Scroll door je LinkedIn-feed en je kunt zomaar stuiten op een bericht dat anders aanvoelt vanwege hoe persoonlijk het is. Het is geen aankondiging van een promotie of ik die hier opnieuw ben om de ongelooflijke content die door het People Managing People-team is gemaakt met je te delen. Nee, dit is echt. Dit is… meer
Laat maar, het is weer een verhaal over wat een ogenschijnlijk willekeurige gebeurtenis in iemands leven iemand heeft geleerd over het basisprincipe van hun werk.
Als je enige tijd op LinkedIn hebt doorgebracht, heb je ongetwijfeld wel ergens kennisgemaakt met deze vorm van zelfingenomenheid. Er wordt een lokkertje voorgehouden dat je een kijkje belooft in iemands o zo fascinerende werkelijkheid. Niet hun werkprestaties, maar wie ze als persoon zijn.
En dan begint het… de voorstelling, regel voor regel geschreven in een poging spanning op te bouwen, of op zijn eenvoudigst een reeks onvolledige gedachten te presenteren die leiden tot een uitnodiging om je bedrijf, carrière of toekomst aan hen toe te vertrouwen. Kijk, ik zal je een voorbeeld laten zien.

Maar als deze schaamteloze zelfpromotie je honger naar zonden op sociale media niet heeft gestild, zoek dan gewoon naar de kopieën met variaties op dit bericht, waarin iemand een foto toevoegt van een driewieler die total loss lijkt te zijn, een schattige vorm van satire, als je wilt. Als dat niet helpt, blijf dan gewoon scrollen.
Is dit nuttig?
Als je hier lang genoeg doorheen scrolt, begin je je af te vragen hoe nuttig dit allemaal eigenlijk is. Voor een hulpmiddel dat wordt gebruikt om persoonlijke netwerken op te bouwen, mensen te helpen nieuwe kansen te zoeken en nieuwe medewerkers te werven, is een zekere mate van ijdelheid te verwachten in wat je op LinkedIn ziet.
Natuurlijk zou je nooit de vulgariteit willen zien die mensen op X plaatsen, of de oude Facebook-berichten die iemands persoonlijke problemen veel te openlijk blootlegden. Maar er komt een moment waarop we meer tijd besteden aan het uitfilteren van onzin dan aan het opdoen van op zijn minst enig inzicht in de waarde die iemand aan een organisatie kan toevoegen of waarom we hun inzichten waardevol zouden moeten vinden.
Hoeveel van wat we daar zien is net zo fictief als de content die we in onze vrije tijd op Netflix streamen?
“Ik bekijk LinkedIn-profielen met een gezonde dosis scepsis,” zegt Julie Klin, VP HR bij Copper. “Ze dienen vaak als fraai vormgegeven ‘omslagen van boeken’ in plaats van als een authentieke weergave van de persoon. Veel profielen en cv’s worden tegenwoordig uitbesteed of door AI opgesteld om er goed uit te zien en een voet tussen de deur te krijgen.”
Klins punt over AI wordt een steeds grotere zorg. Sinds de komst van ChatGPT gebruiken werkzoekenden de technologie om hun cv’s vol te stoppen met trefwoorden, in een poging om de meeste bedrijven gebruikte voorselectie van “de ATS te omzeilen”. Het is geen wonder dat recruiters LinkedIn-profielen nauwkeuriger bekijken.
Een gebruiker die goed overweg kan met AI kan echter een profiel opstellen waardoor die persoon eindeloos gemotiveerd, resultaatgericht, datavaardig, strategisch gefocust en wat voor andere zelfverklaarde loftuitingen dan ook lijkt, waarmee mensen nog maar een paar jaar geleden hun cv’s volschreven.
Nu we de middelen hebben om te manipuleren hoe mensen ons in een professionele context zien, wat kan LinkedIn ons dan werkelijk over iemand vertellen? Wat zegt hun activiteit echt over hen?

Door de rommel heen graven
Voor de meeste aanwervingsmanagers is het niet nodig of zelfs wenselijk om iemand vóór een sollicitatiegesprek in al diens complexiteit te leren kennen. Waar ze naar op zoek zijn, zijn signalen dat de persoon over de vaardigheden, ervaring en kwalificaties beschikt die nodig zijn om mogelijk een functie te vervullen. Verder gaan kan meer problemen veroorzaken.
