişmelerden biri, bazı insanların bunları terapist olarak kullanması. Birçok klinisyenin bu büyük üretken yapay zekâ modellerinden birinin terapist olarak kullanılmasını önermeyeceğini duydum.

Büyük dil modellerinin ses yoluna yönelmesini olumlu karşılıyoruz. Çünkü hepimiz konuşmanın yazmaktan daha kolay olduğunu biliyoruz. Bu da insanların yoğun biçimde kullandığı ürünlerin sesten yararlanarak kullanımında büyük bir artış olacağı anlamına geliyor.

Bu, sesi bir biyobelirteç olarak yakalayıp analiz etmek için bize daha fazla fırsat sunuyor. En başarılı giyilebilir cihazların bileğinize veya parmağınıza takıldığı ve düşünmenize gerek kalmadan sürekli veri topladığı için başarılı olduğunu düşünüyorum. İnsanlar ne kadar çok konuşursa, akıllı telefon veya giyilebilir cihaz gibi bir araç aracılığıyla arka planda yüksek kaliteli sesi yakalama imkânımız da o kadar artar.

Bu sayede kullanıcıya ve müşterilerimize daha eksiksiz bir tablo sunabiliriz. Bizim için bu alan ruh sağlığı ve bilişsel sağlık. Mevcut giyilebilir cihazlara baktığınızda büyük bir eksik parça olduğunu görüyorsunuz.

Daha önce söylemedim David: Neden bu alanlardayız? Kalp-damar sağlığını takip etmeye de yönelebilirdik. Bunu cilt üzerinden oldukça iyi yapan cihazlar zaten var. Ancak biyobelirteçler ve sağlık takibi aracılığıyla sağlığınızın eksiksiz 360 derecelik görünümünden bahsettiğimizde, ruh sağlığı ve zihinsel uygunluk takibi konusunda piyasada çok fazla seçenek yok.

Bilişsel uygunluk veya bizim tercih ettiğimiz ifadeyle bilişsel çaba ve zihinsel çaba takibinden söz ettiğinizde, ses analizimiz aracılığıyla beyninizin herhangi bir anda ne kadar yoğun çalıştığını anlamanızı sağlayabiliyoruz. Bu, yaptığınız etkinliğe bağlı olarak yükselip alçalan kalp atış hızınız gibi düşünülebilir.

Bunu takip etmek istersiniz; çünkü sürekli yüksek seyrediyorsa bu ilginç bir içgörüdür. Hafif bilişsel bozukluğunuz olduğu anlamına gelmez, ancak günün büyük bölümünde gerekenden daha fazla çalışıyor olabileceğinizi gösterir. Bu da farkındalık ve eylem oluşturabilir.

David Rice: Evet. Tükenmişlikle ilgili yaşadığımız sorunları ve mevcut kopukluk düzeylerini düşündüğümüzde bu teknoloji açıkça yardımcı olabilir.

David Liu: David, bu iki konu çözmeye çalıştığımız sorunların tam merkezinde yer alıyor.

Tükenmişlik yalnızca hepimizin ilişkilendirdiği yüksek stresli işlere özgü değil. Ordu, polis teşkilatı ve sağlık hizmeti sağlayıcıları dâhil olmak üzere aklınıza gelebilecek her çalışma alanında ve sektörde tükenmişlik yaşanıyor. Sessizce yaşanıyor olsa da olmasa da gerçekleşiyor.

Bu nedenle yalnızca bu çeyreği veya yılı değil, uzun vadeyi düşünmeliyiz. İnsanları kaynak ve kritik kaynak olarak görmeliyiz. Onlar şirketin kalbi ve ruhudur. Beşinci yılın ilk gününde de işe ilk başladıkları zamanki kadar mutlu ve üretken olmalarını, hatta daha üretken olmalarını nasıl sağlayabiliriz?

