Hoe houd je virtuele teams verbonden (met Ben Hoffman van cityHUNT)

Lees het transcript:

We proberen onze podcasts uit te schrijven met behulp van een softwareprogramma. Vergeef ons eventuele typefouten, want de bot heeft niet altijd 100% gelijk.

Tim ReitsmaOf je team nu verspreid werkt of op kantoor, betrokkenheid en verbinding zijn twee belangrijke ingrediënten voor het creëren van een gezonde werkplek. Maar hoe creëren en onderhouden we verbindingen in een virtuele wereld, bijvoorbeeld via online koffiemomenten of teamevenementen? Nou ja, beide zijn geweldig. In de aflevering van vandaag ga ik in gesprek over verbindingen in een virtuele wereld met Benjamin Hoffman, oprichter van cityHUNT, een bedrijf dat is gebouwd rond een eenvoudige missie: teams helpen sterkere, betekenisvollere relaties op te bouwen.

Bedankt voor het luisteren. Ik ben Tim Reitsma, de vaste presentator van People Managing People. Welkom bij de podcast. Wij zijn mensen die mensen managen en we willen beter leidinggeven en managen. We zijn eigenaren, oprichters, ondernemers, middenmanagers en teamleiders die mensen aansturen. En ja, we doen aan human resources, maar we zijn geen HR, althans niet in de traditionele zin. We hebben als missie om mensen te helpen hun teams en organisaties effectiever te leiden en te managen. Dus als je beter wilt leidinggeven en managen, als je een betere organisatorische leider en effectievere manager wilt worden, sluit je dan bij ons aan. Blijf naar de podcast luisteren voor de tips, trucs en hulpmiddelen die je nodig hebt om je mensen en organisatie effectiever te werven, te behouden, te managen en te leiden. En abonneer je tijdens het luisteren naar de show op peoplemanagingpeople.com en schrijf je in voor onze mailinglijst om op de hoogte te blijven van alles wat er speelt.

Welkom bij de podcast. Ben, hoe gaat het?

Ben Hoffman Geweldig. Bedankt. Ik ben super enthousiast om hier te zijn.

Tim ReitsmaDat is mooi. Vertel onze luisteraars eens wat over jezelf en over je bedrijf. We willen gewoon graag weten wie je bent.

Ben HoffmanZeker. Ik ben dit bedrijf in 2000 begonnen aan NYU. Ik studeerde daar theater en stond op het punt af te studeren. Toen besloot ik dat ik niet echt theater wilde doen zoals het toen werd gedaan, dus moest ik iets anders bedenken.

Samen met mijn toenmalige partner begonnen we voor de lol speurtochten en kroegentochten met Polaroidcamera's te organiseren voor onze vrienden. Daarna vroegen mensen ons of we dit ook konden doen voor verjaardagsfeesten en vrijgezellenfeesten. We zeiden: ja, natuurlijk; het was ons leuke project waarmee we een ervaring, een theatrale ervaring, konden creëren. Op een dag vroeg iemand: kunnen jullie dit ook doen voor een teambuildingevenement binnen een bedrijf? Ik zei: natuurlijk, wat is jullie budget? Ze vertelden me hun budget en ik zei: ja, dat is precies wat we doen. We zijn natuurlijk een teambuildingbedrijf.

Daarna groeiden we verder en moest ik leren hoe je een teambuildingbedrijf opbouwt. Alles kwam uiteindelijk terug bij wat ik ontdekte waar ik gepassioneerd over was: positieve psychologie, gamificatie en hoe dat allemaal begon. De afgelopen jaren heb ik veel van mijn energie en tijd verschoven naar mindfulness, bewustzijn en aanwezig zijn in het moment. En wat dat betekent, omdat ik het gevoel heb dat alles toch door die lens stroomt. Zo hebben we het bedrijf opgebouwd. We gingen van Polaroids naar digitale camera's, breidden ons eerst landelijk uit en begonnen in New York. Daarna kwamen die geweldige nieuwe iPhones uit en bouwden we apps. We probeerden echt te begrijpen hoe we, door met onze klanten te praten, ervaringen konden creëren waarin mensen zichzelf beter leerden kennen, elkaar beter leerden kennen en hun omgeving beter leerden waarderen.

Een van die dingen is nu een beetje anders. Mensen bevinden zich tijdens deze ervaringen niet meer zo vaak in dezelfde omgeving. Daarom hebben we een volledig nieuwe ervaring gecreëerd die gebaseerd is op de wereld waarin we nu leven. Het is de afgelopen tijd een heel interessante, moeilijke maar ook geweldige en vredige periode geweest met alles wat er gebeurt. Dus ik denk dat dat het antwoord is.

Tim ReitsmaJa, de wereld is zeker veranderd. Van de eerste dagen met Polaroid naar digitaal, naar telefoons en nu een lockdown. Er buiten op uit gaan en een teambuildingevenement of speurtocht organiseren ziet er nu dus anders uit. Hoe hebben jullie in deze periode een nieuwe koers bepaald?

