Burn-out signaleren en voorkomen met vocale biomarkertechnologie

Lees het transcript:

We proberen onze podcasts te transcriberen met behulp van een softwareprogramma. Vergeef ons eventuele typfouten, want de bot is niet altijd 100% correct.

David Liu: Door middel van onze stemanalyse kunnen we inzicht geven in hoe hard je hersenen op een bepaald moment werken. Je wilt dat kunnen volgen, want als die inspanning voortdurend hoog is, betekent dat niet dat je een milde cognitieve stoornis hebt, maar wel dat je mogelijk het grootste deel van de dag harder werkt dan nodig is.

David Rice: Welkom bij de People Managing People-podcast. We zetten ons in om een betere wereld van werk te creëren en je te helpen gelukkige, gezonde en productieve werkplekken te creëren. Ik ben jullie host, David Rice.

Mijn gast vandaag is David Liu. Hij is de CEO van Sonde Health. We gaan praten over vocale biomarkertechnologie en het vermogen daarvan om mentale fitheid op de werkplek te beoordelen, wat deze nieuwe technologie ons leert en hoe we haar op verantwoorde manieren kunnen gebruiken.

David, welkom!

David Liu: Dank je, David. Fijn om hier te zijn.

David Rice: Vertel ons eerst iets over jezelf, hoe je bent gekomen waar je nu bent en wat je heeft aangetrokken tot wat je vandaag doet.

David Liu: Het is in mijn carrière een lange, kronkelige route geweest om te komen waar ik vandaag ben.

Dus dat is waarschijnlijk een vraag die, als ik haar volledig zou beantwoorden, al onze tijd zou opslokken als we ons alleen daarop zouden richten. Ik vat het daarom zo samen: ik ben van opleiding industrieel ingenieur en ben altijd geïnteresseerd geweest in het oplossen van problemen binnen grotere systemen. Ik kijk naar een sector, programma of project en probeer te begrijpen wat beter zou kunnen. Wat kan volledig worden gerevolutioneerd zodat de output en het voordeel van wat dat systeem produceert efficiënter, productiever en op veel grotere schaal voordelig voor de mensheid kunnen zijn?

Of dat nu in de auto-industrie was, waar ik begon met het ontwerpen van auto's die niet alleen gemakkelijker konden worden geproduceerd en geassembleerd, maar ook van hogere kwaliteit waren. Of we dat proces van ontwerp tot productie ingrijpend konden verbeteren. Later werkte ik aan de technologiekant bij AOL, waar ik hielp AOL naar het web- en internettijdperk te brengen. Aanvankelijk was het alleen een internetprovider.

Hoe betrekken we mensen? Hoe produceren we niet alleen content, maar ook wat we toen vroege vormen van gemeenschap noemden, wat destijds sociale media was, om mensen online betekenisvollere ervaringen te bieden? Hoe doen we dat en bieden we meer dan alleen verbinding? En vervolgens, in de afgelopen ruim twaalf jaar, heb ik mijn carrière gewijd aan de vraag hoe we big data, machinaal leren en alles wat we aan de kant van het consumenteninternet en binnen technologieën hebben kunnen doen, kunnen inzetten voor de grootste sectoren ter wereld.

Of dat nu onderwijs of gezondheidszorg is: ik ben gepassioneerd over het radicaal verbeteren van die sectoren, zodat wij als mensen daar tijdens ons leven van kunnen profiteren.

David Rice: Dat sluit perfect aan op waar we het over gaan hebben. Ik wil beginnen met een kader rond wat Sonde Health doet en hoe deze technologie werkt. Want voor iemand zoals ik klinkt dit op het eerste gezicht als iets uit een film. Toen je het eerder aan me uitlegde, begon het tegelijkertijd ook logisch te klinken.

Het idee dat het niet alleen gaat om wat je zegt, maar ook om hoe je het zegt. Vanuit sociaal perspectief pikken we allemaal van nature veel signalen op om te begrijpen hoe het met iemand gaat en wat diens toestand is. En nu is de technologie er om machines dit soort dingen ook te laten herkennen. Neem ons mee door een deel van de wetenschap achter de manier waarop deze technologie stemgegevens analyseert.