Çalışan devir oranı çok büyük bir sorun. Kuruluşun büyüklüğüne bağlı olarak kuruluş başına on milyonlarca dolarlık maliyet ortaya çıkabiliyor. Şu anda sahada 200.000’den fazla çalışanı bulunan çok büyük bir uluslararası enerji şirketiyle çalışıyoruz. Bu çalışanlar petrol çıkarıyor, rafine ediyor, dağıtıyor ve lojistik faaliyetlerini yürütüyor.

Böyle bir ortamda yüksek çalışan devir oranı ve tükenmişlik olması şaşırtıcı değil. Her dakikanın önemli olduğu, insanların en iyi hâllerinde olmaları gereken en hassas sektörlerde kendimizi kanıtlıyoruz. Çünkü ne zaman göreve çağrılacaklarını bilmiyorlar ve çağrıldıklarında başka bir seçenekleri bulunmuyor.

Daha sonra ofis çalışanları veya beyaz yakalı çalışanlarla da çalışacağımıza inanıyorum. Ancak şu anda kullanım alanı çok açık. Bu sektörlerde yatırım getirisi son derece yüksek; çünkü kimsenin hastalanması için zaman yok.

David Rice: Bu konu hakkında bütün gün konuşabiliriz. Gerçekten büyüleyici, ancak ne yazık ki süremizin sonuna geliyoruz. Programı kapatmam gerekiyor. Gitmeden önce programda her zaman yaptığımız birkaç şey var. İlk olarak insanlara Sonde Health hakkında daha fazla bilgi edinebilecekleri, seninle bağlantı kurabilecekleri ve neler yaptığınızı öğrenebilecekleri yerleri söylemek ister misin?

David Liu: Elbette. Web sitemize göz atabilirsiniz. Şirketi SondeHealth.com üzerinden bulabilir ve bağlantı kurabilirsiniz. Ayrıca LinkedIn üzerinden şirketimizle ve benimle bağlantı kurabilirsiniz.

Yaptığımız işin güzel taraflarından biri, insanların yeni bir giyilebilir donanım satın almasını veya uygulamamızı indirmesini gerektirmemesi. Teknolojimizin yazılım geliştirme kitini ve uygulama programlama arayüzlerini gezegendeki en büyük kuruluşların yazılım uygulamalarına veya yonga setleri aracılığıyla donanım cihazlarına entegre etmek için çalışıyoruz.

Yani insanlar zaten kullandıkları cihazları ve uygulamaları kullanmaya devam ediyor. Onlardan farklı bir şey yapmalarını istemiyoruz. Sağlık hizmetlerindeki bir diğer zorluk da insanların genellikle sağlık bilgileriyle etkileşime girmemesi. Kaç insan kaynakları departmanı hiç kullanılmayan uygulamalar yayımladı? İşverenlerin sağlık verileri ve koruyucu sağlık takibi konusunda yardımcı olmaları için sözleşme yaptığı üçüncü taraf uygulamaların kaçının kullanımı çok düşük?

Çalışanların ruh sağlığı konusunda destek alabilmesi için işverenlerin ücretini ödediği kaç dijital ruh sağlığı platformu kullanılıyor? Bu uygulamaların ve platformların kullanım oranı muhtemelen hâlâ yüzde 5 civarında. Bu son derece düşük. İnsanlar mecbur kalana kadar etkileşime geçmiyor.

Bu nedenle günlük olarak yaptıkları akışın içine nasıl girip süreci tamamen zahmetsiz hâle getirebiliriz? Çalışanlarınızın yardım aramasını beklemek istemezsiniz. Elbette ihtiyaç duyduklarında onları desteklemek istersiniz, ancak bana göre bu çok geç kalmak anlamına gelir.

David Rice: Podcast’te her zaman yaptığımız son şey, konuğumuzun bana bir soru sorduğu küçük bir geleneğimiz olması. Sözü sana bırakıyorum. İstediğin her şeyi sorabilirsin; konu hakkında veya herhangi bir şey olabilir.