Ben HoffmanHet is drastisch anders. We groeiden enorm en ik had vorig jaar een volledig nieuw idee geïntroduceerd. In 2019 kreeg ik een ingeving: maak iets geweldigs voor anderen. Hoe ziet dat er echt uit? Hoe kunnen we dat opbouwen? We organiseerden veel bedrijfsevenementen en maakten ze voor iedereen toegankelijk, werkten met non-profitorganisaties, brachten iedereen naar buiten om te spelen en breidden onze technologie uit. We probeerden mensen echt de wereld in te krijgen, relaties op te bouwen en we groeiden geweldig. En toen kwam in maart plotseling alles tot stilstand. Alle bedrijfsactiviteiten stopten. We zeiden: oké, interessant, wat doen we nu? We begonnen nieuwe spellen te bouwen via Zoom, met behulp van onze technologie en een ervaring met twee schermen. We hadden speurtochten, spelshows, kunstprojecten en mysteriespellen. We probeerden alles uit en experimenteerden. Onze klanten vroegen erom en wij deden het, maar eerlijk gezegd was het niet zo leuk als ik nodig had of wilde. De verbindingen ontstonden niet. Mensen waren zo opgebrand door al die videoconferenties dat de ervaringen niet voldeden aan het niveau dat ik gewend was van wat we vroeger deden. Dus zei ik: laten we een stap terug doen.

Laten we alle gegevens verzamelen van alle spellen die we organiseren en kijken wat eruit komt. Waar houden mensen van? Waar voelen ze verbinding? Wanneer voelen ze zich levend? Wanneer vergeten ze dat ze op Zoom zitten en gewoon leven, zijn en spelen? Welke onderdelen van elk spel zorgen daarvoor? Dat hebben we gedaan. We begonnen gegevens te verzamelen en creëerden vervolgens een beste-van-ervaring. Dat is eigenlijk het enige wat we nu aanbieden: we namen het beste van elk spel en combineerden dat tot een ervaring van een uur waarin mensen vanuit hun eigen huis kunnen spelen en toch een geweldige tijd hebben waarin ze contact met elkaar maken. Veel lachen, glimlachen en een hoog tempo. Zo krijgen ze een stukje van alle verschillende spellen. Er zal een moment zijn waar iedereen echt van geniet en hopelijk veel momenten die mensen leuk vinden. Het belangrijkste is dat ze kunnen lachen en glimlachen en elkaar op een andere, lichtere manier kunnen zien dan ze elkaar de afgelopen tijd misschien hebben ervaren.

Tim ReitsmaGisteren sprak ik met een vriend over hoe mijn week eruitzag. Ik begon alle gesprekken en videogesprekken te tellen die ik had gehad. Op vrijdag komen een paar van ons aan het einde van de dag samen voor nog een videogesprek, meestal met een biertje in de hand. Ik vind dat een geweldige manier om de dag af te sluiten. Maar ik ben het zat om mensen door een scherm te bekijken. Hoe zorgt dat extra niveau van plezier voor een diepere verbinding?

Ben HoffmanDat is precies wat het moet zijn, want het is moeilijk. Ik voel hetzelfde als jij. Ik ben het ook zo zat. Ik probeer mezelf te beperken en te bepalen hoeveel vergaderingen ik plan en wat er allemaal gebeurt. Moeten we dit echt doen? Kan ik meer tijd besteden?

Ik breng veel meer tijd door in de natuur, maar tijdens de spellen proberen we iedereen een moment te geven om te schitteren. Iedereen speelt bijvoorbeeld het spel en dan zeggen we: hé, kun je jezelf dempen? Zeg allemaal hallo tegen Tim. Hé Tim, wat heb jij als antwoord gegeven? Wat is jouw favoriet? Dan begint iedereen te praten en heen en weer te reageren. Dat is wat we bouwen: kleine momenten van verbinding waarin het voelt alsof je niet meer in een Zoomgesprek zit. We krijgen feedback zoals: dit is de beste videoconferentie waar ik ooit aan heb deelgenomen. Mensen dachten niet dat dit leuk kon zijn, maar door dingen toe te voegen en een boog in de ervaring te bouwen, krijgen we mensen daadwerkelijk in beweging. Aan het einde bewegen ze rond, zoeken ze dingen, maken ze foto's, komen ze terug en delen ze dingen. We hebben muziek, geweldige presentatoren en veel interactie. Je weet nooit wanneer je aan de beurt komt. Het lijkt een beetje op The Price Is Right: kom maar naar beneden. We kunnen de reacties van mensen zien en je weet nooit of je wordt gekozen. Vervolgens moedigt iedereen je aan.

Het is een heel mooi moment wanneer je hele bedrijf je naam roept en je toejuicht omdat je het antwoord wist. We doen ook enquêtes. Aan honderd mensen vragen we bijvoorbeeld wat hun favoriete traktatie voor de feestdagen is. Koekjes, snoep? Je geeft antwoord en iedereen zegt: ja, je hebt het goed! Iedereen houdt van koekjes. Koop tien koekjes.

Tim ReitsmaHet is interessant dat er zo'n persoonlijk element in zit. We praten over cityHUNT en wat jullie aanbieden, maar er zit ook een persoonlijke dimensie aan. Het is niet gewoon een eendimensionaal online trivia-spel. Waarom is het zo belangrijk om dat persoonlijke element toe te voegen? Je noemde de enquête: je vraagt mensen dingen en verzamelt hun antwoorden. Wat doet dat eigenlijk voor mensen?