David Liu: Voordat ik op die wetenschap inga, wil ik kort zeggen dat er fysiologie ten grondslag ligt aan onze mogelijkheid om dit te doen, namelijk stemanalyse. Je vraagt je misschien af: wat heeft stem met gezondheid te maken? Dat is een logische eerste vraag. Maar het is algemeen bekend dat wanneer een chronische ziekte of aandoening het lichaam begint te beïnvloeden, systemen in het lichaam worden aangetast. Een van die systemen die vroeg wordt beïnvloed en vaak niet eens door het menselijk oor kan worden waargenomen, is de stem.

De stem is een combinatie van meer dan honderd verschillende lichaamsdelen, waaronder de hersenen, tong, keel en stembanden, helemaal tot aan de borstkas, die ons samen in staat stellen spraak te produceren.

Wanneer deze ziekten dit systeem en het vermogen om te spreken en stem te produceren beginnen te belemmeren, hebben we met behulp van audio en geavanceerde technieken voor audiosignaalverwerking een systeem en oplossing ontworpen. Die technieken hebben we gedurende bijna negen jaar ontwikkeld en verfijnd om de vocale kenmerken en signalen te extraheren die in ieder van onze stemmen zijn ingebed. Vervolgens kunnen we die invoeren in machinale-leermodellen die we hebben gebouwd om veel beter te voorspellen wat er daadwerkelijk in je stem gebeurt.

Uit ons klinisch onderzoek en onderzoek door derden weten we dat veel van deze vocale kenmerken en inzichten die we uit het geluid van je stem halen — we kunnen ongeveer dertig seconden passieve of actieve spraak analyseren — inzicht geven in je relatieve risico op deze aandoeningen. Momenteel richten we ons op mentale gezondheid.

Dat betreft depressie en angststoornissen, en zeker ook cognitieve gezondheid.

David Rice: Jullie hebben die klinische benadering van het analyseren, labelen en begrijpen van deze gegevens genoemd. Neem me een beetje mee in die reis en in hoe jullie dit blijven testen.

David Liu: Ja, dat is een grote en goede vraag.

Het vormt een groot deel van wat we doen, van onze identiteit en van de manier waarop we als bedrijf onze tijd en ons geld besteden. Hoewel we geen digitaal apparaat zijn dat door de FDA wordt gereguleerd, proberen we geen medische beoordeling of digitaal diagnostisch hulpmiddel te worden. Dat verlaagt echter niet onze eigen verwachtingen of onze investeringen in klinisch onderzoek en klinische validatie van onze technologie.

We hebben aanzienlijk geïnvesteerd in onderzoek met klinische organisaties over de hele wereld, zoals Mass General in Boston, Montefiore Health in New York en Albert Einstein in New York. Met veel zorgstelsels wereldwijd werken we samen aan langdurig klinisch onderzoek en studies. Zo zorgen we ervoor dat we op een aantal punten zeer solide zijn. Ten eerste creëren we een database — wij noemen die een biobank — van stemmonsters die we samen met onze klinische partners bezitten en waarvan we weten dat de gezondheidsinformatie nauwkeurig is gelabeld.

Dat betekent dat wanneer we een stemmonster van dertig seconden uit ons klinisch onderzoek nemen, we weten dat het afkomstig is van iemand bij wie klinisch een depressie is vastgesteld. Dat betekent niet dat we onze technologie zullen gebruiken om mensen met depressie te diagnosticeren. Het betekent wel dat de bouwstenen van onze modellen en de manier waarop we stemgegevens analyseren, zijn gebaseerd op een sterke basis: we weten dat dit stemmonster afkomstig is van iemand bij wie een arts een milde cognitieve stoornis, astma, COPD, een angststoornis of depressie heeft vastgesteld.

Vervolgens vergelijken we dat uiteraard met een gezonde controlegroep. Al onze studies zijn langdurig en longitudinaal. Inmiddels hebben we een van de grootste biobanken ter wereld met klinisch gelabelde stemmonsters voor gezondheid opgebouwd. Daarna bouwen en trainen we modellen en zetten we die in binnen validatiestudies, om er zeker van te zijn dat ze in een klinische omgeving overeenkomen met traditionele beoordelingen van deze ziekten en gezondheidsstoornissen.

Dat geeft ons, en onze klanten, het vertrouwen dat de technologie werkt zoals verwacht en dat we dit hebben bewezen. We hebben de studies door vakgenoten laten beoordelen en gepubliceerd.

David Rice: Ik ben benieuwd, omdat ik aan HR-professionals denk en aan de manier waarop technologie wordt ontvangen. Welke reactie krijgen jullie wanneer jullie deze technologie laten zien? Ik kan me voorstellen dat die gemengd is en dat sommige mensen terughoudend zijn bij het idee dat je luistert naar hoe ze praten en signalen markeert om hun mentale of lichamelijke gezondheidstoestand te beoordelen.