“Ik probeer niet te diep in hun sociale activiteiten te duiken, omdat dat ons aan aansprakelijkheid kan blootstellen,” zegt Brenda Woodard, VP Talent & Ontwikkeling bij Premier Talent Partners. “Te veel leren over een kandidaat kan vooringenomenheid in het wervingsproces veroorzaken. Ik kijk wanneer ze onlangs interactie hebben gehad met berichten. Bijvoorbeeld door hun netwerk te helpen zichtbaarder te worden of een actieve rol te spelen in hun gemeenschap.”
Het is verleidelijk om te geloven dat we iemand beter kunnen begrijpen door te kijken naar zaken als hun activiteit en met wie ze eerder hebben samengewerkt, maar het feit blijft dat geen enkel sociaal platform je ooit genoeg context over iemands professionele leven zal geven om volledig te begrijpen wat je ziet.
De belangrijkere taak om vast te stellen of iemand beschikt over de manier van denken die aansluit bij de manier waarop een team binnen jouw organisatie werkt, kost tijd en persoonlijke interactie. Daarom raadt Klin aan om wat je wel of niet ziet met een korreltje zout te nemen.
“Toppresteerders zijn misschien te druk met uitblinken in hun functies om zich te richten op online berichten plaatsen of interactie,” zegt ze. “Voor mij ligt de echte waarde in het prioriteren van directe interactie. Je kunt zien hoe ze een band opbouwen en deelnemen aan gesprekken, krijgt een duidelijker beeld van wie ze zijn, hoe ze denken, hoe ze mogelijk bij de functie passen en, het allerbelangrijkst, bij onze bedrijfscultuur.”
Wat betreft het halen van waarde uit wat je op een profiel ziet, is het beste gebruik van die informatie simpelweg om je gesprekken met de persoon te sturen wanneer je die ontmoet.
“Ik zou niet zeggen dat het mijn verwachtingen van de kandidaat bepaalt, maar het biedt wel andere gespreksonderwerpen,” zegt Woodard. “Ik kan zaken begrijpen zoals hun interesses, groepen waar ze deel van uitmaken of gemeenschappelijke connecties die we mogelijk hebben.”
De uitdaging van AI
Zoals je ongetwijfeld in een LinkedIn-bericht hebt gelezen, verandert AI hoe en wanneer we werken. Het is dan ook logisch dat het verandert hoe we naar werk zoeken.
Naarmate de technologie complexer en meer geïntegreerd raakt in de manier waarop we alles doen, zul je zien dat dit zich afspeelt op platforms voor het zoeken naar werk en in systemen voor het volgen van sollicitanten op manieren die je je misschien nooit had kunnen voorstellen.
“De infiltratie van AI in LinkedIn is een perfecte afspiegeling van de bredere veranderingen die we op het gebied van werk zien,” zegt Deborah Perry Piscione, CEO van het Work3 Institute en medeauteur van Werk is dood: hoe disruptieve technologieën de manier waarop we werken revolutioneren.
“Het platform is een metaspel geworden waarin door AI verbeterde profielen concurreren met AI-aangedreven wervingshulpmiddelen, waardoor een omgeving ontstaat die ik ‘synthetisch netwerken’ noem. Wat bijzonder interessant is, is het verdwijnen van traditionele kenmerken van professionele identiteit,” zei ze.
Naast de voor de hand liggende kenmerken van vaardigheden, waarden, doelen enzovoort omvatten de identiteitskenmerken waar Piscione naar verwijst zaken als:
- Functietitel
- Je werkgever
- Aantal jaren ervaring
- Lineair carrièrepad
"Dit waren tientallen jaren lang kenmerken van professionele identiteit,” zegt ze. “Maar nu? We zien mensen, vooral binnen Gen Z, die tegelijkertijd succesvolle Substack-schrijvers, web3-consultants en DAO-bijdragers zijn. Hun werkelijke impact en inkomsten kunnen voornamelijk voortkomen uit hun leiderschap binnen een Discord-community of hun nevenbedrijf op het gebied van AI-promptengineering, en niet uit hun "officiële" baan. Traditionele kenmerken kunnen deze multidimensionale realiteit eenvoudigweg niet vatten.”
Wanneer iedereen een door AI gepolijst LinkedIn-profiel en gegenereerde content kan hebben, verliezen die traditionele signalen hun onderscheidende kracht. In theorie wordt verifieerbare impact steeds belangrijker: daadwerkelijk opgeleverde projecten, opgeloste problemen, opgebouwde communities en gegenereerde omzet, ongeacht formele functie of werkgever.