Ben HoffmanBij al onze spellen, ook onze gewone spellen, proberen we altijd maatwerk te leveren. We willen weten wie mensen zijn en wat ze leuk vinden. We proberen naar hen te luisteren en echt bij hen te zijn, zodat we het spel op hen kunnen afstemmen. Daardoor voelt het niet als zomaar iets willekeurigs. Mensen willen geen trivia-avonden of spelshows meer doen. Het moet relevant zijn. En als het leuk is, leer je elkaar kennen. Dat is iets wat we zijn kwijtgeraakt. Op kantoor leerden we elkaar bijna zonder erbij na te denken kennen, onbewust, door gesprekken en grapjes. Online gaat dat niet vanzelf op dezelfde manier. Het is leuk om te horen waar mensen mee bezig zijn en wat ze doen. We gebruiken vaak eten tijdens onze spellen. Meestal hebben we een ronde waarin we eten van dichtbij bekijken. Mensen vertellen dan over hun favoriete eetverhaal. Zo ontstaan gesprekken die nu niet plaatsvinden. We zijn dat een beetje kwijtgeraakt. Vooral binnen bedrijven is de mogelijkheid om even naar iemand toe te lopen en te vragen: hé, hoe gaat het met je?

Ik hoorde van iemand bij een bedrijf waarbij ik betrokken ben dat die persoon zich bijna schuldig voelde als die een gesprek voerde dat niet over werk ging. Op kantoor zouden we koffie halen of water pakken en praten bij de waterkoeler. Dat kon drie, vijf of zeven minuten duren. We missen die gesprekken. Die persoon zei dat diegene nu niet meer het gevoel had dat het verkeerd was om in iemands agenda te kijken, te zien dat die persoon vrij was en te vragen of die aan een virtuele koffie wilde deelnemen. Waarom is dat belangrijk? Mensen missen het. In mijn betrokkenheidsenquêtes en in gesprekken met mensen uit verschillende sectoren hoor ik dat mensen die verbinding missen. Wat denk jij? Waarom is het zo belangrijk?

We zijn mensen, toch? Dit is wat we doen. We houden ervan om op een dieper niveau contact te maken, elkaar te zien en samen ruimte vast te houden.

Ik denk dat we van gemeenschap houden. We willen samen zijn.

Die momenten vinden we diep in ons hart allemaal fijn, zelfs los van de woorden. Gewoon samen ruimte vasthouden en bij elkaar zijn. Dat is waar we vandaan komen; we zijn een groep. Als je je geïsoleerd voelt, isoleert dat je. Al vroeg gebruikten we de term tegengif tegen isolement voor onze ervaring, omdat ik dat zo vaak hoorde: ik voel me zo geïsoleerd. Ik voel me zo losgekoppeld van veel mensen en klanten. Dus vroegen we ons af: kunnen we een ervaring creëren die een tegengif tegen isolement vormt? Een ervaring waarin mensen het gevoel hebben deel uit te maken van een gemeenschap, van iets dat groter is dan zijzelf, in plaats van gevangen te zitten in angst voor de toekomst of zorgen over het verleden? Kunnen ze aanwezig zijn in het moment? Als we met anderen zijn, helpt dat ons. Echt geluk komt volgens mij voort uit aanwezig zijn: gewoon hier en nu zijn. Met andere mensen is dat veel gemakkelijker dan wanneer je alleen bent met je gedachten, dag na dag, achter een computerscherm.

Tim ReitsmaHet is dus ontzettend belangrijk. We zijn mensen en we floreren door verbinding. Ik heb nog niemand echt tegen me horen argumenteren over dat onderwerp. We gedijen op verbinding. Gisteren zei ik tegen mijn partner dat we de deur uit waren voor een boodschap en dat ik gewoon buiten wilde blijven. Ik wilde niet terug naar huis, omdat ik andere mensen had kunnen zien in plaats van naar een muur of computerscherm te staren. Voor de mensen die luisteren, zoals oprichters, mensen die in een organisatie werken of managers: wat kunnen we anders doen om die verbinding te stimuleren? We praten over hoe belangrijk het is. Wat denk jij dat we kunnen doen dat misschien net even anders is?

Ben HoffmanIk denk dat je vragen moet stellen, moet luisteren en aanwezig moet zijn door ruimte te bieden zonder het probleem te proberen op te lossen. Virtueel is dat moeilijk. Soms is het gewoon goed om mensen te vragen hoe het met ze gaat. Dat klinkt misschien vreemd in het bedrijfsleven, maar ik doe het met mijn teams. We hebben elke dag een gesprek. Dat begint met de vraag: wat is er geweldig aan de hand? Wat gebeurt er bij jou dat geweldig is en wat wil je delen over iets geweldigs op het werk? Daarna vragen we: is er iets dat nog geweldiger kan? We noemen dat een EMA. We hebben niet veel vergaderingen; we doen alleen deze ene vergadering per dag en die gaat vrij snel. Ik wil gewoon weten hoe het met mensen gaat. Het is prachtig. Ik weet wat mijn team doet en waarmee ze bezig zijn, en we kunnen elkaar tijdens die gesprekken ruimte bieden. We vieren wat er goed gaat en werken daarna aan dingen. Soms gaat het om iets in hun privéleven dat nog geweldiger kan worden, soms om iets op het werk waarbij hulp nodig is. Ze weten dat ze zich in een veilige ruimte bevinden. Het is een soort kader zonder veel oordeel, waarin je gewoon samen bent. Elke dag weet ik dat veel mensen over eten praten tijdens hun positieve momenten. Ik weet dus wat mensen eten of wat ze meemaken.

Als iemand zegt dat diegene boodschappen heeft gedaan of een wandeling heeft gemaakt, juichen we dat toe. Iemand heeft misschien een dutje gedaan en daar tijd voor genomen. Ook dat vier ik. Als CEO maakte mijn team daar grapjes over. We hadden het over de beste strategieën voor dutjes. Ze vonden het vreemd dat ik dat besprak en lachten erom. Ik zei: ik wil dat jullie volledig jezelf kunnen zijn. Daarom vind ik het niet erg als je een dutje doet, zodat je volledig opgeladen en aanwezig bent. Ik heb liever dat je voor jezelf zorgt en er niet bent, zodat je er wel echt kunt zijn wanneer je werkt. Dan kun je aanwezig zijn, je verbonden voelen en niet opgebrand raken.