David Liu: In de loop van de tijd is er veel veranderd. Toen we aan deze reis begonnen, vonden mensen het moeilijk te geloven dat dit technisch mogelijk was zonder te ontleden wat iemand zei. Wij zijn dus niet zoals Siri of Alexa. We ontleden niet wat je zegt.

Daar zijn allerlei problemen mee, zoals we momenteel zien aan de consumentenkant en in de commerciële dienstverlening. Iedereen probeert precies te analyseren wat je zegt — Facebook, Google, iedereen — en plotseling krijg je toevallig zeer nauwkeurige advertenties over iets wat je enkele uren eerder hebt genoemd.

Dat doen wij niet. We analyseren niet wat je zegt. We zijn dus voorbij het punt dat mensen moesten geloven dat dit mogelijk was. Door de opkomst van gezondheidsmonitoring met verschillende biomarkers, zoals biomarkers die via draagbare apparaten van je huid worden verzameld, gaan we nu een volgende fase in. Tegenwoordig beantwoorden we vooral de vraag: wat is de juiste toepassing, zodat mensen dit op een veilige en beveiligde manier kunnen gebruiken, er echt voordeel uit halen en krijgen waar ze naar op zoek zijn?

Ik geloof dat we de manier waarop mensen gezondheidsgegevens bekijken en hoeveel toegang ze daartoe hebben, radicaal moeten veranderen. Ook hun vermogen om met hun eigen gezondheidsgegevens aan de slag te gaan, moet veranderen. Vandaag bekijken we meestal misschien het verslag van een doktersbezoek niet eens. We vertrouwen er gewoon op dat onze zorgverlener ons mondeling een samenvatting geeft.

We krijgen slechts een deel van die informatie wanneer we naar het ziekenhuis of een arts gaan. Daarom proberen talloze bedrijven al deze informatie te verzamelen en op één plek te zetten. Maar dat lost het probleem niet echt op. Het probleem is dat niemand met deze informatie aan de slag gaat. Wat maakt het uit of alles op één plek staat?

Een bedrijf dat dit volgens mij echt goed doet, naast wat wij doen, is Apple. Apple zet standaard al je gezondheidsinformatie uit de Apple Watch en soms ook uit de telefoon op één plek. Ze verkopen er meer dan vijftig miljoen per jaar en waarschijnlijk gebruiken honderden miljoenen mensen deze apparaten. In de Verenigde Staten behoren ze daardoor tot de drie grootste spelers op het gebied van gezondheidsgegevens.

In de toekomst zal dit steeds belangrijker worden. Je moet met deze gegevens aan de slag kunnen, niet alleen om bijvoorbeeld zorgverzekeraars te helpen claims of ziekenhuisbezoeken te verminderen. Door het gebruik van draagbare apparaten en Apple Health kunnen mensen de informatie rechtstreeks onder ogen krijgen.

De afgelopen tien tot vijftien jaar zijn mensen aandacht gaan besteden aan wat we meten. Tien tot vijftien jaar geleden spraken we waarschijnlijk niet op dezelfde manier over stappen, slaapcycli, rusthartslag of bloedzuurstof.

En wat levert dat op? Kleine veranderingen in gedrag. “Ik moet mijn stappen nog halen.” Hoe vaak heb je dat gehoord? Dat is gedragsverandering. En dat is volgens mij de radicale verandering die moet plaatsvinden.

We moeten alle technieken, technologieën en ervaringen inzetten om het mensen gemakkelijk en realistisch te maken hun gedrag en levensstijl aan te passen op manieren die hun gezondheid verbeteren, zodat we kunnen voorkomen dat mensen in het zorgsysteem terechtkomen.

David Rice: Wat ik fascinerend vind, is dat ik onlangs een panel heb gedaan over secundaire arbeidsvoorwaarden en hoe uitdagend dat is geworden. Veel kosten houden verband met geneesmiddelen en allerlei andere zaken. Hoe kunnen we kosten verlagen en mensen verschillende voordelen bieden? Dit lijkt me een interessante manier om mensen op een andere manier bij hun gezondheid te betrekken.