David Liu: Sanırım birçok işveren ve ilginç kullanım alanı görüyorsun. Sence büyük ve küçük işverenlerin iş gücünü yönetme konusunda şu anda karşılaştığı en büyük zorluk nedir?

David Rice: Sürekli duyduğum en önemli iki konu tükenmişlik ve ruh sağlığı. Son birkaç yılda birçok işten çıkarma yaşandı. İnsanlardan daha az kaynakla daha fazlasını yapmaları, farklı roller üstlenmeleri, yeni beceriler edinmeleri ve farklı süreçlere uyum sağlamaları istendi.

Diğer konu ise uzun zamandır yüksek stresli bir dönemden geçiyor olmamız. Bir pandemi yaşadık; siyasi çalkantı, iklim krizleri veya başka bir şey olmasa bile sürekli yeni sorunlar ortaya çıkıyor. Bu durum insanların her zaman tepkisel bir konumda hissetmesine yol açıyor ve daha önce konuştuğumuz gibi bu da büyük ölçüde tükenmişliğe neden oluyor.

Seni programa davet etmemin nedenlerinden biri de insanların bu durumu fark etmesine nasıl yardımcı olabileceğimizi, kültürel açıdan bununla ilgili ne yapabileceklerini nasıl anlamalarını sağlayabileceğimizi ve bunu kuruluşlarımızın çalışma biçimine nasıl dâhil edebileceğimizi konuşmaktı.

David Liu: Bunu geçmişte kişisel olarak yaşamış biri olarak bu durumla özdeşleşiyorum. Müşterilerimizde de bunu sürekli görüyoruz. Belirsizlik, kötü yönetim veya yöneticilerin ihtiyaç duydukları araçlara sahip olmaması gibi durumlarda ele almaya çalıştığımız önemli konulardan biri şu:

Çalışan nüfusuna önceden bakıp, çalışanlara sunulan sağlık hizmeti sağlayıcınız aracılığıyla iyi durumda olan kişileri belirleyebilirsiniz. Bu kişiler gruptaki diğer herkes gibi görünebilir, aynı şekilde çalışabilir ve etkileşim kurabilir. Ancak onlara destek bulunduğuna dair bilgi sağlayabilir, araçlar sunabilir, çalışma programlarını veya projelerini değiştirebilirsiniz.

Sağlık hizmeti sağlayıcınız aracılığıyla belirli şeyleri yapmaya başlayabilir veya şirket içinde belirli grupların, bireyleri hedef göstermeden zorlandığını nüfus düzeyinde görebilirsiniz. Programları, bu programları sunma biçiminizi ve insanların çalışma şekillerini değiştirebilirsiniz.

Bu tür değişiklikler genellikle çok geç kalındığında yapılır. İnsanların istifa ettiğini veya iş yerinde olup bitenlerden koptuğunu gördüğünüzde harekete geçersiniz. Toplantılar düzenlemeye ve neler olduğunu anlamaya çalışırsınız. Oysa bu çok daha önceden yapılabilir.

Buna koruyucu sağlık olarak değil, üretkenlik, mutluluk ve esenlik için proaktif olmak olarak bakıyorum. Tüm çalışanlarınıza olimpiyat sporcuları gibi davranırsanız insanların en iyi performanslarını göstermeye devam etmelerini sağlayacak yollar bulursunuz.

David Rice: Çok güzel söyledin. David, bugün bize katıldığın için teşekkür ederim. Seni programda ağırlamak harikaydı.

David Liu: Beni davet ettiğin için teşekkürler David.

David Rice: Dinleyiciler, henüz yapmadıysanız peoplemanagingpeople.com/subscribe adresine giderek bültene kaydolun.

Bir dahaki sefere kadar, dördüncü çeyreğin son düzlüğündeyiz. 2024’e dönüp bakmanın zamanı geldi. Bu yıl ne öğrendiniz? Sizden haber almayı sabırsızlıkla bekliyorum.