Het voelt bijna als een locomotief die maar door blijft denderen. Mensen vertellen me over het isolement. Hoe kun je voor jezelf zorgen en hoe kan ik dat als bedrijfsleider ondersteunen? Hoe kan ik mensen helpen elkaar te ondersteunen bij het zorgen voor zichzelf? In het Sanskriet heet dat maitri. Ik hoorde onlangs het idee van liefdevolle vriendelijkheid voor jezelf. Dat is belangrijk. Ik zeg in ieder geval tegen mijn team: het is oké, zorg voor jezelf, zodat je voor anderen kunt zorgen.

Tim ReitsmaMijn gedachten gaan alle kanten op. In mijn werk praten we over hoe we stress kunnen verminderen, maar we kunnen het ook anders formuleren. Hoe zorgen we voor onszelf? Wat betekent dat voor ons? Ik wil even teruggaan, want wat je beschrijft kan luisteraars doen vragen: hoe heb je zo'n niveau van kwetsbaarheid in het team gecreëerd? Mensen delen dat ze een dutje nodig hebben of een wandeling willen maken. Hoe ben je daar gekomen?

Ben HoffmanDoor zelf kwetsbaar te zijn. Het begint van bovenaf. Ze weten wat er speelt. Ik probeer zo aanwezig en bewust mogelijk te zijn. We doen samen ademhalingsoefeningen. Dat is niet verplicht, maar ik doe ademwerk met mensen en ben er voor hen. Als ik steun nodig heb, zeg ik dat ook. Als ik dit doe, weten zij dat ik dit zelf leef. Ik hoop dat ik volledig mezelf kan zijn en dat innerlijke licht kan vinden om het naar anderen uit te stralen. Ik vraag hen ook: wat heb jij nodig? Ze weten dat ik mij hier in mijn levensstijl aan verbind, omdat ik er voortdurend over praat. Alles vloeit daaruit voort. Als je die liefde en dat licht niet in jezelf opbouwt en naar anderen kunt uitstralen, maar volledig extern gericht bent, kun je nooit echt aanwezig zijn en met mensen zijn. We willen ruimte bieden, compassie hebben, plezier maken en geweldig zijn. Maar daarvoor moeten we goed voor onszelf zorgen. Als ik vraag dat zij kwetsbaar zijn, moet ik dat zelf ook zijn. Ik praat over mijn meditaties, dutjes en alles wat ik voor zelfzorg doe. Ze weten dat het een belangrijk onderdeel van mijn leven is. Dat is het belangrijkste wat ik tijdens COVID heb geleerd: ik moet eerst voor mezelf zorgen voordat ik voor anderen kan zorgen. Mijn identiteit was sterk verbonden met hoeveel miljoenen mensen ik kon bereiken, met erkenning, applaus en geweldige evenementen. En toen stopte dat. Ik dacht: wauw, ik ben echt moe. Ik had niet door hoe uitgeput ik was. Financieel succes is prettig, maar ook de energie voelen van al die mensen die zeggen dat het een geweldig evenement was, geeft veel energie. Toen alles in maart abrupt stopte, was dat voor het eerst in lange tijd niet meer wie ik was, omdat het niet meer bestond.

Ik moest daar eerlijk naar kijken. Ik vertelde mijn team dat ik werk te doen had, zodat ik, wanneer alles weer op gang zou komen, daar niet zo sterk aan vastzat. Zo kon ik meer aanwezig zijn voor hen, onze klanten en partners. Het was misschien een beetje gek, maar dat is wat er met mij gebeurde. Deze periode heeft me op een onverwachte manier gebroken. Er gebeurden ook veel persoonlijke dingen. Ik was daar open over tegenover mijn team en vertelde wat ik deed en aan mezelf werkte. Ik zei dat ook dit voorbij zou gaan. Ik verborg niets, of in ieder geval zo weinig mogelijk, en probeerde in het moment bij hen te zijn.

Tim ReitsmaHet woord kwetsbaarheid maakt mensen waarschijnlijk bang. Het is een beetje een eng woord. Je stelt jezelf open. En naast kwetsbaarheid hoort volgens mij ook empathie. Als iemand kwetsbaar is en iets deelt, moet je daar empathisch mee omgaan. In maart kwam de wereld vrijwel tot stilstand. We moesten kwetsbaar zijn en onze teams met empathie benaderen, omdat we niet altijd weten wat er in iemands leven of thuis gebeurt. Kunnen ze een thuiskantoor inrichten? Als je begint vanuit kwetsbaarheid en leidinggeeft vanuit empathie, hangt dat dan echt samen met het creëren van verbinding?

Ben HoffmanZeker. Wat ik daaraan zou toevoegen is aanwezigheid: in het moment zijn.

Tim ReitsmaJa, absoluut.

Ben HoffmanAl die dingen komen terug bij één idee: wat moet je doen om aanwezig te zijn? Kan ik nu hier bij jou zijn?

Ongeacht wat er om je heen gebeurt, dat is verbinding. Dat is verbinding, ja. Als je niet bij jezelf kunt zijn in die stille ruimte, is het erg moeilijk om samen met anderen in die ruimte te zijn.