Als ik een people leader ben en nadenk over de invloed hiervan op prestaties en de gezondheid van de mensen met wie ik werk, zou ik dit willen inzetten. Jullie hebben het over een revolutie in de manier waarop we naar deze gegevens kijken. Hoe kunnen leiders hun mensen informeren en communiceren over een hulpmiddel zoals dit?

David Liu: Dit gebeurt al, David. Of het nu gaat om draagbare apparaten of door werknemers gesponsorde gezondheidsprogramma's: we horen er veel over. Via verzekeringsplannen en werkgevers die zulke plannen sponsoren, worden al draagbare apparaten verstuurd. Werkgevers willen dat mensen hierop vooruitlopen, gezonder leven en hun gedrag veranderen.

Werkgevers zijn een van de grootste financiers van gezondheidszorg. Ze betalen in dit land en in veel andere landen een groot deel van de gezondheidszorg. Ze hebben dus alle reden om ervoor te zorgen dat dit gebeurt.

Aan de kant van de werknemer stel je een goede vraag: hoe maken managers, HR-professionals, leidinggevenden en directieteams dit aanvaardbaarder? Door het transparant te maken. Een van de redenen waarom we nu met de luchtmacht en grote bedrijven werken, is dat zij niet alleen gezonde mensen nodig hebben, maar mensen die op elk moment op het hoogste niveau van hun beroep kunnen functioneren.

Denk aan het leger, publieke medewerkers bij de politie of mensen in productie, logistiek en industrie. Zij moeten voortdurend op hun best zijn. Werkgevers willen dat werknemers hun volledige zelf meenemen naar hun werk en gezin, maar dat vraagt om balans.

Je moet dit presenteren vanuit het idee dat je om mensen geeft, niet om radertjes in een machine. We moeten mensen anders gaan benaderen en aandacht hebben voor de volledige persoon, niet alleen voor de vraag of iemand gedurende bepaalde uren productief is.

Bij ons bedrijf geven we om de hele persoon. Uiteindelijk leidt dat tot loyale werknemers wanneer zij weten dat hun werkgever oog heeft voor hun carrière, gezin en welzijn, en hulpmiddelen aanbiedt waarmee ze hun gezondheid kunnen ondersteunen.

Daarnaast moeten we samenwerken met gezondheidsdiensten die door werknemers worden gesponsord. Dit zijn externe bedrijven en leveranciers waarmee werkgevers samenwerken om gezondheidsdiensten te leveren. Het moet transparant zijn dat de informatie die via draagbare apparaten en andere platforms wordt verzameld, alleen bekend is bij deze externe leveranciers en niet bij de manager.

De werkgever krijgt zeker gegevens op populatieniveau, zodat die veranderingen op dat niveau kan doorvoeren. Maar met de HIPAA-wetgeving moet je heel voorzichtig en transparant zijn over het gebruik van deze informatie. Het gebruik moet werkelijk in het voordeel van de werknemer zijn.

David Rice: Ik wilde je ook vragen naar enkele interessante toepassingen die je tot nu toe voor deze technologie hebt gezien. Intuïtief zouden veel mensen eerder denken aan een klinische toepassing, maar jullie richten je echt op de werkplek, prestaties en het op peil houden van topprestaties. Wat bracht Sonde Health ertoe die richting te kiezen?

David Liu: Dat was uit noodzaak. Het was erg moeilijk om dit soort innovatie en technologie in klinische omgevingen en werkprocessen te introduceren, omdat die per ontwerp behoorlijk conservatief moeten zijn.

Ik stelde mezelf binnen ons bedrijf een fundamentele vraag: hoe kunnen we zo snel als menselijk mogelijk een positieve invloed hebben op het grootst mogelijke aantal mensen? Dat zou niet gebeuren door telkens één ziekenhuisstelsel te benaderen.

Wat we moesten bewijzen — en nu ook bewijzen — is dat de technologie mensen eerder in het proces kan helpen. In een klinische omgeving hebben mensen al aangegeven dat ze pijn hebben. Ze gaan naar de arts of het ziekenhuis en vervolgens moeten er stappen worden gezet om hen weer op weg te helpen.

Wij moeten veel eerder in het proces actief worden. Waarom zouden we mensen niet vinden wanneer ze gezond zijn en signalen volgen die erop kunnen wijzen dat ze achteruitgaan, terwijl ze over het algemeen nog gezond en productief zijn? Vervolgens kunnen we hen veel eerder ondersteunen.

