Waarom je je ongemotiveerd voelt op het werk en hoe je je geïnspireerd kunt voelen

Je dacht dat het een fase was. Je boog je hoofd en ging door. Omdat je dat nu eenmaal doet: je houdt vol. De dagelijkse sleur is vertrouwd. Sterker nog, vroeger putte je daar troost uit. Je bent wat je doet. En je doet het goed, dus je krijgt bevestiging uit die sleur.

Maar de sleur is niet minder geworden en nu heb je moeite om het gevoel te hebben dat je een verschil maakt.

Het is tijd om de vraag te veranderen. Stop met kijken naar het gebrek – het verlies van motivatie, passie en energie – en begin te kijken naar de overvloed. Wat helpt jou om je beste werk te doen?

Stel jezelf drie vragen om dit nieuwe perspectief aan te nemen:

1. Hoe wil ik me voelen aan het einde van mijn leven?
2. Beweeg ik dichter naar dat gevoel toe?
3. Ben ik meer geïnteresseerd in groei en vervulling, of in comfort en erbij horen?

Het gevoel – dat is het doel.

Beslis nu hoe je je aan het einde van je leven wilt voelen. Richt je beslissingen op wat je dit gevoel geeft.

Onderzoeken bevestigen dat je moeite zult hebben om voldoening te vinden als je succes is gebaseerd op externe verwachtingen in plaats van op zelfbepaalde verlangens: je zult moeite hebben om voldoening te vinden.

Als je huidige baan en succes gebaseerd zijn op een prestatiegerichte instelling, waarbij je doelen stelt om te bereiken wat er van je wordt verwacht in plaats van wat je levendig laat voelen, moet je je kader opnieuw richten om de vervulling en motivatie te vinden waarnaar je op zoek bent.

Begin met te onderzoeken hoe je je aan het einde van je leven wilt voelen. Als je op je sterfbed terugkijkt op je leven, zou je dan wensen dat je meer tijd had besteed aan wat je nu doet?

Als het antwoord een overtuigend “Nee!” is, beslis dan bewust welk gevoel je wilt hebben wanneer je daar in je laatste momenten ligt. Gebruik dat gevoel vervolgens als een lens om beslissingen te nemen die je in de richting van dat gevoel bewegen.

Na verloop van tijd tellen kleine beslissingen die dat gevoel eren op tot de plek waar je wilt zijn. Onderschat dus de kracht van alledaagse beslissingen niet. Het gewenste resultaat bereiken doe je in de gewone momenten van het leven.

Nu je hebt vastgesteld hoe je je wilt voelen, voer je deze strategie uit door dit gevoel als het doel te benoemen. Benoem al je huidige doelen opnieuw als strategieën. Controleer vervolgens of je strategieën je dichter bij je doel brengen.

Als je huidige plan je niet naar dat gevoel brengt, moet je je aanpak herzien. Lees verder om te ontdekken hoe dat eruit zou kunnen zien in het volgende gedeelte.

Als het antwoord op je sterfbed ja is en je meer tijd zou willen besteden aan wat je nu doet, dan houden de motivatieproblemen waar je mee worstelt waarschijnlijk minder verband met een plichtsgerichte instelling dan met factoren in je directe omgeving.

Ga bij jezelf na hoe het ervoor staat. Wanneer heb je voor het laatst verbinding gemaakt met je betekenis – het grotere geheel van waar je naartoe werkt? In hoeverre voel je je erkend? Hoe gaat het met je en hoe goed meet je je bijdrage? Geeft je aanpak je ruimte voor Eerste pogingen om te leren (FAIL)?

Zelfs wanneer je op de juiste weg bent, kan je gevoel van motivatie fluctueren als reactie op je veranderende context. 

Om inspiratie, creativiteit en wilskracht te behouden, moet je je verbonden voelen met je waarom, je raison d’être. Neem de tijd om je werk binnen het grotere geheel te visualiseren. Maak contact met je visie – waar werk je naartoe?

Vraag jezelf af of je het gevoel hebt dat je ertoe doet en of je concreet kunt wijzen op erkenning die je hebt ontvangen. Is er een onevenwicht tussen wat je geeft en hoe gewaardeerd je je voelt? Wat kun je doen om dat weer in evenwicht te brengen?

Omdat je andere mensen niet kunt veranderen, is het jouw verantwoordelijkheid om grenzen te stellen die je helpen je tijd en energie te beschermen. In plaats van te verwachten dat iemand je opmerkt, moet je voor jezelf opkomen en aangeven dat je behoefte hebt aan erkenning.

Als je het gevoel hebt dat je niet goed genoeg bent, wat voedt dan dat verhaal in je hoofd? Is het de hoeveelheid werk waar je voor staat en het gevoel dat je geen steun krijgt van je leidinggevenden? Misschien kijk je naar de berg taken die nog moeten gebeuren en heb je het gevoel dat je het nooit allemaal af krijgt. Of je verlaat het kantoor terwijl je gesprekken in je hoofd opnieuw afspeelt en je concentreert op hoe je dit of dat anders had moeten doen?

Verander het verhaal door stil te staan bij wat je goed hebt gedaan en wat goed is gegaan. Kijk terug op je vooruitgang in de afgelopen maanden, in plaats van naar je eindeloze takenlijst. Omarm je innerlijke criticus tot hij stil wordt.

Een perspectief waarin je geen doel voelt, niet kunt bijdragen en voortdurend faalt, motiveert je om in bed te blijven liggen met de dekens over je hoofd. Als je de richting van je motivatie wilt veranderen, verander dan je manier van denken.