Tim ReitsmaAbsoluut. In de virtuele wereld gaat Slack voortdurend af, komen er e-mails binnen en krijg je sms-berichten. Vroeger gebeurde veel daarvan bij de waterkoeler, wanneer je langs iemands bureau of kantoor liep en iets kon vragen. Nu word je digitaal in tien verschillende richtingen getrokken. Onze verbindingen zijn virtueel geworden in plaats van persoonlijk en menselijk. Merk je dat jij en je team, of de bedrijven waarvoor jullie teambuildingevenementen organiseren, dit kunnen overwinnen? We hebben het er al even over gehad: door het zo leuk te maken dat het niet eens voelt alsof je in een Zoomgesprek zit. Hoe creëer je zo'n omgeving?

Ben HoffmanDat is het eerste. Toen bedrijven ons benaderden, zei ik: ik organiseer geen evenement meer totdat het iets geweldigs is dat niet voelt als alles wat ze al meemaken. Dat was een belofte die ik mezelf heb gedaan en ik vind dat we die waarmaken. We doen dat werk en hebben ontdekt hoe we een ervaring kunnen creëren. In het dagelijks werk met mijn team probeer ik mijn vergaderingen, interacties en Slackgebruik te beperken. Ik probeer bewust te zijn van het moment waarop ik iets stuur: ik dring op dat moment iemands leven binnen. Moet ik dit nu sturen? Hoe ziet dat eruit? Hoe plan ik mijn dag zo dat ik die belasting beperk? Ik wil niet dat we werken om het werken. Is er een bewuste manier om digitaal te communiceren? Ik moedig mijn team aan daarover na te denken: haal adem en neem een pauze.

Tim ReitsmaDat vind ik goed. Zoals je zegt:

Ben HoffmanMoet je nu antwoorden? Neem even pauze en vertraag.

Tim ReitsmaIk heb het gevoel dat je rechtstreeks tegen mij praat terwijl ik naar al die ongelezen Slackberichten en e-mails kijk. Ik denk: oké, dingen gebeuren vanzelf op het juiste moment. Ik ben in ieder geval iemand die mensen nodig heeft. Ik moet iemand op video kunnen zien om verbinding te maken. Ik gebruik veel handgebaren en moet visuele signalen kunnen zien. Wat zou je aanbevelen aan mensen die betekenisvollere en diepere verbinding willen creëren? Ik vind het prettig om voor de camera te zitten, maar de persoon aan de andere kant denkt misschien: nee, alsjeblieft, niet nog een videogesprek.

Ben HoffmanTijdens onze spellen ontdekten we iets grappigs. In het begin zeiden we dat iedereen de camera aan moest hebben. Toen dacht ik: mensen willen misschien helemaal niet op camera. Dus experimenteerden we met grotere ruimtes en lieten we mensen deel uitmaken van het publiek. Het kan leuk zijn om alleen te kijken. Sommige mensen willen publiek zijn en dat is prima. Anderen willen aan de beurt komen en dat is ook prima. Als je aan de beurt wilt komen, doe dan mee en zet je camera aan. Zo niet, dan niet. Je ontmoet mensen waar ze zijn. Sommige mensen willen dit soort communicatie. Eerst dacht ik dat iedereen hetzelfde was als ik. Ik dacht dat iedereen op camera moest, omdat dat de manier was waarop het spel werkte. Maar daarna experimenteerden we. We maakten een grote videoruimte en lieten mensen die niet op camera wilden toch in het publiek deelnemen of spelen. Ze vinden het geweldig, omdat ze kunnen kijken en genieten en hun vrienden zien. Voor hen geeft dat energie. Voor mij geeft op camera zijn energie. We moeten dus begrijpen hoe verschillende mensen verbinding ervaren en waardoor ze energie krijgen, en niet alleen vanuit ons eigen perspectief kijken. Ik heb ook bepaalde protocollen. Mijn team weet dat ik binnen 24 zakelijke uren op een e-mail reageer. Als je diezelfde dag iets nodig hebt, kun je me sms'en. Als het dringend is, bel je me en neem ik contact op. Zo weten ze hoe ze mij kunnen bereiken. We noemen dat de communicatie van geweldigheid.

Iedereen heeft daarmee ingestemd. Als dat niet werkt, moeten we opnieuw afstemmen, en dat is ook prima. Onze grappen, bijeenkomsten en Slackgesprekken zijn gewoon voor de lol. Daar hoeven we geen werk te doen en niemand hoeft meteen te antwoorden. Wil je iets documenteren, stuur dan documentatie. Heb je snel iets nodig, stuur een sms. Heb je nu iets nodig, bel me en ik neem zo snel mogelijk contact op. Zo zitten we allemaal op één lijn. We hebben duidelijke verwachtingen. Veel lijden en verdriet ontstaan doordat mensen verschillende verwachtingen hebben over hoe er gecommuniceerd wordt. Als we niet op één lijn zitten, lijden we allebei omdat we het gevoel hebben dat de ander niet luistert of geen verbinding maakt. Uiteindelijk zijn het de verwachtingen die niet kloppen.

Tim ReitsmaIk vind het geweldig dat je dat noemt. Ik heb met veel collega's bij verschillende bedrijven gesprekken gehad over communicatie. Ik hou van de communicatie van geweldigheid. Het gaat inderdaad om verwachtingen, ook wanneer iemand nieuw in een team komt. Je legt opnieuw uit hoe we communiceren en creëert afstemming. Dat is zo belangrijk.