Op lange termijn is er volgens mij veel meer waarde in het productief houden van mensen en hen op het hoogste niveau van hun beroep laten functioneren. Dat beroep kan ook bestaan uit thuisblijvende vader of moeder zijn. Uiteindelijk is dit voor iedereen bedoeld.

David Rice: Stemtechnologie wordt steeds zichtbaarder. Of het nu Alexa is of iets anders: ze verandert hoe mensen op internet zoeken en met apparaten omgaan, en dat alles creëert gegevens. Waar gegevens zijn, speelt AI tegenwoordig een rol. Hoe raken grote AI-spelers hierbij betrokken en hoe zie je dat het speelveld hierdoor verandert?

David Liu: Ik hoor steeds vaker over ChatGPT en andere grote taalmodellen. Ik heb onlangs artikelen gelezen over mensen die deze modellen als therapeut gebruiken. Veel clinici raden dat niet aan, maar ik heb het zeker gehoord, vooral omdat deze modellen steeds meer met stem gaan werken.

Wij vinden het positief dat taalmodellen de richting van stem opgaan, omdat spreken veel gemakkelijker is dan typen. Daardoor ontstaat een enorme toename in het gebruik van deze veelgebruikte producten, waarbij stem wordt benut.

Dat geeft ons meer mogelijkheden om stem vast te leggen en als biomarker te analyseren. Net zoals de succesvolste draagbare apparaten eenvoudig aan je pols of vinger worden bevestigd en voortdurend gegevens verzamelen, geldt: hoe meer mensen spreken, hoe meer hoogwaardige stem we op de achtergrond kunnen vastleggen via een smartphone of draagbaar apparaat, hoe beter.

Dan kunnen we gebruikers en klanten een vollediger beeld geven. Voor ons gaat het om mentale en cognitieve gezondheid. Dat is een belangrijk ontbrekend onderdeel in het landschap van draagbare apparaten.

We kunnen via stemanalyse inzicht geven in hoe hard je hersenen op een bepaald moment werken. Net zoals je hartslag afhankelijk van je activiteit omhoog en omlaag gaat, kun je ook mentale inspanning volgen.

Als die inspanning voortdurend hoog is, is dat een interessant inzicht. Het betekent niet dat je een milde cognitieve stoornis hebt, maar wel dat je mogelijk het grootste deel van de dag harder werkt dan nodig is. Dat kan bewustwording en actie stimuleren.

David Rice: Als we nadenken over de problemen rond burn-out en de mate van terugtrekking op het werk, zou dit natuurlijk kunnen helpen.

David Liu: Die twee onderwerpen, David, proberen we precies te helpen oplossen.

Burn-out komt niet alleen voor in de stressvolle beroepen die we ermee associëren, zoals het leger, de politie en de zorg. Burn-out vindt plaats in elke sector en elk werkgebied. Of het nu zichtbaar gebeurt of stilletjes, het gebeurt.

We moeten nadenken over levensduur en productiviteit, niet alleen over dit kwartaal of dit jaar. Mensen zijn cruciale hulpbronnen. Zij vormen het hart en de ziel van een bedrijf. Hoe zorgen we ervoor dat ze in hun vijfde jaar nog net zo gelukkig en productief zijn als op hun eerste dag?

Het personeelsverloop is enorm en kost organisaties, afhankelijk van hun omvang, tientallen miljoenen dollars. We werken nu met een zeer groot internationaal energiebedrijf dat meer dan tweehonderdduizend mensen in het veld heeft. Daar is sprake van een inherent hoog personeelsverloop en veel burn-out.

We bewijzen onszelf in een van de meest gevoelige sectoren, waar elke minuut telt. Mensen moeten op hun best zijn omdat ze nooit weten wanneer ze worden opgeroepen. Ik geloof dat we later ook met kantoorwerknemers zullen werken, maar op dit moment is de toepassing heel duidelijk. Het rendement op deze investering is in deze sectoren bijzonder hoog.

David Rice: We zouden hier de hele dag over kunnen praten. Helaas loopt onze tijd ten einde. Kun je vertellen waar mensen meer over Sonde Health kunnen vinden en contact met jullie kunnen opnemen?

David Liu: Bezoek onze website op SondeHealth.com. Je kunt via LinkedIn contact opnemen met ons bedrijf en mij daar ook vinden. We willen mensen steeds duidelijkere toepassingen bieden, zodat ze begrijpen hoe ze deze technologie kunnen gebruiken.