“We bewegen ons naar wat ik ‘bewijs-van-werk-identiteit’ noem: je professionele waarde wordt aangetoond door een portfolio van echte resultaten in plaats van institutionele banden of titels,” zegt Piscione. “Daarom zien we de opkomst van alternatieve kwalificaties, van Github-commits en NFT-badges voor voltooide projecten tot reputatiescores in professionele DAO's.”
Resultaten en iemands persoonlijke impact kunnen door sommigen als subjectief worden beschouwd. Daarom gelooft Piscione dat authenticiteit nog waardevoller wordt naarmate traditionele kenmerken vervagen. Het vermogen om echte, verifieerbare impact op meerdere gebieden te laten zien, is de nieuwe professionele valuta.
Uiteindelijk ziet Piscione de tijd van LinkedIn als wervingstool vervagen, omdat “het gebaseerd is op de achterhaalde aanname dat carrières lineair zijn en vaardigheden statisch.”
“De wervingstools van LinkedIn vertegenwoordigen, hoewel ze nog steeds veel worden gebruikt, de ondergang van professioneel netwerken uit het Web2-tijdperk,” zei ze. “In werkelijkheid zien we de opkomst van wat we in het boek ‘vloeiende professionele identiteiten’ noemen, waarbij individuen tegelijkertijd makers, consultants en communityleiders kunnen zijn. De infrastructuur van LinkedIn heeft moeite om deze nieuwe realiteit vast te leggen.”
De glans van bestuurders
Misschien is geen enkele andere groep zo bedreven in het spelen van het LinkedIn-spel als mensen in de C-suite. Dankzij hun titel, invloed en veronderstelde belang kunnen ze enorme volgersaantallen opbouwen, met wie ze vervolgens moeten communiceren, zowel voor hun persoonlijke merk als voor dat van de organisatie.
Maar wat gebeurt er wanneer ze vertrekken en van de ene naar de andere organisatie gaan? Als je op zoek bent naar een externe C-suitekandidaat, hoe kun je dan de authenticiteit van diens LinkedIn-identiteit beoordelen? Aangezien CHRO's schatten dat ongeveer 12% van de externe C-suitebenoemingen mislukt, hoe kun je er dan op vertrouwen dat je vermogen om C-suitekandidaten te beoordelen deugdelijk is?
Wanneer kandidaten voor bestuursfuncties AI integreren in hun eigen proces voor het onderhouden van hun imago, krijg je een recept voor een aanstelling op de hoogste niveaus van de organisatie die in zekere zin “alleen maar glans en geen inhoud” biedt.
“Het is eigenlijk een symptoom van wat we voorspellen over de loskoppeling van professionele waarde van traditionele signalen op de arbeidsmarkt,” zegt Piscione. “Leidinggevenden zijn hier bijzonder vatbaar voor, omdat ze nog steeds opereren volgens het oude paradigma waarin het loopbaanverhaal belangrijker is dan verifieerbare resultaten. Dit is precies de reden waarom we de opkomst zien van blockchain-geverifieerde kwalificaties en reputatiesystemen.”
Als gevolg hiervan voorspelt Piscione dat:
Traditionele vacaturesites en platforms zullen minder belangrijk worden naarmate mensen hun loopbaan opbouwen en waarde creëren in gedecentraliseerde online communities en Web3-netwerken waarvoor speciale toegangstokens nodig zijn.
Als je net als ik daar een vertaling voor nodig hebt, laten we het dan zo zeggen. De toekomst van werving verandert snel en zal meer dan ooit op communities gebaseerd zijn. Zorg er dus voor dat je netwerk van hechte connecties, en niet alleen je passieve LinkedIn-connecties, er klaar voor is. Sociale werving gaat verder dan sociale media.
Wat LinkedIn betreft: dit is niet de eerste hindernis waarmee het bedrijf te maken heeft gehad. Of het nu gaat om de herijking van netwerken, van persoonlijk naar meer B2B-gerichte focus, cultuurclashes tussen de leden of veranderingen in het bedrijfsmodel: het bedrijf heeft al vaker marktverschuivingen moeten navigeren. Maar één ding is zeker: zijn monopolie op het gebied van sociale media voor loopbaangroei zal afnemen als dit de kern van zijn toekomst vormt.

Wat staat ons te wachten?
Wil je op de hoogte blijven van de nieuwste trends op het gebied van HR en werving? Abonneer je op de nieuwsbrief van People Managing People en ontvang alle nieuwste trends, inzichten en deskundig advies rechtstreeks in je inbox.