Ben HoffmanJe moet mensen ook keuzevrijheid geven. Ik vraag: ben je het hiermee eens? Zo doen we het. Is er een andere manier waarop je wilt communiceren? Laat het me weten en dan proberen we dat. Ik leg het niet aan iemand op, want dat zou ook niet eerlijk zijn. Wanneer iemand begint, vraag ik of dit goed voelt en bij die persoon past. Zo niet, dan zoeken we iets dat wel bij die persoon past, zodat we op één lijn zitten. Tot nu toe reageert iedereen goed. Zodra ze het horen, zeggen ze: natuurlijk, dat is logisch. Het maakt het leven eenvoudiger en er is één ding minder om over te gissen.

Tim ReitsmaJe besteedt zoveel tijd aan tussen de regels door lezen en miscommunicatie. Ik zag gisteren gegevens over miscommunicatie binnen organisaties en de mogelijke kosten daarvan. Het is astronomisch. Verbinding en communicatie maken dus deel uit van die verbinding. We moeten uitzoeken hoe we met elkaar communiceren, vooral als we niet langs elkaar kunnen lopen voor een praatje bij de waterkoeler. Je hebt verteld wat jullie doen tijdens teambuildingevenementen. Ik hou ook van jullie dagelijkse gesprek, het geweldige en nog geweldigere moment en de communicatie van geweldigheid. Het klinkt alsof geweldig zijn een van de kernwaarden van cityHUNT is.

Ben HoffmanDat is het. Het is interessant, want vorig jaar draaide alles om meer geweldigheid voor anderen creëren. We duwden hard en groeiden. Onlangs heb ik met mijn team een verschuiving gemaakt. Ik zei: ik hou daarvan, maar in mijn hart voel ik nu het idee om samen geweldiger te zijn. Ik voel me veel meer verbonden met iedereen met wie we bouwen. Ik zie die verschuiving ook in de samenleving. Er zijn mensen die consumeren en maken. Soms consumeer ik en soms maak ik. Nu draait het meer om samen zijn in ervaringen. Ik wil dat volledige moment waarin je gewoon samen bent. Dat vind ik ook mooi in mijn eigen leven: verbinding. Wanneer ik awesome zeg, bedoel ik ook zo'n moment van verwondering. Iedereen heeft energetisch diezelfde blik op zijn gezicht.

Wanneer ik iedereen in beeld zie tijdens een videoconferentie, is dat geweldig. Als we een antwoord geven, zegt iedereen: o nee, ik had het fout, of: o, ik had het goed. Tijdens spellen gebeurt dat vaak. Er ontstaat dus veel geweldigheid.

Tim ReitsmaEen paar weken geleden deden we in onze wereldwijde organisatie iets eenvoudigs: twee waarheden en een leugen. We deelden iedereen op en binnen een half uur leerden we veel over elkaar. We ontdekten ook wie de meest uitgebreide leugens kon vertellen, wat erg leuk was. We lachten samen. Er is niet veel nodig om verbinding in organisaties te stimuleren en iets betekenisvols te creëren. Het kan snel en hoeft niet geforceerd te zijn. Ik hoor de term geforceerd plezier steeds vaker. We willen mensen daar nooit toe dwingen. Je zei dat er bij een virtueel teamevenement ook een publiek kan zijn. Je hoeft niet deel te nemen als je dat niet wilt. Hoor je de term geforceerd plezier vaker en komt die ter sprake?

Ben HoffmanZeker. Daar proberen we juist tegenin te gaan. Ik wil nooit dat het zo voelt. We moeten het samen doen en er samen in zitten. Wat dat voor jou betekent, bepaal je zelf. Zoek je eigen plek zodat je er het meest van kunt genieten. Ik wil mensen daar niet toe dwingen. We gebruiken veel wetenschap uit de positieve psychologie bij het bouwen van onze spellen. In de digitale wereld hebben we geleerd dat mensen op verschillende niveaus willen deelnemen.

Bij een gewone speurtocht heb je mensen die puzzels oplossen, mensen die vooral van foto's houden en mensen die vooral video's leuk vinden. We proberen altijd een ervaring te bouwen waarin iedereen zijn eigen plek kan vinden. We organiseren ook weer spellen met fysieke afstand, waarbij mensen op een verantwoorde manier buiten spelen. Iedereen in het team kan een activiteit vinden waarbij die zich prettig voelt. Wat voor mij leuk is, is niet noodzakelijk leuk voor jou. Kun je een ervaring bouwen die divers genoeg is zodat iedereen een passend moment en een eigen plek vindt en er echt van kan genieten?

Sommige mensen willen de route uitstippelen of alles in kaart brengen. Je ziet mensen op hun plek vallen, waar ze zich prettig voelen. Dat was ook iets waar ik mezelf op moest controleren toen we deze spellen bouwden. We ontdekten dat mensen in het publiek een geweldige tijd hadden. Dat was voor hen plezier: aanwezig zijn, niet per se op camera komen, maar wel energetisch deelnemen door mensen aan te moedigen. Daarna praten mensen erover. Dat zijn ook belangrijke momenten. Met een gedeelde ervaring kun je na afloop verder praten.

Sommige klanten blijven na afloop en houden een feestje waarbij iedereen online blijft. Ze zitten dan energetisch op een geweldige plek. Een andere tip is om afleiding te vermijden. Kun je alles uitzetten en gewoon bij elkaar zijn? Dat is volgens mij de ultieme truc. Als ik bij jou ben, ben ik bij jou. Ik heb geen nieuwsvenster open, Slack maakt geen geluid en andere meldingen trekken niet aan me. Als alles blijft zoemen en mensen aan me trekken, kan ik nooit echt aanwezig zijn. Bedrijven mogen zeggen dat het oké is om even niet beschikbaar te zijn. Ik vertel mijn team dat ook. Als je ergens geconcentreerd mee bezig bent, is het prima om niet beschikbaar te zijn.