Een mooi aspect van wat we doen, is dat mensen geen nieuw draagbaar apparaat of nieuwe hardware hoeven te kopen. Ze hoeven onze app niet te downloaden. We werken samen met de grootste organisaties ter wereld om onze technologie, SDK's en API's te integreren in hun software-apps of hardwareapparaten.

Het gaat dus om apparaten en apps die mensen al gebruiken. We vragen mensen niet om iets anders te doen. Een uitdaging in de gezondheidszorg is dat mensen vaak niet actief met dergelijke diensten aan de slag gaan. Hoeveel HR-afdelingen hebben apps uitgerold die niemand gebruikt? Hoeveel digitale platforms voor mentale gezondheid worden door werkgevers betaald, terwijl het gebruik waarschijnlijk nog steeds rond de vijf procent ligt? Dat is extreem laag.

Mensen zoeken pas hulp wanneer het moet. Daarom moeten we terechtkomen in de dagelijkse stroom van wat mensen al doen, zodat het volledig moeiteloos wordt en ze problemen voor kunnen zijn. Je wilt niet wachten tot werknemers zelf hulp zoeken. Natuurlijk wil je hen ondersteunen wanneer ze dat nodig hebben, maar in mijn ogen is dat te laat.

David Rice: We hebben hier op de podcast een traditie waarbij de gast mij een vraag mag stellen. Ik geef het woord aan jou. Vraag maar wat je wilt.

David Liu: Je ziet veel werkgevers en interessante toepassingen. Wat denk je dat momenteel de grootste uitdaging is voor grote en kleine werkgevers op het gebied van personeelsmanagement?

David Rice: De twee belangrijkste dingen die ik voortdurend hoor, zijn burn-out en mentale gezondheid. De afgelopen jaren zijn er veel ontslagen geweest. Mensen worden gevraagd meer te doen met minder middelen, andere rollen op zich te nemen, nieuwe vaardigheden te leren en door veranderingen heen te gaan.

Daarnaast voelen het al lange tijd als stressvolle tijden. We hadden een pandemie en daarna politieke onrust, klimaatcrises en allerlei andere gebeurtenissen. Het lijkt alsof mensen voortdurend reactief moeten handelen. Dat leidt tot veel burn-out.

Dat is een van de redenen waarom ik je in de show wilde hebben: wat kunnen we doen om dit te signaleren, mensen vanuit cultureel perspectief te helpen begrijpen wat ze eraan kunnen doen en dit in te bouwen in de manier waarop organisaties met mensen omgaan?

David Liu: Ik herken dit, omdat ik er in het verleden zelf onder heb geleden. We zien het ook voortdurend bij onze klanten. Een van de zaken die we proberen aan te pakken, is onzekerheid, slecht management of management dat niet over de juiste hulpmiddelen beschikt.

Een waardevolle mogelijkheid is dat je op voorhand naar een populatie kunt kijken en via je door werknemers gesponsorde zorgverlener kunt vaststellen wie het goed doet. Sommige mensen lijken hetzelfde te functioneren als iedereen in de groep, maar je kunt hun laten weten dat er ondersteuning beschikbaar is. Je kunt hulpmiddelen aanbieden, roosters aanpassen of projecten rouleren.

Op populatieniveau kun je zien dat bepaalde groepen binnen een bedrijf het moeilijk hebben. Vervolgens kun je programma's en de manier waarop mensen werken aanpassen zonder individuele personen aan te wijzen.

Dat gebeurt vaak pas wanneer het te laat is, bijvoorbeeld wanneer grote groepen mensen ontslag nemen of zich niet langer verbonden voelen met hun werk. Dan komen we in actie met bijeenkomsten en proberen we te begrijpen wat er aan de hand is. Maar dit kan vooraf worden gedaan.

Ik zou het niet alleen preventieve gezondheid noemen, maar ook proactieve productiviteit, proactief geluk en welzijn. Als je al je werknemers behandelt als olympische atleten, vind je manieren om mensen op hun best te laten presteren.

David Rice: Goed gezegd. David, bedankt dat je vandaag bij ons was. Het was geweldig je te gast te hebben.

David Liu: Bedankt voor de uitnodiging, David.

David Rice: Luisteraars, als je dat nog niet hebt gedaan, ga dan naar peoplemanagingpeople.com/subscribe en schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Tot de volgende keer. We naderen het einde van het vierde kwartaal. Het is tijd om terug te kijken op 2024. Wat heb je dit jaar geleerd? Ik hoor graag van je.