Het pad

Het omzetten van gevoelens in concrete acties kan ontmoedigend zijn. Als je huidige koers niet leidt tot het gevoel dat je het liefst wilt ervaren, wat doe je dan vervolgens? Hoe begin je keuzes te maken op basis van wat je wilt voelen?

Misschien realiseerde je je hierboven dat je je krachtig wilt voelen, maar als je je meest recente beslissingen vanuit dat perspectief bekijkt, zie je dat het gevoel van machteloosheid verder reikt dan alleen je werk.

Dat is logisch, omdat je de laatste tijd hebt gemerkt dat je gebrek aan motivatie zich ook uit in onverschilligheid of wrok in vriendschappen, binnen je familie en in je passieprojecten.

Wanneer je begint te begrijpen wat de omvang is van een leven dat is opgebouwd rond prestatiegerichtheid, waarin de tunnel van doelen en doen nooit eindigt, kan het moeilijk zijn om je opnieuw te richten op een meesterschapsbenadering, waarbij het doel het gevoel is en het doen simpelweg het zijn.

De kloof die het “verkeerd georiënteerd” zijn voor je kan achterlaten, kan het moeilijk maken om te weten waar je moet beginnen om dichter bij het gevoel te komen. Het kan je ook een gevoel van zinloosheid geven: alles wat je tot nu toe hebt gedaan, heeft je verder verwijderd van het gevoel dat je wilt ervaren.

Put hier troost uit: binnen je huidige oriëntatie heeft alles wat je hebt gedaan waarde. Er zijn lessen en boodschappen die je nodig had om te komen waar je nu bent. Je opnieuw oriënteren betekent simpelweg dat je van richting verandert, niet dat je helemaal opnieuw begint.

Om deze benadering toe te passen, begin je klein met beslissingen die vanaf nu op je pad komen. Oefen met het kiezen van opties die je dichter brengen bij hoe je je wilt voelen.

Misschien betekent dat dat je nee zegt tegen een etentje met een vriend(in) om tijd voor jezelf te beschermen, in plaats van je verplicht te voelen de uitnodiging te accepteren.

Misschien betekent het dat je ja zegt tegen een etentje, ook al is het moeilijk om te gaan, omdat het gevoel waar je aan het einde meer van wilt, verbondenheid is.

Zoals in het bovenstaande voorbeeld zijn er geen juiste of onjuiste keuzes; er zijn simpelweg alternatieven die je dichter bij of verder van je doel brengen.

Elke keuze hangt af van het gevoel dat je probeert te cultiveren en van de patronen die je tot nu toe hebt gevolgd.

De volgende keer dat je voor een belangrijke beslissing komt te staan, maak je je gebruikelijke lijst met voor- en nadelen, maar bekijk je die vervolgens vanuit dit perspectief.

Als je prestatiegericht te werk gaat en alle signalen erop wijzen dat je ervoor moet gaan, geeft dit perspectief je een heel ander inzicht in de manier waarop deze beslissing de vorm van je leven zal bepalen.

Als je vooraf wist dat dit een sociaal geaccepteerde keuze was die alle vakjes aanvinkte, maar je verder verwijderde van hoe je je wilde voelen, wat zou dat dan doen met je beslissing?

Van richting veranderen, bewegen naar meer van wat je wilt en minder van wat je “zou moeten” doen, voelt meestal riskant.

Misschien vraag je je af wat anderen van je nieuwe keuzes zullen vinden. Als dat het geval is, herinner jezelf er dan aan dat zij niet op hun sterfbed liggen. Zij zijn niet degenen die spijt onder ogen zullen moeten komen.

Het ongemak – verbreed en verdiep je comfortzone om het risico van verandering te kunnen verdragen 

Hoe vaak en hoe ver je buiten je comfortzone komt, beïnvloedt hoe riskant het voelt om van richting te veranderen. 

Als je iemand bent die nieuwe gerechten probeert, aanschuift bij groepen mensen die je niet kent, nieuwe talen leert, tegenslag heeft meegemaakt en/of een afwisselend schema heeft, zal iets nieuws of anders kiezen dichter bij je comfortzone liggen. 

Je comfortzone heeft diepte en breedte, waardoor nieuwe dingen vertrouwder aanvoelen. Moeilijke dingen zullen minder moeilijk voelen.

Als de herinnering dat jij verantwoordelijk bent voor je leven niet werkt en je beslissingen blijft nemen die overeenkomen met sociale goedkeuring – beslissingen waardoor je het gevoel krijgt dat je geen keuze hebt – kijk dan hoe je je comfortzone kunt verbreden om je gevoel van risico te verlagen.

Je parasympathische zenuwstelsel – het systeem waarin de neurale netwerken voor leren zich bevinden – schakelt uit wanneer je gestrest bent.

Wanneer je je te ver buiten je comfortzone bevindt, waardoor je je gestrest voelt, zul je fysiologisch moeite hebben om voor de groeikeuze te gaan.

Opnieuw geldt dat je begint met de alledaagse, gewone keuzes om het implementatieproces in gang te zetten.

Oefen met het verdragen van het ongemak van de kleine dingen om je comfortzone te verbreden en op te bouwen. 

Experimenteer ermee. Kies ervoor om tegengas te geven op momenten waarop je dat normaal niet zou doen. Besluit om te pauzeren wanneer je er normaal gesproken meteen in zou duiken. 

Begin – in plaats van uit te stellen tot je de deadline mist. Doe het gewoon om te zien welke invloed het heeft op je vermogen om te kiezen voor wat je wilt in plaats van wat je zou moeten. 

Ga vervolgens na hoe gemotiveerd je je voelt bij elke keuze en in het algemeen.