Tim ReitsmaHet gaat er inderdaad om dat je tegen mensen kunt zeggen: nu komt het niet goed uit, of: je hebt me zes keer gebeld, kunnen we over een uur praten? Dat begrijpen we allemaal. Ik ben daar zelf ook schuldig aan: ik vraag vaak of iemand nu even tijd heeft voor een kort gesprek. Meestal krijg ik ja als antwoord. Maar als je je in de schoenen van die persoon verplaatst en empathie toepast, kun je misschien eerst toestemming vragen, iets inplannen of zorgen voor een goed, diep en betekenisvol gesprek. Ik heb privé en professioneel vaak gesprekken gevoerd terwijl het niet het juiste moment was. Dan is er afleiding en krijg je alleen maar een halfslachtig antwoord. Dat doe ik ook met mijn kinderen. Ze komen naar mijn thuiskantoor terwijl ik bezig ben. Voor ik het weet heb ik ja gezegd tegen meer snoep of televisie, omdat ik niet mijn volledige aandacht gaf. Dat creëert een oppervlakkige verbinding in plaats van een diepe verbinding.

Ben HoffmanJa, precies. Het helpt om even te pauzeren. Als ik contact wil opnemen, vraag ik mezelf af: moet ik dat nu doen? Wat is de beste manier? Kan het wachten tot de dagelijkse vergadering? Ik weet dat ze daar zijn. Moet ik het nu sturen? Er is een verschil tussen belangrijk en dringend. Er zijn maar weinig dingen echt dringend. Je ontdekt dat iets belangrijk is, maar moet je het binnen vijf minuten weten? Er zijn maar weinig dingen waarvoor ik iemand onmiddellijk moet bellen. Als je jezelf die vraag stelt, wat gebeurt er als ik wacht? Dan blijkt het meestal prima te zijn. We hebben bovendien afspraken over communicatie, dus ik weet wanneer ik antwoord krijg. Dat gaat opnieuw over de communicatie van geweldigheid. Ook met mijn kinderen hebben we afspraken over wanneer ik ruimte nodig heb en wanneer ik volledig aanwezig kan zijn. Ik hou van hen en hun energie, maar soms doe ik hen juist tekort als ik niet echt luister en meerdere dingen tegelijk probeer te doen. Het werk wordt dan niet goed gedaan en zij raken gefrustreerd omdat ik hun geen echte aandacht geef. Ik probeer hen alleen maar tevreden te stellen. Dat is iets anders dan werkelijk aanwezig zijn.

Tim ReitsmaDat is geweldig. Daar zit veel wijsheid in: aanwezig zijn. Dat brengt ons terug bij het onderwerp van de podcast: verbinding creëren in een virtuele wereld. We hebben verschillende belangrijke aspecten besproken, maar uiteindelijk komt het hierop neer: als je verbinding wilt creëren, moet je aanwezig zijn. Ik zie mezelf bij het koffiezetapparaat in mijn oude kantoor staan. Geen afleidingen of meldingen, gewoon praten over het leven met iemand. Het is belangrijk om ruimte daarvoor vrij te maken.

Ben HoffmanPrecies. Vaak laat je je telefoon gewoon liggen. Dan ben je er alleen met de ander, de koffie en zonder verborgen agenda. Je hebt niets van die persoon nodig en probeert niets van elkaar te krijgen. Je bent er gewoon. Dat is menselijke verbinding. Soms zijn er korte momenten waarop je beseft dat je gewoon samen in dezelfde ruimte bent en van het moment geniet. Dat vinden we allemaal fijn, ook al staan we daar niet altijd bij stil.

Ik doe aan het einde van al onze gesprekken een ademhalingsoefening met mijn team. Ik ben ook betrokken bij een ander bedrijf, Breath Pollution. Elke dag om twaalf uur is er een app die mensen kunnen downloaden. Het doel is om een miljard mensen één keer per dag één minuut samen te laten ademen. Je sluit je ogen en ademt samen in en uit. Biochemisch gezien synchroniseert je hartslag, je gedachten en je ademhaling. Begin met de ademhaling en al het andere kan wegvallen. Je bent gewoon samen met die persoon aan het ademen. Dit zijn kleine hulpmiddelen die ik voor mezelf heb ontwikkeld en met mijn team en klanten deel. Het kost één minuut. Ik begin zelfs podcasts soms met de vraag of we een minuut samen kunnen ademen. Misschien vinden luisteraars het vreemd om mee te doen, maar er zit veel wetenschap achter. Kun je één minuut nemen en gewoon samen zijn? Is dat genoeg?

Tim ReitsmaDat is geweldig. Er zit zoveel in over hoe je jezelf kunt voorbereiden om in het moment aanwezig te zijn en zo verbinding kunt creëren, in persoon of niet. Je hoofd leegmaken, je op één ding concentreren en diep ademhalen. Niet oppervlakkig vanuit je borst, maar echt diep. Ik weet wat ik na deze podcast ga doen: tijd nemen om te ademen. We verliezen onszelf vaak in de drukte. Ik kijk naar mijn agenda en bijna elk uur van vijf dagen per week staat vol. Het is voortdurend doorgaan.

Maar we moeten een minuut voor onszelf nemen. Als we geen verbinding met onszelf kunnen maken, hoe kunnen we dan verbinding met anderen maken? Nu we de podcast afronden, ben ik benieuwd naar één boodschap voor iemand die luistert. Misschien een oprichter die iets wil invoeren in de organisatie, een manager die iets anders wil doen met het team of iemand die gewoon op zoek is naar een praktische manier om verbinding te creëren. Wat is één belangrijk advies dat je mensen wilt meegeven?

Ben HoffmanDat is een goede vraag. Het hangt echt af van de cultuur van het team en van wat mensen nodig hebben. Iedereen bevindt zich op een andere plek. Er zijn eenvoudige hulpmiddelen. De belangrijkste truc die ik meteen zou noemen, is samen één minuut ademen. Dat voelt soms vreemd, maar het vertraagt alles echt en kan helpen. Aan het begin van een vergadering merk ik dat alles veel beter stroomt. Ik ben veel meer aanwezig en voel me sterker verbonden met de ander als we beginnen met samen ademen. We eindigen of beginnen al onze vergaderingen op die manier: gewoon één minuut.

En verlies teambuilding niet uit het oog, ongeacht hoe je het doet. Wij hebben leuke spellen gebouwd en dat is geweldig, maar er zijn ook andere manieren. Als een videogesprek je enige hulpmiddel is, hoe kun je het dan gebruiken om gemeenschap te creëren, samen te lachen en momenten van verwondering te beleven? Wanneer ik denk aan mensen rond een koffieautomaat of waterkoeler, denk ik aan mensen die lachen. Misschien weet ik niet eens waarom ze lachen. Ik loop langs en zie dat ze plezier hebben. Kun je zulke ervaringen creëren waarin mensen samen lachen? Misschien missen we het gevoel dat iedereen in één ruimte samen lacht en elkaar aanmoedigt.

We organiseren momenteel veel eindejaarsfeesten en zijn bijna uitverkocht, omdat er weinig andere opties zijn. We hebben een heel leuke virtuele feestervaring gemaakt. We hebben het beste uit alles wat we doen samengevoegd en aan elk onderdeel een feestelijk thema gekoppeld, met tekenen, speurtochten en allerlei andere elementen. We proberen de energie van een eindejaarsfeest te creëren. Het is niet verdwenen; we geven het een nieuwe vorm en bedenken het opnieuw. Wat is het beste onderdeel van een geslaagd feest? Volgens mij zijn dat de momenten waarop iedereen samen lacht, glimlacht, elkaar aanmoedigt en samen is. Zoek manieren om dat virtueel te doen. Het is mogelijk; wij hebben het gezien.

Tim ReitsmaDat is geweldig. Zelfs voor mensen die een eindejaarsfeest plannen: wat wil je met het feest bereiken? Als het een virtuele bijeenkomst is, wat hoop je dan te creëren? Alleen een cadeaubon naar mensen sturen of een ervaring creëren? Mensen kunnen je vinden op cityHUNT.com, toch?

Ben HoffmanJa. Ik werk ook aan een boek.

Je kunt naar mijn website BenjamínPeaceHoffman.com gaan om te zien waar ik aan werk. Ik neem ideeën over mindfulness, teambuilding, bezield welzijn in werk en leven, fysieke en emotionele vitaliteit en financiële duurzaamheid. Dat zijn de drie componenten die ik heb ontdekt. Als hardwerkende ondernemer probeerde ik vroeger vooral vooruit te komen. Nu wil ik een sociaal bewuste, mindful ondernemer zijn, in mijn werk en in mijn leven. Ik werk aan een boek waarin ik dat verhaal vertel en de ervaringen deel die ik heb opgedaan. Ik wil kwetsbaar zijn over het licht, de schaduw en het harde werk waar we allemaal doorheen gaan, samen. Ook deel ik hulpmiddelen die veel geweldige mensen mij hebben gegeven. Ga dus naar cityHUNT.com; we helpen graag iedereen. Onze missie is om iets geweldigs voor anderen te creëren. We werken momenteel veel met inzamelingsacties. We deden bijvoorbeeld een groot programma met de American Cancer Society, omdat zij hun normale estafettes, races en dergelijke niet konden organiseren. We hebben ervaringen voor hen gecreëerd. Daarnaast organiseren we de komende maanden veel virtuele teambuildingevenementen, vooral virtuele eindejaarsfeesten.

Je kunt informatie over mij op die twee plekken vinden. Ik ben niet echt actief op sociale media. Dat klinkt misschien vreemd, maar ik neem daar momenteel even afstand van. Dat zijn dus de twee plekken waar ik te vinden ben. Dat kan veranderen, maar dit is hoe het nu zit.

Tim ReitsmaGoed om te horen. Voor luisteraars die nadenken over teambuildingevenementen: Ben heeft een geweldig artikel geschreven voor peoplemanagingpeople.com.

Ga dus ook naar de website en schrijf je in, zodat je de geweldige artikelen die daar verschijnen niet mist. Het was een genoegen om vandaag met je te praten. Ik waardeer het enorm dat je te gast wilde zijn.

Ben HoffmanIk waardeer jou ook. Dit was mooi. Ik hou echt van het werk dat je doet om mensen op diepere en betekenisvollere manieren met elkaar te verbinden. Wat is er uiteindelijk nog meer?

Tim Reitsma Helemaal mee eens. Aan al onze luisteraars: ga naar onze website en schrijf je in. Laat ons ook weten over welke onderwerpen je meer wilt horen en geef feedback op wat je goed vindt en waar je meer over wilt horen. Een fijne middag allemaal en tot snel.